Agenci_w_mediach.pdf

Układ agentury będzie terytorialny i według organizacji opozycyjnych, a w przyszłości wyszukiwarka

na nazwisko i pseudonim jak w http://www.cibulka.com z tym, że w odróżnieniu od wzorca czeskiego,

będziemy podawali jak najobszerniejsze biogramy i historię donosicielskiej działalności. Na razie

zaczynamy od kilku nazwisk ale wszystko musi mieć swój początek. Nawet już istniejące noty

będziemy stale uzupełniali. Apelujemy do Czytelników o pomoc i nadsyłanie materiałów.

STAN ZAUBECZENIA MEDIÓW

Wziąwszy pod uwagę liczbę TAJNYCH WSPÓŁPRACOWNIKÓW bezpieczeństwa w mniej liberalnej

od Polski Czechosłowacji i bardziej liberalnej Jugosławii (Chorwacja) oraz stosunek liczby ludności,

należałoby szacować ilość TW w polskich mediach na ok. tysiąc osób. Estymacja ta nie obejmuje

oczywiście politruków, którzy tajnym współpracownikami być nie musieli. Według danych ujawnionych

przez prasę w samym tylko Poznaniu dla SB pracowało ponad 20 dziennikarzy. W 1980 roku dla SB

pracowało, według oficjalnych danych, 500 dziennikarzy, w następnych latach ta liczba znacznie

wzrosła, skoro w tym samym czasie stan agentury SB powiększył się z 30 do 79 tys. osób.

POLSAT

TW „ZEGAREK”, TW „ZEG” – ZYGMUNT KROK – SOLORZ

główny udziałowiec „Polsatu”, podczas wyjazdu do Bułgarii (1977) dostał od ambasady paszport na

wszystkie kraje świata, co jak wiadomo było powszechną praktyką w komunizmie. Po przyjeździe do

Niemiec przez Austrię podawał się za Piotra Podgórskiego, wysyłał do Polski różne produkty

sprzedawane jednej z central handlu zagranicznego, od ambasady w Austrii otrzymał paszport

konsularny i powrócił do kraju (1983). Założył firmę przewożącą paczki z Niemiec do Polski. Z FOZZ

dostał 100 mln zł pożyczki (1989), oczywiście każdy mógł dostać tylko inni byli za leniwi i nie chciało

im się brać. Od MWGzZ w rządzie Mazowieckiego otrzymał zgodę na handel rublami transferowymi

(1990). Polsat założył w 1993 roku, a w następnym roku uzyskał koncesję po interwencji TW „Bolka”.

W Polsat zainwestował „Universal (1994) – 300 mld zł za 20 proc. akcji - główna spółka

postkomunistyczna związana z wyprowadzaniem pieniędzy z FOZZ. TW „Zegarek” został oficjalnie

zwerbowany 18 października 1983 roku przez SB, o ile nie chodziło o przekazanie agenta przez

służby wojskowe cywilnym, był bardzo aktywny, donosił na ks. Blachnickiego i na osoby

przemycające farbę drukarską w paczkach z pomocą dla Polski, wykreślony z ewidencji 26 czerwca

1985 roku, po 1989 Solorza przejęły (o ile nie powrócił) WSI (formalnie od 1991).

TVN

TW „MILAN” - MILAN SUBOTIĆ

sekretarz ds. programowych TVN (2006), ukończył SGPIS (1981), po służbie wojskowej w

Jednostkach Nadwiślańskich MSW został skierowany na praktyki do redakcji wojskowej TVP (5.11

1982 roku do 28.04 1983), pozostał w telewizji jako redaktor działu ekonomicznego, po czym

przeniesiono go do „Dziennika Telewizyjnego” (1984), po 1989 r. pracował w "Wiadomościach" TVP,

następnie został szefem Teleekspressu (1992) i otrzymał propozycję pokierowania „Faktami” w TVN

(1997). Jako asystent dyrektora TAI Roberta Terentiewa (od lutego do czerwca 1992), kiedy był

szefem Tomasza Lisa, orkiestrował atak na rząd Jana Olszewskiego i kampanię antylustracyjną.

