Może być zainspirowane oglądaniem prawdziwych minerałów i kamieni ozdobnych takich jak np.: szlifowane agaty, płytki miki, kryształy górskie, popularne na giełdach minerałów malachity, fragmenty galeny i wiele, wiele innych.
Dzieci żywo reagują na kamienie ozdobne, które często odgrywają znaczącą rolę w oglądanych przez nie bajkach. Dzięki temu chętnie odpowiadają na wezwanie nauczyciela: „niech się w waszych rękach smutne, szare głazy zamienią w drogocenne kamienie”.
Do wykonania tej techniki potrzebne są, umyte uprzednio, kamienie. Mogą być niemal dowolnej wielkości, jednak takie, by łatwo było je dziecku trzymać w rączkach. Najistotniejszą cechą, która decyduje o powodzeniu zajęć, jest właściwa zwilżalność ich powierzchni. Kamienie o powierzchni zbyt gładkiej, nie dają się malować, farba łatwo się ściera i odpada. Do ozdabiania kamieni można stosować zwykłe farby plakatowe; dobry efekt przynosi dodanie do farby pyłu aluminiowego tzw. „srebrzanki” lub pyłu o złotej barwie stosowanego do renowacji ram obrazów. (Są one dostępne w cenie ok. 2 zł za opakowanie w sklepach z artykułami malarskimi)
Gotowe „klejnoty” powlekamy zwykle lakierem bezbarwnym. Tak mieniąca się różnymi barwami praca, staje się ozdobą w mieszkaniu lub przyciskiem do dokumentów na biurko taty.
m.g87