ekg.pdf

PODSTAWY

EKG

Klinika Chorób Wewnętrznych, Nefrologii i Dializoterapii

Uniwersytet Medyczny w Łodzi

Rutynowy elektrokardiogram składa się z 12

standardowych odprowadzeń, w tym z 3

kończynowych dwubiegunowych ( I, II, III), 3

kończynowych jednobiegunowych ( aVF,

aVL, aVR ) i 6 przedsercowych

jednobiegunowych ( V1 – V6).

W obrębie krzywej EKG moŜna wyróŜnić 6

podstawowych elementów morfologicznych,

których ukształtowanie decyduje o klinicznej

interpretacji wyniku badania. Są to: załamki

P, T, U, zespół QRS oraz odstępy PQ i QT.

Materia ł ł ł ł edukacyjny wy łą

łą

ł łą cznie dla studentów UM w Ł odzi – 2007/2008©

Załamek P:

odpowiada on depolaryzacji przedsionków. W

warunkach prawidłowych jest on dodatni w

odprowadzeniach I, II, aVF i ujemny w aVR;

czas jego trwania jest krótszy od 0.12 s, a

amplituda nie przekracza 2.5 mm w

odprowadzeniach kończynowych.

Odcinek PQ:

odpowiada repolaryzacji przedsionków. W

warunkach prawidłowych repolaryzacja

przedsionków nie powoduje przemieszczenia

odcinka PQ w stosunku do odcinka TP i odcinek

PQ przebiega w linii izoelektrycznej.

Odst ę p PQ:

Jest on elektrokardiograficznym

odpowiednikiem czasu wędrowania bodźca z

węzła zatokowego przez prawy przedsionek,

węzeł przedsionkowo – komorowy, pęczek

Hisa i włókna Purkinjego aŜ do mięśnia

komór. W warunkach prawidłowych czas jego

trwania zaleŜy od wieku badanej osoby i

częstotliwości rytmu serca mieszcząc się w

granicach od 0.12 s do 0.20 s; u osób w

starszym wieku za górną granicę normy

moŜna przyjąć wartość 0.23 s.