DOŚWIADCZENIE 1 (Wypieranie wodoru z wody przez metaliczny magnez)
a) 2H2O + Mg ® Mg(OH)2 + H2
b) 2H2O + Mg ® Mg(OH)2 + H2
c) 2H2O + Mg ® Mg(OH)2 + H2
NH4Cl ®NH4+ + Cl-
NH4Cl + H2O « NH3 × H2O + HCl
NH4+ + H2O « NH3 × H2O + H
Mg + 2H+ « Mg2+ + H2
DOŚWIADCZENIE 2 (Określanie głównego składnika stopu)
1.Badanie czy dany metal reaguje z kwasem solnym. Dodajemy do probówki 2 cm3 roztworu kwasu solnego (1+1)
Cu+HCl®reakcja nie zachodzi
Wniosek;
Badany metal nie wydziela pęcherzyków wodoru tzn że próbka nie reaguje z tym kwasem. Wylewamy kwas solny (pod wyciągiem),próbkę przepłukujemy woda destylowaną i dodajemy 2-3 cm3 roztworu kwasu azotowego (1+1) lub siarkowego:
Reakcje:
Cu + 4 HNO3(stężony) ® Cu(NO3)2 + 2NO2 +2H2O
jonowo: Cu0 + 2NO3- + 4H+ ® Cu2+ + 2NO2 + 2H2O
Cu0 – 2e ® Cu2+
N+5 + 1e ® N+4 x2
3Cu + 8HNO3(rozcięczony) ® 3Cu(NO3)2 + 2NO + 4H2O
jonowo: 3Cu0 + 2NO3- + 8H+ ® 3Cu2+ + 2NO + 4H2O
Cu0 – 2e ® Cu2+ x3
N+5 + 3e ® N+3 x2
- z H2SO4
Cu + 2H2SO4 ® CuSO4 + SO2 + 2H2O
jonowo: Cu0 + SO42- + 4H+ ® Cu2+ + SO2 + 2H2O
Cu0 -2e ® Cu2+ x1
S+6 + 2e ® S+1 x1
Obserwowane zjawisko
NaOH-0,2 M
NaOH-2M
H2O2
-strącenia
-kompleksowania
-redoks
-wytrącił się niebieski osad;
-bez zmian;
-brunatny osad;
Cu2+
Mn2+,Fe3+,Cu2+,Fe2+,Hg2+,Mg2+
Mn2+,Cu2+,Fe2+,
NH3*H2O-0,2 M
NH3*H2O-2 M
-niebieski osad;
(NH4)2S
-czarny osad
Fe3+,Cu2+,Fe2+,Hg2+
KI
-słomkowy roztwór
Cu2+ + 2OH- ® Cu(OH)2¯
Cu(OH)2¯ + 4NH3® [Cu(NH3)4]2+ + 2OH-
jon tetraaminamiedzi (II)
Cu2+ + S2- ® CuS
2Cu2+ + 4I- ® 2CuI2¯ ® Cu2I2 + I2
1
Bonifacy7