Subotić jest synem serbskiego zwolennika Stalina, który w okresie konfliktu z Titą wybrał azyl w

Polsce Bieruta. Subotić współpracował z wywiadem wojskowym (Zarząd II Sztabu Generalnego) od

28 marca 1984 roku i z WSI od 1993 roku, chociaż pierwsze rozmowy z wywiadem zaczął jeszcze na

studiach (1980/1981), jego oficerem prowadzącym był Konstanty Malajczyk, szef WSI (1994-1996) i

doradca Andrzeja Leppera. TW „Milan” rozpracowywał środowisko dziennikarskie i sterował opinią

publiczną.

„POLITYKA"

TW/KO „33” - KAZIMIERZ KOŹNIEWSKI

(1919-2005), jeden z założycieli i członek konspiracyjnego lewicowego PLANU (1939-1940),

przedostał się na Zachód i służył w wojsku we Francji i Szkocji, powrócił do kraju jako kurier (1943),

po drodze aresztowany w Budapeszcie (1941), pracownik Departamentu Informacji Delegatury Rządu

RP na Kraj (1943-1944), członek redakcji „Przekroju” (od 1945), następnie „Polityki” (od 1957 do

2005), redaktor naczelny „Tu i Teraz” (1982-1985), działacz harcerski, pracował całe życie dla

bezpieki. Oficjalnie poparł stan wojenny. Współpracę rozpoczął z Departamentem III MBP i

kontynuował do roku 1989.

Jako członek warszawskiego oddziału ZLP (od 1947) inwigilował, sterował i donosił na środowisko

literackie. TW „33” był przede wszystkim „źródłem manewrowym” czyli agentem wpływu w środowisku

harcerzy, pisarzy, kombatantów AK i dziennikarzy, inwigilował też emigrację, w tym „Kulturę” i

emigrację pomarcową. W lipcu 1955 roku wezwał, razem z 50 innymi inteligentami komunistycznymi,

emigrantów do powrotu. TW „33” rozpracowywał Melchiora Wańkowicza i zeznawał przeciwko niemu

na procesie, zidentyfikował Stanisława Cata-Mackiewicza jako autora „Kultury” (1964). TW „33” był

niezwykle ceniony w środowisku „Polityki”, także w latach III RP. Do 1957 roku Koźniewski należał do

kategorii TW, następnie KO.

ANDRZEJ CZAPLIŃSKI, TW

dyrektor TVP3 i Warszawskiego Ośrodka Telewizyjnego (maj 2004 – październik 2005), podał się do

dymisji kiedy Rzecznika Interesu Publicznego zakwestionował prawdziwość jego oświadczenia

lustracyjnego. Czapliński był współtwórcą programu Telewizji Wisła w Krakowie, dyrektorem

programowym "Naszej TV", sekretarzem programowym TVN (1997 - 2000) i od 2000 r. z-cą dyrektora

ds. programowych OTV Kraków, następnie wygrał konkurs na stanowisko dyrektor TVP3.

CZESŁAW BERENDA, TW

b. dyrektor Telegazety, Dyrektor Agencji Telegazety Telewizji Polskiej. 30 lipca 2001 Sąd Apelacyjny

w Warszawie – ze względu na brak dostatecznych dowodów pozwalających na ocenę prawdziwości

oświadczenia – umorzył postępowanie lustracyjne, ale 12 listopada 2001 Sąd Apelacyjny w

Warszawie jako sąd drugiej instancji uwzględnił odwołanie RIP i uchylił to orzeczenie; zdaniem sądu

drugiej instancji zachowany materiał dowodowy dawał podstawy do odmiennej oceny. 17 czerwca

2003 roku Sąd Apelacyjny w Warszawie jako sąd pierwszej instancji w ramach ponownego

rozpoznania sprawy uznał Berenda za kłamcę lustracyjnego. 27 listopada 2003 roku Sąd Apelacyjny

w Warszawie Wydział V Lustracyjny w drugiej instancji utrzymał w mocy to orzeczenie.

