013. Howard Linda - Niebezpieczna miłość (inny tytuł - Piekło czy niebo).pdf
(
1081 KB
)
Pobierz
(Microsoft Word - Howard Linda - Niebezpieczna mi\263o\234\346 _Piek\263o czy niebo_)
L
INDA
H
OWARD
Niebezpieczna miło
Ļę
ROZDZIAŁ 1
Chocia
Ň
zbli
Ň
ał si
ħ
ju
Ň
zachód sło
ı
ca,
Ň
ar wnikał gł
ħ
boko w ciało, przypiekał nagi tors i długie nogi.
Coraz dłu
Ň
sze promienie rozsiewały na grzbietach fal deszcz ta
ı
cz
Ģ
cych iskierek. M
ħŇ
czyzna wpatrywał
si
ħ
w nie jak zahipnotyzowany. Wła
Ļ
ciwie fascynował go nie tyle lustrzany blask wody, ile fakt,
Ň
e po
prostu nie miał nic do roboty. Zapomniał ju
Ň
, jak smakuje spokój. Przez cudowny miesi
Ģ
c absolutnej
samotno
Ļ
ci mógł si
ħ
odpr
ħŇ
y
ę
i nareszcie by
ę
sob
Ģ
. Mógł łowi
ę
ryby, kiedy tylko chciał, lub pływa
ę
łodzi
Ģ
po ciepłych, rozkołysanych falach zatoki. Poci
Ģ
gał go magiczny urok wody, to czarnej jak noc, to
turkusowej, to znów połyskliwie bladozielonej. Miał pieni
Ģ
dze na paliwo i
Ň
ywno
Ļę
. Tylko dwie osoby
wiedziały, gdzie go szuka
ę
. Gdy miesi
ħ
czny urlop dobiegnie ko
ı
ca, wróci do prozy
Ň
ycia, które sam
sobie wybrał, i zatraci si
ħ
w ponurej codzienno
Ļ
ci, ale teraz jeszcze mo
Ň
e le
Ň
e
ę
w sło
ı
cu -a tylko tego
przecie
Ň
pragn
Ģ
ł.
Kell Sabin czuł si
ħ
zm
ħ
czony. Z jego zawodem ł
Ģ
czyły si
ħ
: nieustanna wałka, kluczenie i utajnianie
ka
Ň
dego ruchu, maskowanie si
ħ
i niebezpiecze
ı
stwo. Wykonywał bardzo wa
Ň
n
Ģ
prac
ħ
, ale przez ten
miesi
Ģ
c mog
Ģ
to robi
ę
inni. Ten miesi
Ģ
c nale
Ň
ał do niego. Zaczynał rozumie
ę
swego starego przyjaciela,
do
Ļ
wiadczonego agenta, Granta Sullivana, który oddałby dusz
ħ
za pobyt w ciszy tajemniczych gór stanu
Tennessee.
Sabin sam był
Ļ
wietnym agentem, słyn
Ģ
cym z legendarnych operacji w Złotym Trójk
Ģ
cie, a potem na
Bliskim Wschodzie i w Ameryce Południowej. Otoczenie niewiele o nim wiedziało. Odpowiadało mu to.
Był typem samotnika, który na twarde warunki dyktowane przez
Ň
ycie reagował cynizmem, lecz
zarazem je akceptował. Znał wady i niebezpieczne strony wybranego zawodu; wiedział,
Ň
e b
ħ
dzie si
ħ
stykał z brudem i złem, ale był realist
Ģ
i godził si
ħ
na to, podejmuj
Ģ
c prac
ħ
. Od pewnego czasu pełnił
funkcj
ħ
szefa Agencji.
Czasem nachodziła go ch
ħę
, by rzuci
ę
to wszystko i po
Ň
y
ę
troch
ħ
jak zwykły człowiek. Wtedy
wypływał w rejs na własnym jachcie. Dzi
ħ
ki dniom i nocom sp
ħ
dzanym na morzu zapominał,
Ň
e jest
agentem. Mógł si
ħ
odpr
ħŇ
y
ę
i odda
ę
rozmy
Ļ
laniom, le
Ň
e
ę
nago w sło
ı
cu lub obserwowa
ę
gwiazdy w
nocy i przywraca
ę
rzeczom wła
Ļ
ciwe proporcje. Urlopy Sabina, podobnie jak wszelkie informacje na
jego temat, stanowiły pilnie strze
Ň
on
Ģ
tajemnic
ħ
.
Nad głow
Ģ
m
ħŇ
czyzny przeleciała z ostrym krzykiem biała mewa. Powiódł leniwym wzrokiem za
swobodnym, zwinnym ptakiem, wyra
Ņ
nie widocznym na tle bezchmurnego bł
ħ
kitnego nieba. Morska
bryza mile musn
ħ
ła delikatnym podmuchem nag
Ģ
skór
ħ
. W ciemnych oczach Sabina zago
Ļ
cił u
Ļ
miech,
co niecz
ħ
sto si
ħ
zdarzało. W gł
ħ
bi serca czuł si
ħ
dzikusem, lecz na co dzie
ı
tłumił zew natury. Dopiero tu,
maj
Ģ
c za towarzyszy jedynie wod
ħ
, sło
ı
ce
i wiatr, mógł da
ę
upust skrywanym t
ħ
sknotom. Noszenie ubrania na pełnym morzu wydawało mu si
ħ
wr
ħ
cz
Ļ
wi
ħ
tokradztwem. Z niech
ħ
ci
Ģ
przywdziewał co
Ļ
na siebie, kiedy zawijał do portu po paliwo, lub
gdy podpływali
Ň
eglarze, aby, miejscowym zwyczajem, pogaw
ħ
dzi
ę
.
Złocisty kr
Ģ
g sło
ı
ca zanurzył si
ħ
w wodzie, kiedy Sabin usłyszał odgłos silnika obcej łodzi.
Odwrócił głow
ħ
i ujrzał jacht, troch
ħ
wi
ħ
kszy ni
Ň
jego własny, powoli tn
Ģ
cy fale. Słusznie, po co miałby si
ħ
spieszy
ę
?
Sabin podziwiał zgrabn
Ģ
sylwetk
ħ
łodzi i płynn
Ģ
prac
ħ
silnika o du
Ň
ej mocy. Lubił pływanie i lubił
morze. Swój jacht traktował jak najcenniejsz
Ģ
rzecz i za
Ň
adn
Ģ
cen
ħ
nie zdradziłby nikomu,
Ň
e go ma.
Zarejestrował go na nazwisko pewnego agenta ubezpieczeniowego z Nowego Orleanu, który zreszt
Ģ
nie
miał poj
ħ
cia o istnieniu Kella Sabina. Nawet nazwa jachtu „Wanda" z niczym si
ħ
nie kojarzyła. Sabin nie
znał nikogo o imieniu Wanda. Po prostu tak
Ģ
nazw
ħ
wybrał i koniec. Kto
Ļ
, kto dobrze znałby Sabina, nie
czułby si
ħ
tym wcale zaskoczony, lecz tylko jeden człowiek na
Ļ
wiecie wiedział, jaka osobowo
Ļę
kryje si
ħ
za nieprzeniknion
Ģ
mask
Ģ
. Tyle
Ň
e Grant Sullivan umiał dochowa
ę
tajemnicy.
Obca łód
Ņ
zwolniła i skr
ħ
ciła w stron
ħ
„Wandy". Sabin zakl
Ģ
ł zirytowany i poszukał wzrokiem
wyblakłych d
Ň
insowych bermudów, które trzymał na pokładzie na takie okazje. Usłyszał czyj
Ļ
głos,
wi
ħ
c spojrzał na nadpływaj
Ģ
cy jacht. Przy relingu na dziobie stała kobieta i machała r
ħ
k
Ģ
. Z jej
niespiesznych gestów zrozumiał,
Ň
e nie chodzi o nic wa
Ň
nego. Ot,
Ň
eglarze chcieli sobie pogaw
ħ
dzi
ę
. Na
pewno nie mieli kłopotów. Promienie zachodz
Ģ
cego sło
ı
ca połyskiwały na rudych włosach kobiety,
nadaj
Ģ
c im barw
ħ
ognia. Przez chwil
ħ
Sabin wpatrywał si
ħ
jak urzeczony w te niezwykłe
czerwonawe refleksy.
Zmarszczył brwi, szybko naci
Ģ
gn
Ģ
ł spodenki i zapi
Ģ
ł suwak. Łód
Ņ
była wci
ĢŇ
zbyt daleko, by
rozpozna
ę
twarz kobiety, lecz rude włosy obudziły w pami
ħ
ci Sabina niepokoj
Ģ
ce wspomnienia. Kiedy
patrzył na zbli
Ň
aj
Ģ
cy si
ħ
powoli jacht, w jego czarnych oczach pojawiła si
ħ
czujno
Ļę
. Te włosy...
Nagle instynkt samozachowawczy Sabina podniósł alarm. M
ħŇ
czyzna odruchowo rzucił si
ħ
na
pokład. Zbyt wiele razy musiał walczy
ę
o
Ň
ycie, by teraz si
ħ
waha
ę
. Całym ciałem przywarł do
ciepłych desek pokładu. Mo
Ň
e i zareagował głupio, przesadzaj
Ģ
c z ostro
Ň
no
Ļ
ci
Ģ
, wolał jednak zosta
ę
Ň
ywym głupcem ni
Ň
m
Ģ
drym trupem. Silnik obcej łodzi przycichł, jak gdyby zwolnił obroty, a Sabin
zdecydował si
ħ
na nast
ħ
pny ruch - podpełzł do składziku.
Nigdzie nie ruszał si
ħ
bez broni. Wyci
Ģ
gn
Ģ
ł ze składziku strzelb
ħ
o du
Ň
ej sile ra
Ň
enia i precyzyjnym
celowniku. Wiedział jednak,
Ň
e nie na długo odstraszy ni
Ģ
przeciwnika. Je
Ļ
li si
ħ
mylił, nie zrobi z niej
u
Ň
ytku, je
Ļ
li za
Ļ
instynkt go nie zawiódł - napastnicy z pewno
Ļ
ci
Ģ
dysponuj
Ģ
pot
ħŇ
niejsz
Ģ
broni
Ģ
,
poniewa
Ň
s
Ģ
przygotowani na opór Sabina.
Zakl
Ģ
ł pod nosem, sprawdził, czy wł
Ģ
czony jest automatyczny spust, i popełzł z powrotem do rellngu.
Zaj
Ģ
ł pozycj
ħ
strzeleck
Ģ
: wystawił na widok luf
ħ
strzelby, głow
ħ
za
Ļ
uniósł na tyle tylko, by widzie
ę
łód
Ņ
nieprzyjaciela, która wci
ĢŇ
si
ħ
zbli
Ň
ała. Dzieliło go od niej mpiej ni
Ň
sto metrów.
- Wystarczy! - zawołał, nie wiedz
Ģ
c, czy zdoła przekrzycze
ę
warkot silnika. Chodziło tylko o to,
Ň
eby
napastnicy usłyszeli,
Ň
e co
Ļ
do nich woła.
Łód
Ņ
zwolniła i niemal stan
ħ
ła w odległo
Ļ
ci siedemdziesi
ħ
ciu metrów. Nagle zaroiła si
ħ
od ludzi, spo
Ļ
ród
któiych nikt nie wygl
Ģ
dał na miejscowego rybaka lub
Ň
eglarza turyst
ħ
. Wszyscy byli uzbrojeni, ł
Ģ
cznie z
rudowłos
Ģ
. Sabin szybko otaksował ich wzrokiem, w lot chwytaj
Ģ
c szczegóły, kształty i rozmiary broni.
Tak
Ļ
wietnie znał si
ħ
na typach uzbrojenia,
Ň
e zidentyfikował je bez chwili zastanowienia. Bardziej
zainteresowała go załoga jachtu, a zwłaszcza jeden z m
ħŇ
czyzn. Chocia
Ň
stał daleko, troch
ħ
za innymi,
wydał si
ħ
Sabinowi znajomy, podobnie jak kobieta.
Znikły wszelkie w
Ģ
tpliwo
Ļ
ci. Poczuł,
Ň
e ogarnia go lodowaty spokój - jak zawsze w krytycznych
sytuacjach, kiedy jego
Ň
ycie było zagro
Ň
one. Nie marnował czasu na rozmy
Ļ
lania o ra
ŇĢ
cej dysproporcji
sił, zacz
Ģ
ł za to rozwa
Ň
a
ę
mo
Ň
liwe opcje, ka
Ň
dej z nich po
Ļ
wi
ħ
caj
Ģ
c ułamek sekundy.
W zapadaj
Ģ
cym zmierzchu rozległ si
ħ
suchy trzask. Kula z cichym
Ļ
wistem przemkn
ħ
ła mu nad
głow
Ģ
i rozłupała drewnian
Ģ
Ļ
ciank
ħ
kabiny za plecami. W odpowiedzi Sabin namierzył cel, wypalił i,
jak gdyby kontynuuj
Ģ
c jeden płynny gest, schylił głow
ħ
. Nie musiał słysze
ę
przenikliwego krzyku, aby
wiedzie
ę
,
Ň
e nie chybił. Byłby zaskoczony i w
Ļ
ciekły, gdyby nie trafił.
- Sabin! - Wypowiedziane przez megafon nazwisko metalicznym echem odbiło si
ħ
od wody. -
Wiesz,
Ň
e nie masz szans! Nie pogarszaj sprawy.
Ten kto
Ļ
miał
Ļ
wietny akcent, lecz nie był Amerykaninem. Sabin spodziewał si
ħ
takiej propozycji ze
strony napastników. Najlepszym wyj
Ļ
ciem byłaby ucieczka. Szybko
Ļę
„Wandy" była jej najwi
ħ
ksz
Ģ
zalet
Ģ
. Ucieczka jednak wymagała przedostania si
ħ
do steru i przyrz
Ģ
dów kontrolnych na nadbudówce
jachtu, co oznaczało wystawienie si
ħ
na ogie
ı
podczas wspinaczki po drabince.
Sabin błyskawicznie przeanalizował sytuacj
ħ
i szans
ħ
dotarcia na gór
ħ
ocenił na pi
ħę
dziesi
Ģ
t pi
ħę
procent, mo
Ň
e
mniej (w zale
Ň
no
Ļ
ci od stopnia zaskoczenia przeciwnika). Z drugiej strony, gdyby został na
dotychczasowym miejscu i jedn
Ģ
strzelb
Ģ
próbował powstrzyma
ę
intruzów - jego szanse spadałyby do
zera. Miał du
Ň
o amunicji, ale tamci - zapewne wi
ħ
cej. Musiał podj
Ģę
ryzyko wspinaczki, zamiast
marnowa
ę
czas na zamartwianie si
ħ
malej
Ģ
cymi szansami na prze
Ň
ycie. Wzi
Ģ
ł gł
ħ
boki oddech, przez
chwil
ħ
trzymał powietrze, a potem wypu
Ļ
cił je powoli, przygotowuj
Ģ
c zahartowane ciało do
Ļ
miałego
wyczynu. Musiał w pierwszym skoku pokona
ę
jak najwi
ħ
cej szczebli drabinki. Mocno uchwycił
strzelb
ħ
, jeszcze raz odetchn
Ģ
ł i poderwał si
ħ
do skoku. Jednocze
Ļ
nie nacisn
Ģ
ł cyngiel, uruchamiaj
Ģ
c
automatyczny ostrzał. Bro
ı
zaterkotała w dłoni, a napastnicy rzucili si
ħ
na pokład. Wyci
Ģ
gni
ħ
t
Ģ
praw
Ģ
r
ħ
k
Ģ
złapał najwy
Ň
szy szczebel. Bose stopy
Ļ
mign
ħ
ły po drabince, prawie jej nie dotykaj
Ģ
c. K
Ģ
tem
oka spostrzegł białe obłoczki wystrzałów. Pokonywał ostatni szczebel, kiedy dosi
ħ
gły go pociski.
Tylko siła rozp
ħ
du i determinacja nie pozwoliły mu spa
Ļę
na dolny pokład. Oczy zasnuła mgła, a w
uszach zadudnił własny oddech.
Opu
Ļ
cił bro
ı
. Gniewnie zakl
Ģ
ł w my
Ļ
lach. Gł
ħ
boko za-czerpn
Ģ
ł powietrza, odp
ħ
dzaj
Ģ
c mgł
ħ
i
zbieraj
Ģ
c siły do odwrócenia głowy. Strzelba wci
ĢŇ
spoczywała w lewej dłoni, lecz nie czuł kolby. Cały
lewy bok ciała zalewała krew, niemal czarna w zapadaj
Ģ
cym mroku. Musiał co
Ļ
zrobi
ę
. Inaczej -
b
ħ
dzie po nim.
Lewe rami
ħ
i noga przestały słucha
ę
polece
ı
mózgu, tote
Ň
podci
Ģ
gn
Ģ
ł si
ħ
, polegaj
Ģ
c jedynie na
sprawno
Ļ
ci obu prawych ko
ı
czyn. Oparł strzelb
ħ
o prawe rami
ħ
i znów wypalił w kierunku obcej
łodzi daj
Ģ
c
napastnikom zna
ę
,
Ň
e jeszcze
Ň
yje i jest niebezpieczny.
To miało powstrzyma
ę
ich desant na jacht
Przyjrzał si
ħ
odniesionym obra
Ň
eniom. Jedna kula przeszyła boczny mi
ħ
sie
ı
lewego uda, druga za
Ļ
-
lewy obojczyk. Ka
Ň
da z ran wygl
Ģ
dała powa
Ň
nie. Po pierwszym pal
Ģ
cym bólu w barku r
ħ
ka odr
ħ
twiała,
a w konsekwencji - stała si
ħ
bezu
Ň
yteczna. Noga z pewno
Ļ
ci
Ģ
nie utrzymałaby ci
ħŇ
aru ciała, ale Sabin
wiedział z do
Ļ
wiadczenia,
Ň
e odr
ħ
twienie ust
Ģ
pi, a wraz z powrotem bólu odzyska cz
ħĻę
sprawno
Ļ
ci w
zranionych mi
ħĻ
niach, gdyby oczywi
Ļ
cie zdecydował si
ħ
tak długo czeka
ę
.
Zaryzykował i znów podniósł głow
ħ
. Łód
Ņ
napastników okr
ĢŇ
ała go od tyłu. Z tej strony górny pokład
jachtu był całkowicie odsłoni
ħ
ty. Mogli do niego strzela
ę
jak do tarczy.
- Sabin! Wiemy,
Ň
e jeste
Ļ
ranny! Nie zmuszaj nas,
Ň
eby
Ļ
my musieli ci
ħ
zabi
ę
.
O, niew
Ģ
tpliwie woleli dosta
ę
go
Ň
ywego i po swojemu przesłucha
ę
, wiedział te
Ň
jednak,
Ň
e nie strac
Ģ
okazji. Pr
ħ
dzej zabij
Ģ
go, je
Ļ
li zajdzie taka konieczno
Ļę
, ni
Ň
pozwol
Ģ
mu uciec.
Zaciskaj
Ģ
c z bólu z
ħ
by, podci
Ģ
gn
Ģ
ł si
ħ
do panelu z przyrz
Ģ
dami kontrolnymi i przekr
ħ
cił kluczyk
zapłonu. Pot
ħŇ
ny silnik, kaszl
Ģ
c, zbudził si
ħ
do
Ň
ycia. Sabin nie widział, w jakim kierunku płynie, lecz to
nie miało znaczenia, nawet gdyby wpadł na wrog
Ģ
łód
Ņ
. Dysz
Ģ
c, osun
Ģ
ł si
ħ
na pokład, aby zebra
ę
siły.
Musiał si
ħ
gn
Ģę
do przepustnicy, a zostało ju
Ň
mało czasu. Dojmuj
Ģ
cy ból ogarn
Ģ
ł cał
Ģ
lew
Ģ
stron
ħ
ciała,
lecz rami
ħ
i noga zacz
ħ
ły reagowa
ę
na polecenia i była to zmiana na lepsze. Zignorował narastaj
Ģ
cy ból i
d
Ņ
wign
Ģ
ł si
ħ
na prawej r
ħ
ce, zmuszaj
Ģ
c lew
Ģ
do pracy. Wysun
Ģ
ł zakrwawione palce jak najdalej, a
Ň
dotkn
ħ
ły zaworu i ustawiły go na jazd
ħ
do przodu. Jacht gładko ruszył po falach, stopniowo nabieraj
Ģ
c
rozp
ħ
du. Z łodzi napastników rozległy si
ħ
okrzyki.
Plik z chomika:
s_malutka
Inne pliki z tego folderu:
014. Scott Alicia - Mężczyzna z przeszłością.pdf
(928 KB)
013. Howard Linda - Niebezpieczna miłość (inny tytuł - Piekło czy niebo).pdf
(1081 KB)
012. Brown Sandra - Mieli tylko siebie.pdf
(1011 KB)
011. Graham Heather - Na zawsze, moja miłości.pdf
(923 KB)
010. Krentz Jayne Ann - Czarodziejka z morskiej piany (inny tytuł - Wiedźma).pdf
(556 KB)
Inne foldery tego chomika:
Dokumenty
Galeria
HARLEQUIN (Ebook)
HARLEQUIN Agenci SPEAR
HARLEQUIN Autorzy
Zgłoś jeśli
naruszono regulamin