pomiary kierunków pionowych4.pdf
(
81 KB
)
Pobierz
Pomiary kierunków pionowych
Pomiary kierunków pionowych
- Wszystkie obecnie produkowane instrumenty geodezyjne
przeznaczone do pomiarów k
ą
towych maj
ą
na kr
ę
gu pionowym
podział wertykalny tj. zero podziału pokrywa si
ę
z indeksem
odczytowym, gdy luneta skierowana jest obiektywem ku zenitowi.
- Mierzone zatem w płaszczy
ź
nie pionowej kierunki do celów
wyznaczaj
ą
k
ą
ty zenitalne
- K
ą
ty liczone od linii pionu do linii celu zwane s
ą
k
ą
tami
zenitalnymi
- K
ą
ty liczone w płaszczy
ź
nie pionowej od kierunku poziomego do
kierunku na cel zwane s
ą
k
ą
tami pionowymi
.
Interpretacja geometryczna k
ą
ta zenitalnego i k
ą
ta pionowego
C
p
p
Z
b
kierunek poziomy
p
0
,
h
h
v
Oznaczenia:
π
o,h
– płaszczyzna pozioma zawieraj
ą
ca o
ś
obrotu lunety h
π
c,v
– płaszczyzna pionowa zawieraj
ą
ca o
ś
celow
ą
c i o
ś
główn
ą
instrumentu v
π
v,h
– płaszczyzna pionowa zawieraj
ą
ca o
ś
główn
ą
instrumentu v i o
ś
obrotu lunety h
Poniewa
Ŝ
instrument mo
Ŝ
e by
ć
obarczony bł
ę
dami osiowymi,
geometrycznymi, bł
ę
dami systemu odczytowego itp., do pomiaru
kierunków pionowych obieramy z reguły technologi
ę
, która
eliminuje w istotny sposób wymienione bł
ę
dy tj. pomiar
kierunków przy dwóch poło
Ŝ
eniach lunety.
C
,
v
V
,
h
Wymogi techniczne i dokładno
ś
ciowe przy pomiarze
kierunków pionowych
1). Punkty celu w pewnych pracach geodezyjnych mog
ą
by
ć
sygnalizowane w terenie:
- spionowanymi tarczami celowniczymi
- sygnałami stałymi na wie
Ŝ
ach ko
ś
cielnych
- wie
Ŝ
ach triangulacyjnych oraz innych obiektach technicznych tj.
mi
ę
dzy innymi na masztach anten radiowych i telefonicznych.
Miejsce nacelowania na obiekty techniczne powinno by
ć
naszkicowane w dzienniku pomiaru k
ą
tów zenitalnych.
2). Przy pomiarze kierunków pionowych w sieciach szczegółowych
jako punkt nacelowania przyjmuje si
ę
:
- punkt
ś
rodkowy rysunku tarczy,
- dla wie
Ŝ
triangulacyjnych przeno
ś
nych i stanowisk podwy
Ŝ
szonych
–
ś
rodek tarczy celowniczej ustawionej na wie
Ŝ
y,
- dla sygnałów i wie
Ŝ
stałych –
ś
rodek
ś
wiecy u szczytu daszka lub
ka
Ŝ
dy inny dobrze widoczny i jednoznaczny punkt
ś
wiecy, pod
warunkiem,
Ŝ
e b
ę
dzie mo
Ŝ
na okre
ś
li
ć
jego wysoko
ść
wzgl
ę
dem
centra punktu ze
ś
rednim bł
ę
dem +/- 0.01 m,
- dla wie
Ŝ
budynków i budowli miejscem nacelowania mo
Ŝ
e by
ć
ś
rodek kuli, podstawa krzy
Ŝ
a lub inny wyra
ź
ny punkt zako
ń
czenia
wie
Ŝ
y.
3). Pomiary k
ą
tów nale
Ŝ
y wykonywa
ć
w godzinach od 10 do 16.
4). W sieciach szczegółowych II klasy obserwacje k
ą
tów pionowych
podobnie jak poziomych nale
Ŝ
y wykonywa
ć
(instrumentem o
odpowiedniej klasie dokładno
ś
ciowej) w trzech seriach.
5).
Ś
redni bł
ą
d k
ą
ta pionowego w sieciach szczegółowych II klasy nie
powinien by
ć
wi
ę
kszy od 18
cc
. Ró
Ŝ
nice kierunków pionowych
pomierzonych w poszczególnych seriach nie powinny by
ć
wi
ę
ksze od
40
cc
.
6). K
ą
ty zenitalne mierzone do celów na ró
Ŝ
nej wysoko
ś
ci s
ą
obarczone wpływem refrakcji oraz bł
ę
dami celowania, odczytu i
bł
ę
dem poziomowania libeli kolimacyjnej (w teodolitach libelowych
klasycznych) lub bł
ę
dem kompensatora w teodolitach automatycznych
(elektronicznych i klasycznych).
7). Promie
ń
ś
wietlny przechodz
ą
cy przez warstwy atmosfery o ró
Ŝ
nej
g
ę
sto
ś
ci nie biegnie po prostej tylko po pewnej krzywej zwanej
krzyw
ą
refrakcji, co powoduje,
Ŝ
e obserwator ustawia o
ś
celow
ą
instrumentu wzdłu
Ŝ
stycznej do krzywej refrakcji. Refrakcja zwykle
podnosi cele tzn. obserwator widzi je wy
Ŝ
ej od rzeczywistego ich
poło
Ŝ
enia, ale w przypadku wyst
ą
pienia zjawiska inwersji termicznej
kierunek wypukło
ś
ci linii refrakcyjnej zmienia si
ę
na przeciwny.
C'
Zp
C
Z
d
r
G
kierunek poziomy
C
Z
C'
Zp
d
r
G
kierunek poziomy
Wpływ refrakcji na mierzony kierunek pionowy
.
Plik z chomika:
survey
Inne pliki z tego folderu:
układy współrzędnych.pdf
(1176 KB)
transformacja przy 2 pktach dostosowania.pdf
(63 KB)
teoria par spostrzeżeń.pdf
(31 KB)
tachimetria i RTK GPS.pdf
(739 KB)
redukcje długości.pdf
(79 KB)
Inne foldery tego chomika:
dzienniki pomiarowe
Zgłoś jeśli
naruszono regulamin