ERNEST SKALSKI – TW Departamentu III

w latach 1966-1979 jako donosiciel – dziennikarz „Głosu Pracy” pomagał w zwalczaniu opozycji, w

latach 1980-tych znalazł się w opozycji (służbowo?), gdy ruszyła pieriestrojka został jednym z

założycieli drugoobiegowego „Przeglądu Wiadomości Agencyjnych”, w 1989 roku przeszedł do

„Gazety Wyborczej”, gdzie stał się jednym z dyrygentów kampanii antylustracyjnej, szczególnie

aktywny w opluwaniu zwolenników lustracji i wyjątkowo aktywny w obronie agentury do końca pracy

w „Gazecie”. Po przejściu na emeryturą rozpoczął współpracę z „Rzeczpospolitą”.

JACEK PODGÓRSKI

oficer UOP na etacie dziennikarza, członek zespołu Lesiaka pisał w „Kurierze Polskim” artykuły na

temat rzekomej afery „Telegrafu” mające kompromitować polityków Porozumienia Centrum, autor

trzech książek o służbach specjalnych, pierwszą napisał z Aleksandrą Jakubowski (1992). Podgórski

po oficjalnym odejściu z UOP nadal pozostawał członkiem zespołu Lesiaka i na jego zamówienie

pisał do „Życia Warszawy”, „Super Expressu” i tygodników „Cash” oraz „Fakty”, następnie został

doradcą premiera Leszka Millera.

JAN NOWACKI, TW

Prezes Zarządu Polskiego Radia Lublin SA., Redaktor Naczelny Polskiego Radia Lublin (od 2002),

poprzednio wiceprezes, został uznany za kłamcę lustracyjnego 26 września 2003 przez Sąd

Apelacyjny w Warszawie, 7 października 2004 Sąd Apelacyjny V Wydział Lustracyjny w Warszawie

działając jako sąd drugiej instancji utrzymał w mocy orzeczenie, 14 kwietnia 2005 roku Sąd

Najwyższy oddalił kasację i Nowacki został odwołany ze stanowiska. Z SB współpracował w latach

1970-tych, zachowała się jego teczka pracy.

LESŁAW MALESZKA TW „Return”, TW „Tomek”, TW „Ketman”,

TW "Zbyszek",

ur. 15 listopada 1952, imię ojca Edmund – redaktor „Gazety Wyborczej” .

MAREK KRÓL TW „Rycerz”, TW „Marek”

(od 1993) red. naczelny tygodnika „Wprost””, były sekretarz KC w epoce schyłkowej PZPR.

MAREK MADEJ, TW

Dyrektor Oddziału TVP S.A. w Łodzi, pracownik SB. Były szef łódzkiego oddziału TVP – Marek Madej

przyznał się do pracy w kontrwywiadzie PRL. Według innych informacji był funkcjonariuszem MO (lata

1970-te), przerzucony do TV, skąd wyrzucono go w 1981 roku i internowano za działalność

związkową (sic!), był więc „prześladowany”, i jako taki powrócił do TV po 1990 roku wraz z „naszym

rządem”. Madej (ur. 2.09.1941, Warszawa) ukończył Wydziału Filologii Polskiej Uniwersytetu

Łódzkiego. Od lipca 1971 pracował w łódzkiej rozgłośni Polskiego Radia, współpracując także od

października 1971 z Telewizją Polską w której otrzymał etat we wrześniu 1972 r. Od 12 II 1991 r. był

redaktorem naczelnym Redakcji Sportowej. Relacjonował wiele imprez sportowych m.in. Mundiale

(1978, 1990), Wyścig Pokoju (1977 - 1981), Igrzyska Olimpijskie w Moskwie (1980) i Albertville

(1992). Jego synem jest także znany komentator telewizyjny Mikołaj Madej.

Marek Madej w łódzkiej TV był prawą ręką człowieka Millera, Janusza Pieńkowskiego szefa OTVP

Łódź, następnie szefa TAI, należał razem z nim, Henryką Rumowską, która "zasłużyła" się tym, że w

stanie wojennym zwalniała z pracy niewygodnych dziennikarzy i Władysławem Aftowiczem, niegdyś

działaczem PZPR, do kolegium programowego. Latem 2001 r. czterech łódzkich biznesmenów

przesłało do Biura Rzecznika Interesu Publicznego list dotyczący powiązań Pieńkowskiego ze

służbami specjalnymi PRL. W 2002 roku Madej był kandydatem Samoobrony w wyborach

samorządowych na prezydenta Łodzi.

RYSZARD PYCIAK

syn Edwarda, urodzony 5 listopada 1949 r. w Opolu, zamieszkały w Poznaniu, b. Dyrektor w b.

Polskiej Agencji Prasowej S.A., dyrektor centrum promocji gospodarczej Polskiej Agencji Informacji i

Inwestycji Zagranicznych S.A. (2003), oświadczył, że był świadomym i tajnym współpracownikiem

organów bezpieczeństwa państwa.

RYSZARD ZALEWSKI, TW

b. prezesa Regionalnej Rozgłośni PR S.A. w Koszalinie, uznany 25 października 2001 roku za

kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie, 20 marca 2002 roku Sąd Apelacyjny w

Warszawie jako odwoławczy utrzymał w mocy orzeczenie i 5 września 2002 roku Sąd Najwyższy

oddalił kasację b. prezesa.

STANISŁAW RUSZKOWSKI

ur. 1953, były oficer i pracownik „Interpressu”, asystent w biurze posła Ryszarda Ulickiego, członek

Rady Nadzorczej Regionalnej Rozgłośni Polskiego Radia S.A. w Koszalinie z nadania SLD, ponieważ

sam przyznał się do tajnej i świadomej współpracy ze służbami specjalnymi PRL, nie został odwołany

ale sam odszedł.

SŁAWOMIR JENERALSKI

ur. 28 lipca 1961 w Bydgoszczy,ukończył Wydział Pedagogiki Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w

Bydgoszczy (1985), współorganizował obchody 650-lecia Bydgoszczy (1994), następnie pełnił funkcję

rzecznika prezydenta miasta, później pracował w Telewizji Polskiej w Bydgoszczy i Warszawie; do 1

kwietnia 2004 roku prezenter m.in. Wiadomości, Monitora Wiadomości i Forum na 1 kanale telewizji

publicznej kojarzony z nachalną propagandą prokomunistyczną, poseł SLD z Bydgoszczy (2005),

przyznał się, iż po ukończeniu studiów służył w komunistycznych organach bezpieczeństwa państwa.

Jeneralski tłumaczył, że odbywał służbę wojskową w jednostce WSW.

TADEUSZ KAROLAK

b. Dyrektor – Redaktor Naczelny Redakcji „Magazynu Polska” Polskiej Agencji Informacyjnej, uznany

20 grudnia 2001 roku za kłamcę lustracyjnego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie V Wydział

Lustracyjny, wobec tego Karolak zrezygnował z pracy co natychmiast wstrzymało dalszą procedurę

lustracyjną i 31 lipca 2002 roku Sąd Apelacyjny w drugiej instancji umorzył postępowanie uznając, że

stało się ono bezprzedmiotowe wobec wcześniejszego zrzeczenia się funkcji publicznej przez osobę

lustrowaną.

