Zimowe zabawy Misia Kuleczki
Autor: Bożena Forma
Miś Kuleczka od samego rana spogląda w okno.
- Śnieg, śnieg, ciekawe kiedy pójdę na sanki.
Nagle słyszy znajome głosy. To Marta i Paweł wracają z przedszkola.
- Misiu, wszędzie pełno śniegu. Zabieramy cię do parku! - już od progu woła Marta.
Misiowi kręci się z radości w głowie. Paweł wyciąga z komórki sanki. Marta zakłada Misiowi czapkę i szalik.
- Jeszcze rękawiczki - dodaje - żeby ci nie zmarzły łapki.
- Jak pięknie wyglądam - zerka Miś w lusterko.
Na dworze panuje zima. Duże płatki śniegu spadają na ziemię. Kuleczka siedzi na sankach, które ciągną dzieci.
- Widzę górkę - woła Paweł przyśpieszając kroku.
Po chwili jadą w dół. Gwiżdże wiatr.
- Wyśmienicie, hura, hura - słychać śmiechy i nawoływania.
Nagle sanki skręcają i wszyscy lądują w miękkiej zaspie śniegu.
- Misiu wyglądasz jak bałwanek.
- Wy także - poprawia czapkę, otrzepując się ze śniegu.
Już cała trójka toczy śniegowe kule. Raz, dwa, trzy - duża, średnia, mała - i już bałwan prawie gotowy. Paweł biegnie do domu po marchewkę i węgielki. Dzieci przyczepiają bałwankowi nos, oczy i guziki.
- Jesteś śliczny - wołają przyglądając się bałwankowi.
Bałwanek uśmiecha się wesoło.
- Bardzo dziękuję - mruga węgielkowym oczkiem.
Śnieg prószy coraz mocniej.
- Pora wracać do domu - odzywa się Marta.
- A bałwanek? - zastanawia się Miś.
- Zaprośmy go do nas, smutno samemu tak stać na dworze.
- Nie możemy Kuleczko. W domu jest ciepło, bałwanek się roztopi. Nie martw się, zaczeka na nas do jutra.
Biegną do domu. Po kolacji na dworze zapada zmrok. Cała trójka podchodzi do okna. W blasku księżyca stoi bałwanek. Dookoła niego tańczą śniegowe płatki. Na widok dzieci macha do nich wesoło, tanecznym krokiem wykonuje obrót i pięknie się kłania.
- Dobranoc przyjaciele.
ula.f