AGRESJA
Agresja, skłonność do zachowań agresywnych, ataku, trudność kontrolowania negatywnych popędów i impulsów skierowanych przeciwko innym ludziom, sytuacjom, poglądom.
Agresja może być skierowana na zewnątrz (środowisko, otoczenie, rodzina, rywal, drużyna sportowa lub nawet przypadkowy przechodzień) lub do wewnątrz. Wyróżnia się również agresję odroczoną , pozornie nie mającą związku z aktualną sytuacją, a także agresję indukowaną, powstającą w efekcie oddziaływań o charakterze psychomanipulacji.
Agresja może przybierać rozmaite formy: od aktów fizycznych, jak przemoc czy gwałt w rozmaitych (indywidualnych lub grupowych) postaciach, do bardziej subtelnych zachowań, m.in. krzyku, agresji słownej, złośliwości zachowania (jawnej lub ukrytej), mimiki czy gestykulacji.
Pierwotnie agresja była pozytywną cechą pozwalającą na przetrwanie gatunku ludzkiego. Współcześnie pozytywne rozumienie agresji interpretowane jest jako nieunikanie rywalizacji (walki), pozwalające zaspokoić potrzeby i zabezpieczające osobę czy grupę przed niekorzystnymi wpływami otoczenia, także społecznego. Tak pojęta agresja cechuje dynamiczną osobowość.
Agresja (łac. aggresio – napaść) to w psychologii określenie dowolnego zachowania, ukierunkowanego na zewnątrz lub do wewnątrz, mającego na celu spowodowanie szkody fizycznej lub psychicznej. Dla kształtowania się zachowań prospołecznych lub agresywnych istotne są normy i standardy etyczne rodziny generacyjnej.
Wyróżnia się m.in.:
· agresję wrogą – czyli poprzedzoną uczuciem złości, mającej na celu zranienie lub zadanie bólu;
· agresję instrumentalną – służącą innemu celowi niż zranienie lub zadanie bólu, np. zastraszenie;
· agresję prospołeczną – chroniącą interesy społeczne;
· agresję indukowaną – powstającą w efekcie psychmanipulacji;
· agresję odroczoną.
Agresywność – to gotowość do reagowania agresją. Jest to nabyta i utrwalona przez uczenie się społeczne, cecha osobowości. Agresywność przejawia się w częstych, nieadekwatnych do sytuacji reakcjach agresywnych.
joan631