praca na ekonomikę.doc

Joanna Runo

Kamila Sypiańska

Anna Pyrczak

Przedmiot: Ekonomika turystyki

                   i rekreacji

Temat pracy:

„ ATRAKCYJNOŚĆ TURYSTYCZNA REGIONU MORZA BAŁTYCKIEGO –

KLASYFIKACJA WALORÓW”

Pomimo iż nie należą do najcieplejszych w swojej strefie klimatycznej, kraje nadbałtyckie mają wiele do zaoferowania nie tylko turystom, ale także swoim mieszkańcom. Przede wszystkim charakterystyczna jest tutaj przyroda i jej unikatowość wraz z całą fauną jakiej również nie spotkamy nigdzie indziej.

W Szwecji występują głównie – kojarzone jednoznacznie z tym krajem – renifery. Oprócz nich spotkać możemy jelenie, sarny a także łosie – najłatwiej można je zobaczyć na płaskowyżu Halleberg, na południe od Vanesborg w Vastergotland. Leśne zwierzęta to zające, borsuki oraz rysie, jedyne dzikie koty na terenie kraju. Inną osobliwością są arktyczne listy, które przystosowały się do niskiej temperatury na dalekiej północy, spadającej chwilami do – 70oC. Bywa, że pojawiają się tam również niedźwiedzie i wilki, ale to rzadkość.

W parku hodowlanym na wybrzeżu Bohuslan żyją nie tylko wilki, rosomaki i rysie, ale również pandy, koniki przewalskiego i lamparty z Himalajów.

Estonia z kolei ucieszy bogactwem występowania rozmaitych ptaków- szczególnie w okresach wiosennych i jesiennych przelotów. W lasach finlandzkich żyją budzące lęk niedźwiedzie brunatne (karhu). Spotkamy tam również łosie, lisy, żbiki, wilki, rosomaki, lemingi, jeże, piżmaki, kuny, bobry, wydry, zające. Północną część Finlandii zamieszkuje około 230 tys. reniferów żyjących w niewielkich stadach należących do Saami. Są one wpół udomowione. W Finlandii żyje także około 300 gatunków ptaków. Do dużych należą cietrzewie, głuszce, łabędzie krzykliwe oraz ptaki drapieżne, np. rybołowy. W lasach najczęściej występują zięby i piecuszki, a na terenach zamieszkanych – liczne wróble. Sikorki czubate, dzięcioły czarne, nury czarnoszyje, kruki i sowy można obserwować w całym kraju. W Laponi  powszechnie spotyka się sójkę syberyjską, która towarzyszy ludziom.

Ciekawostką jest to, że Finowie obserwując przyloty ptaków wędrownych z południa potrafią przewidzieć nadejście lata, które przychodzi miesiąc po pliszce siwej wraz z pojawieniem się jeżyka.

Rzadko spotykana żmija stanowi najbardziej pospolitego węża jadowitego. We wschodniej części Skanii występują              rzadko spotykane w Szwecji gady, takie jak rzekotki drzewne, jaszczurki zwinki oraz popielice. Na północy gnieżdżą się nie tylko orły, również śnieguły, siewki złote i sowy śnieżne. Lasy natomiast dają schronienie m. in. pardwom i podróżniczkom.

Przyroda jest równie zachwycająca. Skandynawia to kraina jezior i fiordów gdzie powszechnie uprawia się wędkarstwo. Północna część Szwecji zdominowana jest przez góry i wyżyny z dużą ilością rzek (między Goteborgiem a Sztokholmem), wyżynno-nizinne pojezierze środkowo-szwedzkie [Svealand] z wielkimi jeziorami Wenern i Werter. Południe (głównie Gotaland) charakteryzują obszary nizinne. W 56,7 % powierzchnię kraju pokrywają lasy (głównie pierwotne). Północna tundra przechodzi dalej na południe w tajgę. W górach mamy roślinność alpejską z kolei na wybrzeżach południowych lasy bukowe z domieszką klonu i dębu. Razem z licznym i bogatym światem zwierzęcym o którym wspomniałyśmy (łosie, renifery, wilki, dużo ptactwa oraz ryb) sprawiają, że widoki są naprawdę niezapomniane. Szwecja pochwalić się może niewątpliwie Archipelagiem Sztokholmskim (archipelag = skargarden, tj. „ogród wysepek”). Jest to jedyne na świecie takie skupisko paruset porośniętych sosnami wysp i wysepek. Archipelag dzieli się na trzy części: wewnętrzną, środkową i zewnętrzną. Wewnętrzny składa się w większej części z lądu niż z morza, środkowy to mniej więcej na pół lądy i wody, a na zewnętrznym odległości pomiędzy wyspami są znacznie większe. To tutaj niebo zlewa się w jedno z morzem, a najbliższa wyspa wydaje się być tylko małą kropką na horyzoncie. Najlepiej odwiedzić archipelag latem- trudno wtedy o wspanialsze miejsce, przesiąknięte świeżym zapachem sosny , bezkresne lasy odbijające się w głębokim błękicie morza, gwarantujące spokój i wypoczynek.

Całkowicie odmienny charakter ma Szwedzka wyspa Olandia, której wapienny płaskowyż („awar”) stanowi unikat (jak na warunki szwedzkie). Stora Alvaret (wielka Nizina Wapienna) w południowej części Olandii to rozległe wrzosowisko mieniące się latem wielobarwnymi roślinami. Można tu się natchnąć na tak rzadkie kwiaty jak posłonek pospolity, nerkowata wyka czy madra stokrotka. Na południu mamy mieszaninę wyżyn, lasów, jezior i rolniczo wykorzystanych nizin, niżej pola makowe, rzepakowe i pastwiska, gęste iglaste lasy, dramatyczne widokowo wybrzeże oraz bujne brzeziny, niezwykle piękne na początku maja. We wschodniej Skanii, w parku narodowym Stenshurud skaliste nadbrzeżne pagórki otoczone są grabowym i olchowymi lasami oraz grzęzawiskami porośniętymi jałowcem.

W Szwecji spotkać można też piękne orchidee. W Dani znajdziemy kilka odmian paproci i mchów powszechnie występujących na północnym europejskim lądzie. Ponadto kraj jest bogaty w parki rekreacyjne , ogrody pałacowe z kunsztową roślinnością i aranżacjami kwiatowymi, ogrody botaniczne, ogrody ziołowe z ziołami i starymi medycznymi roślinami, cieplarnie aż pachnące od kolorowych kwiatów, ogrody tematyczne (np. ogrody różane, japońskie i chińskie)

W Finlandii nie ma prawdziwych gór, a jedynie piaszczyste wzgórza (eskers) i zalesione pagórki (fells). Najwyższe wzniesienia (tunturi) występują w Laponii, która graniczy z górzystymi terenami północnej Norwegii i Szwecji. Najwyższy szczyt, Halti (2323 m n.p.m. ) wznosi się w północno-zachodnim zakątku Finlandii.

Większość kraju stanowią pojezierza- liczba jezior wynosi aż 187 888. Wody wraz z bagnami i morzami pokrywają 20% powierzchni państwa. O Jego ukształtowaniu decydują jeziora i stawy, rzeki i potoki, duże i małe wodospady, wyspy i wysepki, zatoki, przylądki, cieśniny oraz wielkie archipelagi (Surku, Wyspy Alandzkie, Helsinki i Vaasa).

Ciekawą atrakcją turystyczną Finlandii są tamtejsze zorze polarne (Aurora bokeelis (łac. „północne światło”) – piękne migotliwe zjawiska widziane przez większą część roku na obszarach za kołem podbiegunowym, do których należą wielkie połacie Laponii.

Szczególnie imponujące są zorze polarne rozbłyskujące w długie i ciemne zimowe noce. Zjawisko to przyjmuje postać zielonkowatej poświaty rozpostartej na niebie jak kurtyna od wschodu do zachodu na przestrzenie tysięcy kilometrów. Dolna krawędź zorzy połyskuje zwykle szkarłatną czerwienią, choć zdarzają się też plamy błękitu czy fioletu. Na tle nocnego nieba zorza zdaje się przesuwać i wirować.

Dania zaprasza latem na rodzinny pobyt na plaży z koszykiem smacznego jedzenia i dużą porcją napojów, ręcznikami plażowymi i dużym parasolem, co jest tam przyjętym stylem życia plażowiczów. Spacery w poszukiwaniu bursztynu, różnorodnych kamieni (szczególnie kamieni dziurawych), zbieranie muszelek, budowanie zamków z piasku i (oczywiście) zażywanie kąpieli słonecznych pozwala na doskonały relaks. Przebywanie na plaży jest bezpłatne i nigdzie nie ma prywatnych plaż. W Estonii natomiast Bałtyk przypomina płytkie jezioro, a zamiast plaż na brzegach są łąki, słonorośla czy szuwary.

Ciekawym architektonicznie miastem Szwecji jest Malmo, które posiada szereg zabytków sięgających średniowiecza. W całej Skanii stoi jeszcze ponad 200 dobrze zachowanych zamków i dworków, wiele z nich udostępnionych jest dla zwiedzających. Wśród budowli wyróżnia się ratusz, dom rezydencyjny, zbudowany w stylu francuskiego zamku hotel Kramer, dom Jurgen Kocka, gdzie kiedyś stała hala targowa, dziś urocze miejsce z mnóstwem restauracji, które serwują dania na świeżym powietrzu niemal przez cały rok (zimą urządzają się na placu lodowiska).

Najnowszą atrakcją architektoniczną Malmo jest wieżowiec mieszkalny Turning Torso, wzniesiony na nowo wybudowanym osiedlu o niezwykle zróżnicowanej architekturze. Vastra Hamner to licząca 190m wysokości i 54 kondygnacji najwyższa w Szwecji budowla. Jest dziełem światowej sławy architekta Santiago Calatrary. Turning Torso stał się znakiem rozpoznawczym miasta, po tym jak zdemontowano charakterystyczną, olbrzymią suwnicę stoczni kockum.

W Karlskronie warto zobaczyć Muzeum Marynarki Wojennej (Marinmuseum) mieszczące się  w ciekawym architektonicznie budynku gromadzące setki eksponatów ukazujących rozwój technik walki na morzu. Jedną z atrakcji są resztki zatopionego pod wodą okrętu.

Stolica Finlandii, Helsinki, choć ma bardziej fiński charakter i stanowi kwintesencję orientacji państwa na nowoczesność i postęp technologiczny, nie przypomina żadnego innego miasta w kraju. Życie nocne w Helsinkach budzi zazdrość całej północy kontynentu: w letnie dni gwarny tłum wypełnia kawiarnie, ogródki piwne i parki.

Chociaż Helsinki są zdecydowanie największym i najbardziej żywiołowym fińskim miastem, w porównaniu z innymi skandynawskimi metropoliami stolica Finlandii jest mała i niemal zaciszna. Latem urok jej zabytków, parków, targów i pobliskich wysp najlepiej jest odkrywać podczas spacerów czy wycieczek rowerowych. Co zaskakujące, Helsinki prawie w niczym nie przypominają ośrodków miejskich Skandynawii i rejonu Morza Bałtyckiego. Niska, prosta i funkcjonalna architektura (jedyny „drapacz chmur” ma zaledwie 12 kondygnacji) kontrastuje z ozdobnymi monumentalnymi budowlami Sztokholmu.

O atrakcyjności miasta decyduje w równym stopniu ogólna atmosfera i optymizm tryskający z mieszkańców, co konkretne atrakcje turystyczne. Spacery nad morzem, piknik na terenie twierdzy Suomenlinna czy wygrzewanie się w słońcu jednej z licznych kawiarni i ogródków są nie mniej przyjemne niż zwiedzanie muzeów i najważniejszych obiektów architektonicznych.

Potężne promy bałtyckie wdzierają się do samego serca stolicy, a mniejsze łodzie kursują na przyległe wyspy. Helsinki stanowią węzeł komunikacyjny z którego rozchodzą się drogi i linie kolejowe do pozostałych części kraju, dlatego też są najlepszym punktem startu i zakończenia wszystkich wojaży po Finlandii.

Zapraszamy więc do podjęcia podróży już dziś!

cwiczenia 1- wszystko z prezentacji ( z tym, ze definicje turystyki nie
musza byc przez was znane na pamiec, po prostu trzeba je rozumiec)
cwiczenia 2 - wszystko z prezentacji
cwiczenia 3 - wszystko z prezentacji
cwiczenia 4 - wszystko z prezentacji poza: skladnikami bilansu platniczego
(ale trzeba wiedziec czym jest BH!!!). Prosze dodatkowo doczytac o Polskiej
Organizacji Turystycznej, Lokalnej Organizacji i Regionalnej Organizacji
Turystycznej; PART SA; PIT, PZH, PTTK, PTSM (nalezy potrafic powiedziec
kilka zdan na temat kazdej z tych organizacji!)
cwiczenia 5 - nalezy znac nastepujace dane:
  a.. liczbe turystow ktorzy przyjechali do Polski
  b.. którym przejsciem przekraczano najczesciej granice polska
  c.. w jakim celu przyjezdzano do Polski (pololei potrafic wymienic cele,
bez znajomosci %)
  d.. jaka byla srednia dlugosc pobytu
  e.. ilu Polakow wyjechalo zagranice i w jakim celu i do jakich krajow
  f.. kraje najczesciej odwiedzane w turystyce swiatowej(w kolejnosci)
  g.. liczba podrozy na swiecie
  h.. kraje o najwiekszych dochodach z turystyki
  i.. definicje: usług turystycznych, imprezy turystycznej z ustawy o
uslugach turystycznych
  j.. podzial i definicje obiektow hotelarskich
Zycze owocnej nauki i do zobaczenia,