Fazy chodu:
faza podporu
- podczas przeciętnie szybkiego chodu faza podporu jednej kończyny dolnej zajmuje około 60% czasu cyklu chodu
- rozpoczyna się w momencie zetknięcia się pięty z podłożem, a kończy w chwili oderwania palucha
- składa się z pięciu podfaz (w odniesieniu do stopy):
1. kontakt pięty z podłożem
2. „stopa płasko” – cała powierzchnia stopy przylega do podłoża
3. pełne obciążenie – podpór właściwy (środek masy ciała znajduje się nad środkiem geometrycznym powierzchni styku stopy z podłożem)
4. oderwanie pięty od podłoża – przetaczanie stopy (propulsja)
5. oderwanie palucha - odbicie
faza przenoszenia
- zajmuje około 40% czasu cyklu chodu
- rozpoczyna się w momencie oderwania od podłoża palucha, a kończy w chwili zetknięcia pięty tej samej kończyny z podłożem
- składa się z trzech podfaz:
1. przyspieszenie - rozpoczyna się w momencie gdy paluch kończyny dolnej zakrocznej odrywa się od podłoża i noga zakroczna goni tułów, a kończy w chwili gdy kończyna ta znajdzie się pod środkiem ciała
2. przenoszenie właściwe - sytuacja , w której oś poprzeczna stawu skokowo – goleniowego znajduje się w płaszczyźnie czołowej głównej ciała, w tym momencie przenoszona kończyna jest potrójnie zgięta (w stawie skokowym, kolanowym, biodrowym)
3. hamowanie - po wyprzedzeniu tułowia przez kończynę dolną zakroczna następuje zwolnienie tempa ruchu kończyny ku przodowi i przygotowanie jej do kontaktu z podłożem
faza podwójnego podparcia
- sytuacja w której paluch nogi zakrocznej jeszcze się nie oderwał od podłoża a pięta nogi wykrocznej już się oparła
- czas trwania fazy podwójnego podparcia jest zależny od szybkości chodu- im jest ona większa tym faza ta jest krótsza
- podczas biegu faza podwójnego podparcia nie występuje – zastąpiona jest fazą lotu
Największą aktywność podczas chodu wykazują:
- mm. stabilizujące tułów
- mm. odpowiedzialne za stabilizacje miednicy
· faza podporu:
- prostownik grzbietu strony przeciwnej
- mm. czworoboczny lędźwi strony przeciwnej
- mm. pośladkowy średni
- mm. przywodziciel wielki
· faza przenoszenia
- mm. grupy strzałkowej (zabezpieczenie przed supinacją)
- m. piszczelowy tylny (zabezpieczenie przed pronacją)
- m. przywodziciel wielki
Stwierdzono iż najpracowitszą grupa dynamiczną w funkcji lokomocji jest zespół mięśniowy tylnej ściany goleni – odpowiedzialny za przetaczanie stopy.
WYZNACZNIKI (DETERMINANTY) CHODU
Wyznaczniki chodu prawidłowego:
- wyróżniamy 6 determinant chodu
- trzy z nich dotyczą zmiany położenia miednicy i stawów biodrowych
- dwa zakresu ruchu w stawach kolanowych
- jeden stawów skokowo-goleniowych
- są to wyznaczniki kinematyczne
- dotyczą chodu po gładkiej poziomej płaszczyźnie
1. Skręty miednicy w płaszczyźnie poziomej
- określenie prawidłowego ustawienia miednicy i stawów biodrowych w płaszczyźnie poprzecznej w fazie podwójnego podparcia
- w chwili wysunięcia nogi wykrocznej do przodu miednica podąża za ruchem i wysuwa swą wykroczna stronę nieco do przodu
- wykazuje ona skręt w płaszczyźnie poziomej około 4° do przodu i 4° do tyłu
- ruch odbywa się w obu biodrach
- na skutek ruchów miednicy udo nogi wykrocznej – rotacja zewnętrzna, udo nogi podpierającej w rotacji wewnętrznej
- skręcanie się miednicy wydłuża krok
2. Pochylenie miednicy w płaszczyźnie czołowej
- określa ustawienie miednicy i stawów biodrowych w płaszczyźnie czołowej
- podczas chodu miednica (w warunkach prawidłowych) ustawia się lekko ukośnie, opadając w stronę kończyny przenoszonej
- staw biodrowy kd. podporowej – ustawiony w przywiedzeniu
- staw biodrowy kd. przenoszonej – ustawiony w identycznym odwiedzeniu
- miednicę przed większym opadaniem w kierunku kończyny przenoszonej zabezpiecza napięcie mięśnia pośladkowego średniego po stronie przeciwnej
3. Ruchy boczne miednicy
- określa konieczność bocznych przemieszczeń miednicy w czasie chodu, wynikających z naprzemianstronnego obciążania kończyn dolnych
- miednica podąża w kierunku nogi podporowej
- ruchy boczne miednicy najbardziej widoczne są podczas wolnego chodu
- podczas biegu zostają całkowicie zniwelowane
- wykonywane są w odcinku lędźwiowym kręgosłupa i obu stawach biodrowych (przywodzenie + odwodzenie + rotacja)
- wielkość wychyleń bocznych miednicy jest osobniczo różna
4. Zgięcie w stawie kolanowym w fazie podporowej
- określa wielkość kąta zgięcia stawu kolanowego kończyny podporowej w fazie pełnego obciążenia
- musi on wynosić około 20°
- fazie podporu gdy pięta styka się z podłożem kolano jest wyprostowane
- zaraz potem ulega zgięciu, aż stopa przyłoży się podeszwą do podłoża
...
sapek88