Szczury z Rom'an.pdf

Szczury z Rom’An

Niniejsza gra powstała na XVII edycję Nibykonkursu .

“Jesteśmy Szczurami. Gardzicie nami z gorących serc swych żelaznych twierdz.

Jednak gdy potwór Got’ti-kan grasuje w waszej okolicy zwracacie się do nas. Kiedy coś

co stworzyli wasi przodkowie podnosi łeb w kanałach - my ratujemy wasze marne skóry.

Kiedy tylko coś was przeraża wzywacie nas i płaszcząc się błagacie o pomoc. Więc

powiedzcie mi, kto kim ma tutaj prawo gardzić?”

Nim S’maern, najstarszy

żyjący szczur z Rom’An-Khez

Dzieje

Świat był kiedyś wspaniały. Wszyscy ludzie tworzyli jedno, ogromne plemię, którego

ziemie rozciągały się bez granic. Skuli duchy natury żelaznymi łańcuchami i zmusili do

posłuszeństwa. Stworzyli na swój obraz i podobieństwo maszyny, które mówiły i myślały - tylko

po to by im służyły.

Te czasy minęły bezporwotnie.

Zniewolone duchy odnalazły pośród plemienia młodego szamana który pragnął mocy

bardziej niż ktokolwiek kiedykolwiek przed nim i po nim. Zawarły z nim pakt. Szaman uwolnił

demony dziczy, a one rozpętały Zielone Piekło.

Ostatnim wysiłkiem ludziom udało się wznieść żelazne twierdze Rom’An wraz z ich

ognistymi zaporami. Zielone Piekło zostało powstrzymane. Jednak na ziemiach po których się

przetoczyło powstała puszcza Got’ti-kan z jej żebrowymi sklepieniami konarów, witrażami liści i

kwiatów i mrocznymi obrzędami grzybiaków.

Twierdze Rom’an

Schronieniem ludzkości stały się żelazne twierdze do których demony natury nie mają

przystępu - dzięki magicznym obwarowaniom naszpikowanym bronią która zabija wszystko co

znajdzie się w jej zasięgu. Jednak potomkowie ich budowniczych szybko utracili wiedzę

przodków. Nie panują nad twierdzami - są dla nich niemal równie wrogie co otaczająca je dzicz.

Mieszkańcy twierdz to zabobonna masa ludzka płynąca przez życie między kołami

zebatymi i tłokami. Modlą się do przodków i maszyn. Przystosowali się do ciągłego zaduchu i

gorąca panującego wewnątrz twierdz - są silni i muslukarni, ale jednocześnie dość zwinni by nie

dać się zgnieść przemykając między mechanizmami twierdz.

Społeczność każdej twierdzy podzielona jest na szczepy - często zwaśnione ze sobą i

prowadzące wielopokoleniowe wojny w rytmie maszyn między którymi żyją. Na czele szczepu

stoi zazwyczaj największy wojownik, najmądrzejszy starzec, albo najstarsza kobieta - dwoje

pozostałych zawsze posiada jednak prawie równie silną pozycję i często odbywają się walki o

władzę.

Szczury

Jedynymi którzy zachowali jakąś wiedzę o działaniu potężnej machinerii twierdz są

Szczury - grupa wyrzutków, która praktykuje zapomniane arkana magii maszyn i próbuje ją

metodą prób i błędów odtwarzać - często niestety z tragicznymi skutkami.

Szczury w przeciwieństwie do większości rom’anian nie spędzają całości swego życia w

twierdzach. Zapuszczają się w niezbadane obszary które ludzkość utraciła i przynoszą stamtąd

niebezpieczną pradawną wiedzę, bezcenne relikty przeszłości i masę kłopotów - w tym czarną

śmierć, straszliwą chorobę, która co jakiś czas dziesiątkuje ludność poszczególnych twierdz.

Szczury i Zwęgleni (jak Szczury nazywają pozostałych rom’anian) mieli wspólnych

przodków. Jednak dość szybko ich linie krwi rozdzieliły się tak jak ich kultura - wprawdzie

czasem zdarzają się związki mieszane, ale są to przypadki wybitnie rzadkie i ewentualne

pochodzące z nich dzieci są szykanowane w społeczności matki (do której praktycznie zawsze

przynależą). Od wielu pokoleń nie słyszano, by Szczur osiadł na stałe pośród Zwęglonych, albo

żeby Zwęgleny przystał do Szcurów.

