Job
1:1 - Mąż był w ziemi Hus, imieniem Job, a był to mąż szczery i prosty i bojący się Boga, odstępujący od złego,
1:2 - I urodziło mu się siedm synów, a trzy córki.
1:3 - A majętność jego była, siedm tysięcy owiec, i trzy tysiące wielbłądów, pięć set też jarzm wołów, i pięć set oślic, i czeladzi barzo wiele: i był to mąż wielki między wszystkimi wschodnimi.
1:4 - I chadzali synowie jego, i sprawowali uczty wedle domów każdy dnia swego. I posławszy wzywali trzech sióstr swoich, aby z nimi jadały i piły.
1:5 - A gdy się w koło obeszły dni biesiady, posyłał do nich Job, i poświęcał je, a wstawszy rano, ofiarował całopalenia za każdego z nich. Bo mówił: By snadź nie zgrzeszyli synowie moi, a nie błogosławili Bogu w sercach swoich. Tak czynił Job po wszystkie dni.
1:6 - A niektórego dnia, gdy przyszli synowie Boży, aby stali przed Panem, był też między nimi i szathan.
1:7 - Któremu rzekł Pan: Zkąd idziesz? który odpowiedając rzekł: Zkrążyłem ziemię, i schodziłem ją
1:8 - I rzekł Pan do niego: A baczyłżeś Joba sługę mego, że mu niemasz na ziemi podobnego, człowiek szczery, i prosty, a bojący się Boga, i odstępujący od złego?
1:9 - Któremu szathan odpowiadając rzekł: Aza się Job darmo Boga boi?
1:10 - Azażeś go ty nie ogrodził, i dom jego, i wszystkę majętność w około zewsząd: błogosławiłeś uczynkom rąk jego, i dobytek jego rozrósł się na ziemi?
1:11 - Ale ściągni trochę rękę twoję, a dotkni wszystkiego co ma, jeślić w oczy błogosławić nie będzie.
1:12 - I rzekł Pan do szathana: Oto wszystko co ma, jest w ręce twojej: jedno na niego nie ściągaj ręki twej. I odszedł szathan od oblicza Pańskiego.
1:13 - A gdy dnia jednego synowie i córki jego jedli i pili wino w domu brata swego pierworodnego,
1:14 - Przybieżał poseł do Joba, któryby powiedział: Woły orały, a oślice pasiono podle nich,
1:15 - I przypadli Sabejczycy i zabrali wszystko, i czeladź mieczem pozabijali, i uszedłem ja sam, abychci oznajmił.
1:16 - A gdy ten jeszcze mówił, przyszedł drugi i rzekł: Ogień Boży spadł z nieba, i uderzywszy na owce i sługi spalił je, i wybiegałem się ja sam, abymci oznajmił.
1:17 - Ale gdy i ten jeszcze mówił, przyszedł inny, i rzekł: Chaldejczycy uczynili trzy hufy i rzucili się na wielbłądy, i zabrali je, i pachołki pozabijali mieczem: a tylkom ja sam uciekł, abychci oznajmił.
1:18 - Jeszcze ten mówił, ali drugi wszedł, i rzekł: Gdy synowie twoi i córki jedli i pili wino w domu brata swego pierworodnego,
1:19 - Znagła wiatr gwałtowny przypadł od strony pustynie, i zatrząsł czterema węgłami domu, który obaliwszy się przytłukł dzieci twoje i pomarły, i wybiegałem się ja sam, abychci oznajmił.
1:20 - Tedy Job wstał, i rozdarł szaty swoje, i ogoliwszy głowę upadszy na ziemię pokłonił się,
1:21 - I rzekł: Nagom wyszedł z żywota matki mojej, i nago się tam wrócę: Pan dał, Pan odjął: jako się Panu upodobało, tak się stało: niech będzie imię Pańskie błogosławione.
1:22 - W tem wszystkiem nie zgrzeszył Job usty swemi, i nic głupiego nie wyrzekł przeciw Bogu.
ugkulturoznawcy