Roland Topor - "Klara"
Autokarowa wycieczka martwych turystów zwiedza Paryż: zabytki, muzea,
Pigalle, i erotyczne zakątki stolicy.
W chwili odjazdu jedno miejsce jest puste:miejsce Klary.
Gdzie jest Klara?
Zgubili Klarę.
Istotnie, Klara poprawiała makijaż w łazience kabaretu na Pigalle.
Zapomnieli o niej.
Zbita z tropu , włóczy się bez celu po ulicach , obrabia ją z forsy
narkoman na głodzie , zaczepiają prostytutki, piorą alfonsi , po czym
aresztują gliniarze , gwałcą w suce i wyrzucają jak rozpruty materac na
stertę śmieci w śmierdzącym zaułku.
Po krótkim pobycie w kostnicy Klara jest z powrotem wśród swoich.
Całują ją, obsypują pytaniami o szaleńczą eskapadę , płaczą , śmieją się.
-Ach , Klara ! Klara! Tak się o ciebie baliśmy !
Klara wzrusza chuderlawymi ramionami.
-Bez przesady, nic takiego mi nie groziło.
-Owszem. Mogło ci się przydarzyć najgorsze.
-Czyli co?
-Żal za życiem. Nostalgia.
Blask księżyca łudzi mirażem spojrzenia w pustych oczodołach Klary.
-Nie całkiem przed tym umknęłam. Ale miałam wielkiego stracha.
mirued