Szczury zbierają się w Kręgi - grupy wspierających się nawzajem Szczurów które mają

wspólne cele bądź interesy. Członkowie Kręgu zawierają braterstwo krwi pieczętując nim

wiążącą ich przysięgę wzajemnej pomocy i wsparcia.

Kanały

Pod żelaznymi twierdzami ciągną się na setki kilometrów kanały - służące zarówno do

transportu wody, smaru czy powietrza co do odprowadzania fekaliów. Naszpikowane są,

śmiercionośnymi pułapkami które miały zatrzymywać wszystko co mogłoby próbować dostać się

do twierdz. Jednocześnie uniemożliwić miały komukolwiek opuszczenie twierdz.

Niestety zabezpieczenia nie spełniają należycie swej roli - pułapki zaczynają coraz

częściej się psuć, a zdarza się także, że puszcza rodzi bestie zdolne albo prześliznąć się

między nimi nietknięte, albo zniszczyć je swą pierwotną siłą. Ponad to, na wpół zwierzęce

machiny które miały dbać o stan twierdz

W kanałach znajdują się często także kryjówki szczurzych Kręgów, których Zwęgleni nie

tolerują zbyt długo w swych spalonych żarem maszynerii dominiach. Szczury mogą tam w

spokoju prowadzić badania i lizać rany.

W spokoju dopóki coś nie zacznie grasować wśród wiatraków, pomp, krat i filtrów...

Got’ti-kan

Nikt nie pamięta już skąd wzięła swą nazwę dzika puszcza. Nikt jednak kto kiedykolwiek

ją odwiedził nie mógł oprzeć się wrażeniu, że przypomina ona pradawne budowle przodków.

Roślinny gąszcz nieraz tworzy ściany twardsze niż skała i sklepienia nie przepuszczalne dla

deszczu jak i światła albo koronkowe struktury z ciernistych pnącz. Człowiek ma wrażenie, że to

co widzi ukształtowała jakiś rozum - nieludzki i diabelski.

Niektórzy mędrcy powiadają, że pierwszych ludzi zrodziła natura. Nawet jeśli

niedorzeczność ta jest prawdą, to na pewno nie była to natura taka jak w tej przeklętej puszczy.

Przyroda, taka jaką istnieje obecnie, wydaje się być pomyślana tak, by wzbudzać w ludziach jak

największy strach i nienawiść.

Szczury wiedzą, że stworzenia rodzone przez puszczę łamią prawa antycznej

taksonomii. Natura tak znienawidziła ludzi, że byle ich zniszczyć, łamie prawa i zasady które

niegdyś uznawała za święte. Koty z jadowymi kłami i ogonami skorpionów. Małpy o skrzydłach

nietoperzy i pokrytej łuską skórze. Lwy o wężowych grzywach. Kroczące grzyby, zbrojne w dzidy

i ogień, pochłaniające żywcem każde zwierzę jakie znajdzie się w ich niekształtnych łapach.

A mimo to Szczury zapuszczają się do Got’ti-kan, wiedząc, że śmiertelna gra warta jest

świeczki. W puszczy rozsiane są antyczne ruiny pełne artefaktów pozostawionych przez

przodków. Cuda zapomnianej, tajemnej wiedzy - nie zawsze bezpieczne, ale niemal zawsze

bezcenne.

Zdarza się, że strzegą ich zdziczałe i zdeformowane istoty które niegdyś były ludźmi.

Jednak puszcza uczyniła z nich zdradzające już ledwie cień pokrewieństwa z człowiekiem

potwory często równie zabójcze co nieporadne. I pomimo trawiących je licznych chorób i

licznych kalectw, ze wszystkich dzieci dżungli są najbardziej okrutne i mściwe. Najchętniej też

pożywiają się ludzkim mięsem.

Mechanika

“Szczury z Rom’An” to króciótki setting dla mechaniki Savage Wolrlds. Magię maszyn

którą posługują się Szczury można uznać za Dziwną Naukę. Wszystkiemu co pochodzi z Got’ti-

kan MG może bez zawachania przypisywać Supermoce jak w podstawce SWEPLa. Szczury

także mogą zostać “skażone” takimi mocami. Ze względu na ograniczenia związane z czasem

nie mogę niestety przedstawić bestiariusza ani innego mechanicznego mięsa. Tak czy siak -

bawcie się dobrze.

Karol “Szabel” Marcjan,

październik 2010

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: