Osho - Siedem ciał człowieka.pdf - Osho (Rajneesh) - astromaria

OSHO

SIEDEM CIAŁ CZŁOWIEKA

Dotychczas ukazały się:

Osho „Medytacja podstawy praktyki”

Aadhai „Czakry siedem ośrodków świadomości”

Projekt graficzny, tłumaczenie, skład Aadhar (Samira Osho Center)

Wybór z oryginału: „The Psychology of the Esoteric”

ISBN 8390066319 Wydanie I, Łódź 1993

KolportaŜ: P.W. Samira, tel. (42) 534614

SPIS TREŚCI

Psychologia snów

Transcendencja siedmiu ciał

Stawanie się a istnienie

PSYCHOLOGIA SNÓW

Czy moŜesz wyjaśnić, co rozumiesz przez sny?

Mamy siedem ciał: fizyczne, eteryczne, astralne, mentalne, duchowe, kosmiczne i nirwaniczne. KaŜde z tych

ciał ma sny swego własnego rodzaju. Ciało fizyczne znane jest w psychologii Zachodu jako świadomość, ciało

eteryczne jako nieświadomość, a ciało astralne jako zbiorowa nieświadomość.

Ciało fizyczne stwarza własne sny. Gdy masz zaburzenia Ŝołądka, tworzy się sen pewnego typu. Gdy nie jesteś

zdrowy, w gorączce, ciało fizyczne stwarza sen typowy dla siebie. Jedno jest pewne ten sen tworzy się

wskutek braku pewnego komfortu.

Dyskomfort fizyczny, dolegliwość fizyczna, stwarzają własny świat snów, i dlatego sen fizyczny moŜe być

stymulowany nawet z zewnątrz. Śpisz. Jeśli na twych nogach połoŜony będzie mokry ręcznik, zaczniesz śnić.

MoŜesz śnić, Ŝe idziesz przez rzekę. Jeśli na klatce piersiowej połoŜona będzie poduszka, zaczniesz śnić.

MoŜesz śnić, Ŝe ktoś na tobie siedzi, albo, Ŝe przygniótł cię głaz. Takie są sny, które przychodzą przez ciało

fizyczne.

Ciało eteryczne drugie ciało śni na swój własny sposób. Sny eteryczne stworzyły tyle zamieszania w

psychologii Zachodu. Freud pomylił sny eteryczne ze snami powodowanymi przez stłumione pragnienia.

Istnieją sny powodowane przez stłumione pragnienia, ale naleŜą one do pierwszego ciała, fizycznego. Gdy masz

stłumione pragnienia fizyczne choćby pościsz istnieje ogromne prawdopodobieństwo, Ŝe będziesz śnił o

śniadaniu. Albo, gdy masz stłumiony seks, istnieje wielkie prawdopodobieństwo, Ŝe będziesz mieć fantazje

seksualne. Ale te sny naleŜą do pierwszego ciała. Ciało eteryczne nie ma miejsca w badaniach

psychologicznych, stąd jego sny interpretuje się jako naleŜące do pierwszego ciała, fizycznego. Dlatego

powstaje takie zamieszanie.

Ciało eteryczne moŜe we śnie podróŜować. Jest duŜe prawdopodobieństwo, Ŝe będzie opuszczało twoje ciało.

Gdy to zapamiętasz, przypomnisz to sobie jako sen, ale nie jest to sen w takim samym sensie jak sny

pierwszego ciała. Gdy śpisz, ciało eteryczne moŜe wyjść poza ciebie. Ciało fizyczne zostanie, a ciało eteryczne

moŜe wyjść i podróŜować w przestrzeni. Nie ma przestrzeni, która by je ograniczała kwestia odległości dla

niego nie istnieje. Kto tego nie rozumie, kto nie uznaje istnienia ciała eterycznego, moŜe interpretować to jako

sferę nieświadomości. Dzieli ludzki umysł na świadomy i nieświadomy. Wtedy sny fizjologiczne zwie się

„świadomymi”, a sny eteryczne nazywa się „nieświadomymi”. Nie są nieświadome. Są tak samo świadome jak

sny fizjologiczne, ale świadome na innym poziomie. Gdy staniesz się świadomy ciała eterycznego, sny

dotyczące tej sfery staną się świadome.

Tak samo jak moŜna z zewnątrz stwarzać sny fizjologiczne, tak i sny eteryczne moŜna stwarzać, stymulować.

Mantra to jedna z metod stwarzania wizji eterycznych, snów eterycznych. Pewna mantra albo pewna nada ~

pewne słowo, wielokrotnie brzmiące w ośrodku eterycznym mogą stwarzać sny eteryczne. Wiele jest tych

metod. Dźwięk jest jedną z nich.

Sufi uŜywają zapachów do stwarzania wizji eterycznych. Sam Mahomet bardzo lubił zapachy. Zapach

określonego rodzaju moŜe tworzyć określony sen.

Kolory teŜ mogą pomóc. Leadbeater miał kiedyś sen eteryczny o błękicie, samym błękicie, ale określonego

odcienia. Zaczął szukać tego konkretnego błękitu na wszystkich rynkach świata. Po paru latach poszukiwań w

końcu znaleziono go we Włoszech w jakimś sklepie aksamit w tym właśnie odcieniu. Tego aksamitu uŜywano

potem do tworzenia snów eterycznych u innych.

A zatem, gdy ktoś wchodzi głęboko w medytację i widzi kolory, i doznaje zapachów i dźwięków i muzyki

absolutnie nieznanych, to takŜe są sny, sny ciała eterycznego. Tak zwane duchowe wizje naleŜą do ciała

eterycznego to sny eteryczne. Guru pojawiający się przed swymi uczniami to nic innego jak tylko podróŜ

eteryczna, sen eteryczny. Ale poniewaŜ badamy umysł tylko na jednym poziomie egzystencji, fizjologicznym,

sny te interpretowane są językiem fizjologii lub są odrzucane, pomijane.

Albo spychane w nieświadomość. Powiedzenie, Ŝe coś naleŜy do nieświadomości jest tak naprawdę

przyznaniem, Ŝe nic o tym nie wiemy. Jest to manewr techniczny, trik. Nic nie jest nieświadome, ale wszystko,

co jest świadome na głębszym poziomie, jest nieświadome na poprzednim poziomie. Dlatego dla ciała

fizycznego ciało eteryczne jest nieświadome, dla ciała eterycznego ciało astralne jest nieświadome, dla ciała

astralnego ciało mentalne jest nieświadome. „Świadome” oznacza to, co jest znane. „Nieświadome” oznacza to,

co nadal jest niepoznane, nieznane.

Są teŜ sny astralne. W snach astralnych wchodzisz w swe poprzednie Ŝywoty. To trzeci wymiar śnienia. Czasem

w zwykłym śnie moŜe znaleźć się jakaś część eteryczna albo jakaś część astralna. Wtedy taki sen staje się

gmatwaniną, zamieszaniem nie moŜesz go zrozumieć. PoniewaŜ twych siedem ciał istnieje równocześnie, coś

z jednej rzeczywistości moŜe przejść do innej, moŜe do niej przeniknąć. I czasami, nawet w zwykłych snach,

istnieją fragmenty snu eterycznego lub astralnego.

W pierwszym ciele, fizycznym, nie moŜesz podróŜować ani w czasie ani w przestrzeni. Jesteś ograniczony do

swego stanu fizycznego i do danego istniejącego czasu powiedzmy, do dziesiątej wieczorem. Twe ciało

fizyczne moŜe śnić w tym konkretnym czasie i miejscu, nie poza nimi. W ciele eterycznym moŜesz wędrować

w przestrzeni, ale nie w czasie. MoŜesz wszędzie wędrować, ale porą wciąŜ jest dziesiąta wieczór. W sferze

astralnej, w trzecim ciele, moŜesz podróŜować nie tylko w przestrzeni, ale teŜ w czasie. Ciało astralne moŜe

wyjść poza barierę czasu ale tylko ku przeszłości, nie w przyszłość. Umysł astralny moŜe wejść w całą

nieskończoną serię przeszłości, od ameby po człowieka.

W psychologii Junga umysł astralny nazwano zbiorową nieświadomością. To twa własna historia Ŝywotów.

Czasem przenika ona w zwyczajne sny, częściej jednak w stanach patologicznych niŜ zdrowych. U człowieka,

który jest chory psychicznie, pierwsze trzy ciała tracą swą zwykłą odrębność. Człowiek, który jest chory

psychicznie, moŜe śnić o poprzednich Ŝywotach, ale nikt mu nie uwierzy. On sam temu nie uwierzy. Powie, Ŝe

to tylko sen.

Nie jest to sen planu fizycznego. Jest to sen astralny. A sen astralny ma wielkie znaczenie, istotne znaczenie.

Ale trzecie ciało moŜe śnić tylko o przeszłości, nie o tym, co ma się zdarzyć.

Czwarte ciało to ciało mentalne. MoŜe wędrować w przeszłość i w przyszłość. W nagłych przypadkach czasem i

zwyczajny człowiek moŜe mieć przebłysk przyszłości. Jeśli umiera ktoś ci bliski i ukochany, wiadomość o tym

moŜe ci zostać przekazana w zwyczajnym śnie. PoniewaŜ nie znasz Ŝadnego innego wymiaru snu, poniewaŜ nie

znasz innych moŜliwości, ta wiadomość przeniknie do twojego zwyczajnego snu.

Ale sen nie będzie klarowny z powodu barier, które muszą być pokonane zanim ta wiadomość moŜe stać się

częścią stanu twego zwykłego snu. KaŜda bariera coś eliminuje, coś zmienia. KaŜde ciało ma własną symbolikę,

i dlatego za kaŜdym razem, gdy sen przenika z jednego ciała do innego, zostaje przełoŜony na symbolikę tego

ciała. Wtedy wszystko ulega pomieszaniu.

Jeśli śnisz wyraźnie w czwartym ciele nie przez inne ciało, a przez samo czwarte ciało moŜesz wniknąć w

przyszłość, ale tylko w swoją własną przyszłość. Nadal jest to indywidualne, nie moŜesz wniknąć w przyszłość

kogoś innego.

Dla czwartego ciała przeszłość jest tak samo teraźniejsza jak przyszłość. Przeszłość, teraźniejszość i przyszłość

stają się jednością. Wszystko staje się teraz ~ teraz przenikającym wstecz, teraz przenikającym naprzód. Nie ma

przeszłości i nie ma przyszłości, ale nadal jest czas. Czas, nawet jako „teraźniejszość”, nadal jest upływem

czasu. Nadal musisz skupiać swój umysł. MoŜesz patrzeć w przeszłość, ale będziesz musiał skupiać umysł w

tamtym kierunku. Wtedy przyszłość i teraźniejszość będą zachowane w stanie zawieszenia. Gdy skupiasz się na

przyszłości, dwa pozostałe wymiary, przeszłość i teraźniejszość, będą nieobecne. Będziesz mógł widzieć

przeszłość, teraźniejszość i przyszłość, ale nie jako jedność. I będziesz w stanie widzieć tylko własne sny sny,

które naleŜą do ciebie jako odrębnej jednostki.

Piąte ciało, ciało duchowe, wykracza poza sferę indywidualności i sferę czasu. Teraz jesteś w wieczności. Sny

nie odnoszą się do ciebie jako takiego, ale do świadomości jako całości. Znasz teraz całą przeszłość całej

egzystencji, ale nie przyszłość.

Przez piąte ciało powstają wszystkie mity stworzenia. Wszystkie są takie same. Symbole się róŜnią, opowieści

się nieco róŜnią, ale bez względu na to, czy są chrześcijańskie, hinduskie, judejskie czy egipskie mity

stworzenia to, jak świat został stworzony, jak powstał świat wszystkie są analogiczne. We wszystkich

występuje pewna wspólnota. Przykładowo, na całym świecie istnieją podobne do siebie opowieści o wielkim

potopie. Brak historycznych zapisów potwierdzających to, a mimo to zapis istnieje. Ten zapis naleŜy do piątego

umysłu, do ciała duchowego. Piąty umysł moŜe o tym śnić.

Im bardziej wnikasz do wnętrza, tym bardziej sny zbliŜają się do rzeczywistości. Sny fizjologiczne nie są tak

rzeczywiste. Mają własną rzeczywistość, ale nie jest ona tak rzeczywista. Eteryczne są znacznie bardziej

rzeczywiste, astralne jeszcze bardziej rzeczywiste, mentalne zbliŜają się do rzeczywistości, i wreszcie, w piątym

ciele, w swych snach stajesz się naprawdę rzeczywisty. Jest to droga do poznania rzeczywistości. Nazywanie jej

snem nie jest właściwe. Ale w pewnej mierze jest to sen, bo rzeczywistość obiektywnie nie istnieje. Ma swoją

obiektywność, ale staje się doznaniem subiektywnym.

Dwoje ludzi, którzy poznali piąte ciało, moŜe śnić równocześnie, co przedtem nie było moŜliwe. Zwykle nie ma

moŜliwości śnienia wspólnego snu, ale poczynając od piątego ciała jakiś sen moŜe być śniony równocześnie

przez wiele osób. Dlatego sny są w pewnej mierze obiektywne. MoŜemy porównać notatki. W ten sposób wiele

osób, śniąc w piątym ciele, poznało te same mity. Tych mitów nie stworzyli pojedynczy ludzie. Stworzyły je

pewne szkoły, określone tradycje, które razem ze sobą pracowały.

Zatem piąty rodzaj snów staje się znacznie bardziej rzeczywisty. Cztery poprzedzające typy są w pewnym

sensie nierzeczywiste, gdyŜ są indywidualne. Nie ma moŜliwości, aby ktoś inny miał takie samo doznanie.

NiemoŜliwe jest ocenienie jego autentyczności czy jest to fantazja czy nie. Fantazja jest czymś, co rzutujesz;

sen jest czymś, co w egzystencji jako takiej nie istnieje, ale ty to poznajesz. Gdy wchodzisz do wewnątrz,

śnienie staje się mniej fantastyczne, mniej z wyobraźni bardziej obiektywne, bardziej rzeczywiste, bardziej

autentyczne.

Wszystkie koncepcje teologiczne są tworzone przez piąte ciało. RóŜnią się językiem, terminologią,

konceptualizacją, ale zasadniczo są takie same. Są to sny piątego ciała.

W szóstym ciele, ciele kosmicznym, wykraczasz poza próg świadomościnieświadomości, materiiumysłu.

Tracisz wszelkie rozróŜnienia. Szóste ciało śni o kosmosie. Przekraczasz próg świadomości i nieświadomy

świat równieŜ staje się świadomy. Teraz wszystko jest Ŝywe i świadome. Nawet to, co nazywamy materią, jest

teraz częścią świadomości.

W szóstym ciele sny o mitach kosmicznych zostają urzeczywistnione. Wykroczyłeś poza indywidualność,

wykroczyłeś poza świadomość, wykroczyłeś poza czas i przestrzeń, ale nadal moŜliwy jest język. Wskazuje to

na coś, coś sygnalizuje. Teorie Brahmy, maya, teorie jedności, nieskończoności, to wszystko zostało poznane w

szóstym rodzaju śnienia. Ci, którzy śnili w wymiarze kosmicznym, są załoŜycielami wielkich systemów,

wielkich religii.

Przez szósty rodzaj umysłu sny istnieją w kategoriach istnienia, nie w kategoriach nieistnienia; w kategoriach

egzystencji pozytywnej, nie w kategoriach nieegzystencji. Nadal jest trzymanie się egzystencji i lęk przed nie

egzystencją. Materia i umysł stały się jednością, lecz nie egzystencja i nieegzystencja, nie istnienie i nie

istnienie. Dalej są one oddzielne. To ostatnia bariera.

Siódme ciało, nirwaniczne, wykracza poza granicę pozytywności i wskakuje w nicość. Ma swe własne sny sny

o nieegzystencji, sny o nicości, sny o pustce. Tak zostało z tyłu, teraz nawet nie nie jest nie. Nicość nie jest

niczym. Raczej to nic jest jeszcze bardziej nieskończone. To, co pozytywne, musi mieć granice, nie moŜe być

nieskończone. Tylko to, co negatywne, nie ma granic.

Siódme ciało ma więc własne sny. Teraz nie ma juŜ symboli, nie ma form. Jest tylko to, co bez formy. Teraz nie

ma juŜ dźwięku i bezdźwięku jest absolutna cisza. Te sny o ciszy są totalne, nie kończą się.

Jest siedem ciał. KaŜde z nich ma własne sny. Ale tych siedem wymiarów snów moŜe stać się przeszkodą w

poznaniu siedmiu typów rzeczywistości.

Twe ciało fizjologiczne ma pewien sposób poznania tego, co rzeczywiste, i pewien sposób śnienia o tym. Gdy

przyjmujesz pokarm, jest to rzeczywistość, ale gdy śnisz o tym, Ŝe przyjmujesz pokarm, nie jest to

rzeczywistość. Sen jest substytutem rzeczywistego jedzenia. Zatem ciało fizjologiczne ma własną rzeczywistość

i własny sposób śnienia. Są to dwa róŜne sposoby funkcjonowania ciała fizjologicznego, i są one od siebie

bardzo odległe.

Im bardziej zbliŜasz się ku centrum w im wyŜszym ciele jesteś tym bardziej sen i rzeczywistość zbliŜają się

do siebie. Tak, jak linie narysowane od okręgu ku środkowi zbliŜają się ku sobie w miarę zbliŜania się do

środka, i oddalają się od siebie im bliŜej są obwodowi, tak i sen i rzeczywistość coraz bardziej się oddalają od

siebie im bardziej dochodzisz do tego, co na obrzeŜu. Stąd w ciele fizjologicznym śnienie i rzeczywistość są od

siebie daleko. Odległość między nimi jest wielka. Sny to tylko fantazja.

To oddalenie nie jest tak wielkie w ciele eterycznym. Rzeczywistość i sen zbliŜają się do siebie, dlatego

poznanie, co jest rzeczywistością a co snem jest trudniejsze niŜ w ciele fizjologicznym. A jednak tę róŜnicę

moŜna dostrzec. Gdyby twa eteryczna podróŜ była prawdziwą podróŜą, zdarzyłaby się, gdy jesteś przebudzony.

Gdy jest snem, zdarza się podczas gdy śpisz. Aby poznać tę róŜnicę, musisz być przebudzony w ciele

eterycznym.

Są pewne metody pomagające zachować świadomość w ciele eterycznym. Wszystkie metody działania

wewnętrznego takie jak japa powtarzanie mantry odłączają cię od świata zewnętrznego. Jeśli zaśniesz, to

ciągłe powtarzanie moŜe stworzyć sen hipnotyczny. Potem będziesz śnił. Ale jeśli zdołasz pozostać świadomy

swej japy i nie stworzy ona w tobie oddziaływania hipnotycznego, poznasz to, co jest rzeczywiste w sferze

eterycznej.

W trzecim ciele, astralnym, poznanie tej róŜnicy jest jeszcze trudniejsze, gdyŜ te dwa światy zbliŜają się jeszcze

bardziej do siebie. Jeśli poznałeś autentyczne ciało astralne, a nie tylko sny astralne, wyjdziesz poza lęk przed

śmiercią. Od tej pory człowiek zna swą nieśmiertelność. Ale gdy to doznanie astralne jest snem, nie

rzeczywistością, lęk przed śmiercią cię sparaliŜuje. Taki jest punkt rozróŜnienia, kamień probierczy lęk przed

śmiercią.

Człowiek, który wierzy, Ŝe dusza jest nieśmiertelna i stale to powtarza, sam siebie przekonując, nie będzie w

stanie rozpoznać róŜnicy między tym, co rzeczywiste w ciele astralnym, a tym, co jest snem astralnym. Nie

naleŜy wierzyć w nieśmiertelność, trzeba ją poznać. Ale przed poznaniem trzeba mieć co do tego wątpliwości,

niepewności. Tylko wtedy poznasz czy naprawdę poznałeś, czy teŜ tylko wymyślasz. Gdy jest to twoje

przekonanie Ŝe dusza jest nieśmiertelna to przekonanie moŜe wniknąć do twego umysłu astralnego. Wtedy

zaczniesz śnić, ale będzie to tylko sen. A gdy nie masz Ŝadnego przekonania, tylko pragnienie poznania,

odszukania nie wiedząc co masz odszukać, nie wiedząc co masz odnaleźć, nie mając Ŝadnych uprzednich

koncepcji czy osądów gdy po prostu szukasz w próŜni, poznasz tę róŜnicę. Dlatego ludzie wierzący w

nieśmiertelność duszy, w poprzednie Ŝywoty, ci, którzy uznali je na wiarę, tylko śnią na planie astralnym i nie

wiedzą co jest rzeczywiste.

W czwartym ciele, mentalnym, sen i rzeczywistość stają się sąsiadami. Ich oblicza są tak podobne, Ŝe istnieje

wszelka moŜliwość uznania jednego za drugie. Ciało mentalne moŜe mieć sny tak rzeczywiste jak

rzeczywistość. I są metody na wywołanie takich snów metody jogiczne, tantryczne i inne. Kto praktykuje

posty, odosobnienia, pobyt w ciemności, stworzy czwarty rodzaj snów sny mentalne. Będą tak rzeczywiste,

bardziej rzeczywiste niŜ otaczająca nas rzeczywistość.

W czwartym ciele umysł jest totalnie twórczy nic obiektywnego nie jest mu przeszkodą, granice materialne nie

są mu przeszkodą. Ma teraz totalną wolność tworzenia. Poeci, malarze wszyscy Ŝyją w snach czwartego typu;

wszelka sztuka powstaje ze snów czwartego typu. Człowiek potrafiący śnić w czwartym świecie moŜe stać się

wielkim artystą. Ale nie tym, który wie.

W czwartym ciele trzeba być świadomym wszelkiego rodzaju mentalnych wytworów. Niczego nie naleŜy

rzutować, bo zostanie to urzeczywistnione. Niczego nie naleŜy pragnąć, gdyŜ istnieje wszelkie

prawdopodobieństwo, Ŝe to pragnienie spełni się. Nie tylko wewnętrznie, nawet na zewnątrz to pragnienie moŜe

się spełnić. W czwartym ciele umysł jest tak potęŜny, tak krystalicznie czysty, poniewaŜ czwarte ciało jest

ostatnim schronieniem dla umysłu. Poza nim zaczyna się nieumysł.

Czwarte ciało jest pierwotnym źródłem umysłu, moŜesz więc stworzyć wszystko, co tylko zechcesz. Trzeba być

ciągle uwaŜnym, aby nie było pragnienia, nie było wyobraŜenia, nie było obrazu Ŝadnego boga, Ŝadnego guru.

Jeśli tak się stanie, wszystko to ty stworzysz. Ty będziesz stwórcą! A widzenie tego jest taką błogością, Ŝe

człowiek tęskni do tego stwarzania. To jest ostatnia bariera dla sadhaki, poszukującego. Po jej przejściu, nie

napotka juŜ większej bariery. Gdy jesteś świadomy, gdy jesteś tylko świadkiem w czwartym ciele, poznasz to,

co rzeczywiste. Jeśli nie, dalej będziesz śnił. A Ŝadna rzeczywistość nie moŜe się równać tym snom. Będą

ekstatyczne Ŝadna ekstaza nie jest porównywalna. Trzeba więc być uwaŜnym ekstazy, szczęścia, błogości, i

trzeba stale być uwaŜnym jakichkolwiek obrazów. Z chwilą, gdy pojawi się jakiś obraz, czwarty umysł zaczyna

odpływać w sen. Jeden obraz prowadzi do drugiego, i zaczynasz śnić.

Czwartemu typowi śnienia moŜna zapobiec gdy jesteś świadkiem. Bycie świadkiem jest tą róŜnicą, poniewaŜ

gdy jest śnienie, jesteś z nim utoŜsamiony. UtoŜsamienie jest śnieniem w czwartym ciele. W czwartym ciele

uwaŜność i umysł będący świadkiem są ścieŜką prowadzącą do tego, co rzeczywiste.

W piątym ciele sen i rzeczywistość stają się jednym. KaŜdy rodzaj dualizmu zostaje odrzucony. Nie ma juŜ

kwestii jakiejkolwiek uwaŜności. Nawet jeśli jesteś nieświadomy, jesteś świadomy swej nieświadomości. Teraz

śnienie staje się tylko odbiciem tego, co rzeczywiste. Jest pewna róŜnica, ale nie rozróŜnienie. Gdy widzę siebie

w lustrze, nie ma rozróŜnienia między mną i odbiciem, ale jest pewna róŜnica. Ja jestem rzeczywisty, a ten, kto

jest odbiciem, nie jest rzeczywisty.

Piąty umysł, gdy ma jakieś kultywowane koncepcje, moŜe mieć iluzję poznania siebie, bo widział siebie w

lustrzanym odbiciu. Poznał siebie, ale nie takiego, jakim jest tylko jako odbicie w lustrze. To jedyna róŜnica.

Ale w pewnej mierze jest to niebezpieczne. Niebezpieczeństwo jest takie, Ŝe moŜesz stać się zaspokojony tym

odbiciem, i ten zwierciadlany obraz zostanie uznany za prawdziwy.

Dla piątego ciała nie ma prawdziwego niebezpieczeństwa gdy to nastąpi, ale jest to groźne dla szóstego ciała.

Gdy widziałeś siebie tylko w lustrze, nie moŜesz przekroczyć granicy piątego i wejść do szóstego. Przez lustro

nie moŜesz przekroczyć Ŝadnej granicy. śyją więc ludzie, którzy pozostali w piątym. Ci, którzy mówią, Ŝe

istnieje nieskończenie wiele dusz, a kaŜda dusza ma własną indywidualność ci ludzie pozostali w piątym.

Poznali siebie, ale nie bezpośrednio, nie wprost tylko poprzez lustro.

Skąd bierze się to lustro? Pochodzi z kultywowania koncepcji „Jestem duszą. Wieczną, nieśmiertelną. Poza

śmiercią, poza narodzinami.” UwaŜanie siebie za duszę bez poznania tego to tworzenie lustra. Wtedy nie

poznasz siebie takim, jakim jesteś, a takim, jakim jesteś w odbiciach swych koncepcji. Jedyną róŜnicą będzie to

Osho - Siedem ciał człowieka.pdf

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: