GRECJA.pdf

Architektura starożytnej

Grecji

najbardziej rozwinęły się w

wieku VIII p. n. e, kiedy to

zaczęto budować świątynie

na planie prostokąta z

dwiema kolumnami od

frontu. Z czasem

ukształtował się typowy styl

świątyni bogato zdobionej i

otoczonej kolumnami. W

budowlach świątyń

przeważał porządek

dorycki , uznawany za

bardziej dostojny. Kolumny

w stylu doryckim wyrastały

wprost z podłoża, nie

posiadały bazy, trzon

kolumny był gruby, z

pionowymi żłobieniami.

Głowica kolumny, miała

kształt bardzo prosty, również

bez ozdób, a na niej

spoczywała kwadratowa

płyta. Styl ten popularny był

najbardziej w Grecji

kontynentalnej. Przykładem

budowli w stylu doryckim

może być m.in.: świątynia

Apolla w Koryncie, świątynia

Hery w Paetum, świątynie

Zeusa i Hery w Olimpii oraz

dorycka świątynia Hefajstosa

w Atenach. Najdoskonalszym

jednak przykładem stylu

doryckiego jest świątynia

Ateny Partenon wybudowana

na Akropolu.

zabytków w porządku

jońskim to : świątynia

poświęcona Posejdonowi i

Atenie - Erechtejon

znajdujący się na Akropolu,

Apteros (Nike Bezskrzydła),

świątynia Artemidy w Efezie

oraz ołtarz w Pergamonie,

zwany Wielkim Ołtarzem,

poświęcony Zeusowi i Atenie

Porządek koryncki

charakteryzuje się smuklejszą

i jeszcze bardziej ozdobną

kolumną, głowica była

zdobiona w

charakterystyczne liście

akantu. Gzyms kończący fryz

zakończony był

dodatkowymi wspornikami.

Na dużą skalę porządek

koryncki pojawił się w II

wieku p.n.e. np. w świątyni

Zeusa Olimpijskiego w

Atenach. Najstarszą znaną

kolumną koryncką jest część

celi świątyni Apollona

Epikurosa w Basaj,

pochodzący z około 430 –

400 roku p.n.e.. W stylu

korynckim (pomieszanym z

doryckim) zbudowany był

teatr w Epidauros w mieście

Argolida na Peloponezie, jest

to najlepiej zachowana do

dziś budowla tego typu w

Grecji, oprócz miejsca dla

artystów i chóru

wybudowano kamienne rzędy

siedzeń (52) dla widowni.

Teatr został zbudowany za

czasów Polikleta Młodszego

około 300 roku p.n.e.

najsłynniejszych na świecie

zabytków starożytnej Grecji,

wybudowana przez

najwybitniejszego artystę

czasów klasycznej Grecji

Fidiasza. Świątynia

zbudowana jest z białego

marmuru, w swoim wnętrzu

kryje 12 metrowy posąg

Ateny, wykonany przez

Fidiasza. W ciągu wieków

budowla ta pełniła rolę

kościoła, meczetu, a nawet

składu amunicji, jednak do

dziś pozostała symbolem

starożytnej Grecji. Wiele

rzeźb pochodzących z

wnętrza tej budowli można

dziś oglądać w Muzeum

Brytyjskim w Londynie.

W kanonie greckiej kultury

znalazły się trzy

najważniejsze cechy tj.:

piękno, dobro, prawda. O ile

filozofowie dociekali prawdy

o świecie, to artyści w swoich

dziełach literackich i

teatralnych próbowali

przedstawić piękno. O

umiłowaniu piękna przez

starożytnych Greków

świadczyły także dzieła

architektów i rzeźbiarzy. Byli

oni przekonani, że istnieją

obiektywne kanony piękna,

które można opisać

matematycznie, dlatego

budowle cechowały się

symetria, harmonią i

właściwą proporcją. O

efektach zastosowania tych

kanonów niech świadczy fakt

uznania budowli greckich w

ramach siedmiu cudów

świata, mowa tu oczywiście o

: świątyni Artemidy w Efezie,

grobowcu króla Mauzolosa w

Halikarnasie (Mauzoleum)

oraz latarni w Faros w

pobliżu Aleksandrii mierzącą

120 metrów. Równie słynny z

urody był olbrzymi ołtarz

Zeusa w Pergamonie, na

terenie Azji Mniejszej,

którego rekonstrukcję można

oglądać na terenie Muzeum

Pergamońskim w Berlinie.

W architekturze greckiej

wyodrębniły się trzy style

tj.:

Erechtejon to druga po

Akropolu najsłynniejsza

świątynia poświęcona Atenie.

Została ona wybudowana w

stylu jońskim, z

charakterystycznymi od

frontu kolumnami –

posągami kobiet zwanymi

kariatydy . W świątyni

oddawano cześć Atenie

Polias ( Opiekunki Miasta)

oraz Posejdonowi, który jako

bóg morza był drugim

opiekunem Aten.

Trzecią świątynią na

Akropolu jest świątynia

Ateny Nike Apteros

( Przynoszącej Zwycięstwo ) –

wzniesiona tuż przy

monumentalnych Propylejach

w stylu jońskim,

prawdopodobnie około 425 –

421 p.n.e. według projektu

Kallikratesa. Jest to niewielka

świątynia zbudowana na

planie prostokąta o

wymiarach 8,25 x 5,44

metrów.

W porządku jońskim , który

powstał i rozwinął się na

terenie Jonii kolumny

wyrastały ze stylobatu, na

którym opierała się

trzyczłonowa baza, dopiero

na niej umieszczano smukłą i

lekką, bogato zdobioną

kolumnę. W VI wieku p.n.e.

wykształciła się

charakterystyczna głowica

zdobiona we wzór

ślimacznic, albo jak inni

określają wolutami,

przypominającymi baranie

rogi. Na głowicy spoczywał

trójczłonowy architraw, a na

nim bogato zdobiony fryz,

całość kolumny kończył

również bogato zdobiony

gzyms. Styl joński zdobył

dużą popularność od IV

wieku p.n.e., ale dominował

aż do czasów

hellenistycznych. Przykłady

•dorycki – pojawił się

około VII wieku p. n. e

• joński – powstał na

przełomie VII i VI wieku

p.n.e. pod wpływem ludów

Wschodnich,

• koryncki rozwinął się na

przełomie V i IV wieku p.n.

Grecy dużą wagę przykładali

głównie do budowli, które

służyły kultowi, a więc

świątynie. Pierwsze tego typu

budowle powstały

prawdopodobnie około X –

IX wieku p.n.e., jednak

Do najsłynniejszych

budowli starożytnej Grecji,

oprócz wymienionych

powyżej należą:

•budowle na wzgórzu

ateńskim, poświęcone

bogini Atenie, czyli

Akropol, a na nim

Partenon, sanktuarium

Artemidy, Propyleje,

świątynia Nike,

Erechtejon, oraz posąg

Ateny.

Partenon , czyli świątynia

Ateny Partenon (Dziewicy)

jest jednym z

•Teatr Dionizosa

Eleuteriosa w Atenach,

miejsce gdzie

odbywały się

corocznie konkursy

dramatyczne,

wybierające najlepsze

przedstawienia

teatralne,

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: