Contemporary Political Culture
Politics in a Postmodern Age
John R. Gibbins
· Według Webera, polityka jest dziś prowadzona za pomocą mowy i pisma – staje się prawdą przez słowa.
· Język polityki pośredniczy pomiędzy interpretacją sytuacji a konwencjonalnymi, społecznymi symbolami. Daje to możliwość do angażowania się w społeczną interakcję oraz służy jako główny pośrednik ludzkiej integracji w kulturę.
· Wspólnie podzielane symboliczne wyrażenia, które są artykułowane przez język są znakami socjalizacji i kreują więź między jednostkami i grupami, Natomiast role i relacje społeczne dostępne w społeczeństwie są transmitowane i internalizowane przez język.
· Język staje się realny dopiero w użyciu, w mowie.
· Dzisiejszy system polityczny skupia się na pojęciu legitymizacji jak nigdy dotąd - zakłada, że legitymizacja na drodze założeń bierze się z mowy.
· Dylemat – czy legitymizacja idealna rozkłada się i bierze się z mowy, czy może z ciszy (z ‘rozmowy’ politycznego ducha mowy, gdzie nie wszystko jest wypowiadane na głos)
· Kto w przypadku nowych zdarzeń ma tworzyć język?
Koncepcja symbolu
· Rzeczywistość i idee są zarówno sferami języka, jak i doświadczeń egzystencjalnych - oznacza to, że za pomocą symboli i symbolizacji innych członków społeczeństwa możemy doświadczyć: społeczeństwa, państwa, politykę, czy przywództwo polityczne.
· Symbol wskazuje na coś co nie istnieje jako rzecz czy sprawa natychmiastowo odczuwalna przez zmysły. Jest raczej środkiem, który nie jest natychmiastowo odbierany, ale jest tworzony przez zmysły.
· W symbolizacji „natychmiastowej rzeczywistości” i doświadczeń pochodzących z niej, nie są wyrażane jako takie, ale z wysublimowanych, symbolicznych wyrażeń dla głębszego definiowania istoty rzeczywistości. Symbol jest też krystalizacją języka lub obrazu – jako opis.
· Umberto Eco definiuje symbol jako specyficzny semantyczno- pragmatyczny fenomen – „symboliczny tryb”
· Ten „symboliczny tryb” charakteryzuje się:
I chociaż symbol jest formą zewnętrznego istnienia, natychmiastowo przedstawioną przez zmysły - symbol nie jest akceptowany ze względu na swoją własną wartość, ale ma szersze i bardziej ogólne znaczenie, które oferuje nam nasza refleksja.
II symbole mają zdolność do budzenia się wśród wielu znaczeń jednocześnie. Symbole są niejasne, otwarte i nieskutecznie wyrażają „ostateczne” znaczenie. W ostateczności są niewyczerpane, także z symboli i przez symbole, jedyne co wskazuje jest poza jedynym zasięgiem. W „prawdziwym symbolizmie” przedmiot nigdy nie oznacza samego siebie.
III nie istnieją jedyne, poprawne interpretacje symboli – jeden symbol może mieć bardzo wiele różnych znaczeń.
· Symbole mają dwa aspekty:
I symbol może pełnić funkcje osadu języka, który funkcjonuje w sposób nie upolityczniony
II symbol może mieć znaczenie w procesie upolitycznienia; może być rozumiany jako forma politycznej mowy, która stara się mówić o tym, co nie jest dokładnie widoczne dla zmysłów
· Polityczne symbole, szczególnie ich potencjał do manipulowania, są bardziej widoczne w przejściowych, kryzysowych okresach niż okresach pokoju. Przejściowe okresy są upolitycznione przez walkę między symbolami, które próbują mówić jak rzeczywistość wygląda naprawdę.