TOMASZ GOBAN-KLAS, TW

ur. 1938r., profesor socjologii, członek Krajowej Rady RTV z nadania Senatu (maj 2003), gdy na

wniosek RIP, 24 sierpnia 2004 roku wszczęto przeciwko niemu postępowanie lustracyjne o uznanie

go za kłamcę lustracyjnego, natychmiast zrezygnował ze swej funkcji i 16 września 2004 r. Sąd

umorzył sprawę. W myśl prawa osoba, która rezygnuje z funkcji publicznej, nie podlega już dalszej

lustracji. Dlatego rozprawa wyznaczona na 26 października 2004 została odwołana.

TW "BRZOZOWSKI", TW "MAGDA" - JERZY NOWACKI

dziennikarz prowadzący programy publicystyczne w TV Poznań, zastępca redaktora naczelnego i

kierownik programu regionalnego )od 1990), współzałożycielem Studenckiego Komitetu Solidarności

(1977), rekomendowany przez Lecha Dymarskiego członek KSS KOR, po zdekonspirowaniu przez

Jana Józefa Lipskiego, 1 września 1980 wycofał się z KSS „KOR”, następnie został członkiem

prezydium Zarządu Regionu i rzecznikiem prasowym Zarządu Regionu Wielkopolska NSZZ

„Solidarność”, następnie "służbowo" internowany w Gebarzewie, gdzie nieformalnie wszedl do tzw.

rady obozowej, skutecznie dezintegrujac spolecznosc internowanych. po wykonaniu zadania TW

"Magdę" SB oddelegowało do zadań za granicą, uzyskał pracę w paryskim ośrodku „Kontaktu”, gdzie

Mirosław Chojecki, były członek KOR (a więc wiedział o zdekonspirowaniu "Brzozowskiego" przez

Lipskiego), powierzył mu kontakty z krajem. Po powrocie do Polski kontynuował pracę agenturalną w

mediach. W 2005 roku został publicznie ujawniony przez Janusza Pałubickiego.

TW "JERZY STEFAŃSKI" - WOJCIECH GIEŁŻYŃSKI

(1930), znany reporter, po ukończeniu studiów pracował w dziale sportowym „Dookoła Świata”,

następnie we „Współczesności”, „Panoramie” i „Kontynentach”, do roku 1980 współpracował z

„Polityką”, w stanie wojennym redagował miesięcznik drugoobiegowy „Vacat” i współredagował i

innym TW (Ernest Skalski) „PWA”, w latach 1989-1992 był członkiem redakcji „Tygodnika

Solidarność”. TW „” brał udział w reaktywacji PPS (1987), był członkiem Rady Programowej „Unii

Pracy”, od 1995 roku jest rektorem Wyższej Szkoły Komunikowania i Mediów Społecznych im.

Jerzego Giedroycia w Warszawie. Przyznał się do współpracy z Departamentem I SB w latach

1957-1964, podpisał się pod apelem o lustrację dziennikarzy (1996). po Sierpniu 80' wszedł w skład

redakcji tygodnika "Solidarność".

TW "SĄSIAD" - ANDRZEJ NIERYCHŁO

wydawca „Pulsu Biznesu”, rozpracowywał m.in. środowisko dziennikarzy ITD i "Kuriera Polskiego".

Zwerbowany został w 1978 roku przez wojskowe służby specjalne.

TW „ADAMEK” - ROBERT ŻUREK

ur. 21.03.1966, syn Aleksego, dzięki współpracy z bezpieką podjętą gdy był studentem nauk

politycznych UJ (1986), dzisiaj jest dziennikarzem TVP, prowadzony był przez kpt. Franciszka Waśkę

z Sekcji IIIa Wydz. III-1 WUSW w Krakowie.

TW „JOHN”, TW „DANIEL” - DANIEL PASSENT

(1938), studiował ekonomię w Leningradzie (1955 – 1956), UW (1956-1960) i Pricenton (1962-1963),

jako dziennikarz zadebiutował w „Sztandarze Młodych” (1956), od 1959 roku jest członkiem redakcji

„Polityki”, wraz z Agnieszką Osiecką ma córkę Agatę. W latach 1990-1994 pracował w Bostonie jako

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: