KOMUNIKOWANIE

Jest procesem porozumiewania się jednostek, grup lub instytucji. Jego celem jest wymiana myśli, dzielenie się wiedzą, informacjami i ideami. Proces ten odbywa się na różnych poziomach, przy użyciu zróżnicowanych środków i wywołuje określone skutki.

CECHY KOMUNIKOWANIA

procesem społecznym (gdyż dotyczy ludzi; przynajmniej dwóch jednostek), który zachodzi w określonym kontekście (jest to nieunikniona kolej rzeczy; o rodzajach kontekstów wspomniano powyżej). Po drugie komunikowanie jest kreatywne (buduje rzeczywistość społeczną), dynamiczne (polega na przyjmowaniu i analizowaniu informacji), ciągłe (nieprzerywalne; trwa od narodzenia do śmierci), symboliczne (wykorzystuje symbole i znaki jako narzędzia) i interakcyjne (gdyż pomiędzy komunikującymi się zachodzą określonego rodzaju związki – wynik interakcji).  Co więcej, komunikowanie jest nieuchronne (nie można się nie komunikować), oraz charakteryzuje się złożonością (czyli skomplikowaną budową: może mieć charakter dwustronny lub jednostronny, werbalny lub niewerbalny, bezpośredni, medialny lub pośredni)

ELEMENTY PROCESU KOMUNIKOWNIA

Kontekst( warunki w jakich odbywa się ten proces.)Uczestnicy( odgrywają rolę nadawców i odbiorców, role te są z reguły określone, każda jednostka jest produktem swojego indywidualnego doświadczenia, uczuć, nastrojów. Komunikat wysyłany i odebrany nie może mieć takiego samego znaczenia.) Komunikat( zajmuje miejsce centralne w tym procesie pomiędzy nadawcą a odbiorcą. Jest kompleksowa strukturą na którą składają się symbole, znaczenia, kodowanie i dekodowanie, forma i organizacja.)Kanał( droga przekazu i środki transportu, za pomocą których przekaz pokonuje drogę od nadawcy do odbiorcy.) Szumy( źródło zakłóceń. Wiąże się z otoczeniem zewnętrznym procesu komunikowania (hałas, uszkodzony odbiornik, wysoka lub niska temperatura, zmęczenie, ból zęba i.t.d)Sprzężenie zwrotne( reakcja odbiorcy na komunikat po jej odkodowaniu.)

KOMUNIKOWANIE INTRAPERSONALNE

dotyczące odbierania i reakcji centralnego ośrodka nerwowego na bodźce płynące z organizmu każdego człowieka, takie jak głód, ból, strach, itp. Jako proces biologiczny i psychiczny, ten poziom będzie pozostawał poza obszarem naszych dzisiejszych zainteresowań.

KOMUNIKOWANIE INTERPERSONALNE

które rozwinęło się w momencie pojawienia się mowy.

KOMUNIKOWANIE GRUPOWE

związane z życiem jednostki w pewnej grupie, rodzinie, plemieniu, które dało początek wykształcaniu się form i wzorów ludzkich związków, kontroli i norm ludzkich interakcji, kiedy pojawił się problem kontroli i hierarchii.

KOMUNIKOWANIE MIĘDZYGRUPOWE

,to wyższy poziom procesów komunikacyjnych – najczęściej są to wspólnoty lokalne, stowarzyszenia oraz związki o bardzo różnym charakterze, polityczne, społeczne, ekonomiczne, itp.

KOMUNIKOWANIE ORGANIZACYJNE

zwane inaczej instytucjonalnym, w którym procesy komunikowania są sformalizowane, władza i kontrola jasno zdefiniowane, a role nadawcy i odbiorcy jednoznacznie określone.

KOMUNIKOWANIE MASOWE

najwyższy i jednocześnie najmłodszy poziom komunikowania w społeczeństwie, ale ono nie będzie nas w szczególny sposób dzisiaj zajmowało.

KOMUNIKOWANIE WERBALNE

przekazuje emocje, postawy i intencje nadawcy
Komunikacja werbalna odbywa się przy użyciu języka naturalnego.

Ten rodzaj wymiany informacji jest nabywany w trakcie socjalizacji, wyuczany. Jej kanałem jest głównie kanał dźwięków.Komunikowanie werbalne posiada strukturę gramatyczną, odbywa się według określonych reguł, jednak nie tylko gramatycznych, ale też społecznych, gdyż istnieją określone sekwencje porozumiewania się, określające kolejności następowania po sobie pojedynczych wypowiedzi.Porozumiewamy się werbalnie za pomocą wypowiedzi,.Do wypowiedzi należą: polecenia, instrukcje, pytania, informacje i.t.d. Porozumiewanie się werbalne jest całkowicie kontrolowane, dlatego przy jego pomocy można kłamać dużo łatwiej niż przy użyciu komunikacji niewerbalnej. Elementy komunikacji w kolejności od najbardziej kontrolowanych to:- elementy językowe- mimika- pantomimika - właściwości głosu
 

KOMUNIKOWANIE NIEWERBALNE
Niewerbalna dominuje w wyrażeniu naszych emocji, postaw( szczególnie sympatii) i ,sądów, czyli tego, co dzieje się w nas. Pyzatym niektóre wiadomości łatwiej przekazać gestami (np. kształty), szczególnie gdy nie znamy języka.
dostarcza informacji, wywiera wpływ, oraz służy osiąganiu celów społecznych, wykonywaniu zadań. Podczas większości interakcji porozumiewania się pełni kilka funkcji (możemy jednocześnie wywierać na kogoś wpływ i dążyć do wykonania zadania). •Na niewerbalne porozumiewanie się składają się elementy takie, jak:• mimika• pantomimika• właściwości głosu• wygląd• proksemika (posługiwanie się przestrzenią )• otoczenie fizyczne i jego kreowanie• spoglądanie• reakcje fizjologiczne• nieokreślone dźwięki (jęki, westchnięcia, pomruki), dlatego ten rodzaj komunikowani określa się czasem jako mowę ciała

KONFLIKT INTRAPERSONALNY

(wew., indywidualny)Powstający między ludźmi. Jest wtedy kiedydochodzi między nimi do sprzeczności celów, interesów , moją negatywny, wzajemny wpływ na siebie.

KONFLIKT

To wynik złośliwej napaści. Każdy konflikt toczy się o coś- o dobrze materialno-ekonom., o dobra symboliczne(władza), o różnice poglądów.

Konflikty Bierne( sytuacje w których strony nie kierują się przeciw sobie żadnej aktywności)Czynne.( zaczynają się w tym momencie kiedy jedna ze stron zdecyduje się opuścić łóżko i podjąć konkretne działania skierowane przeciwko stronie konfliktu .Ma szanse na rozwiązanie i eskalacje. Konflikty charakteryzują się: cyklicznością, nie rozwiązany czynny spór może po pewnym czasie przerodzić się w konflikt ukryty bierny.

FAZY KONFLIKTU

1. Faza pierwsza – to okres kiedy mówimy, że „coś jest nie tak”. To faza przeczuć, drobnych napięć, okres, w którym czasem objawy złego samopoczucia mieszają się ze zwiastunami awantury.
2. Faza druga – to faza wzajemnej wrogości. Mamy do czynienia z narastającymi zarzutami, negatywnymi uwagami o ocenami.
3. Faza kulminacyjna – rozładowanie napięcia w awanturze. Ta faza jest bardzo krótka i najczęściej bardzo daleka od rozsądku. Nienawiść i żal prowadzą do agresji.4. Faza czwarta – wyciszenie. Jeśli strony utrzymują ze sobą komunikacje, często są w stanie spokojnie rozważyć problemy i oddzielić emocje od faktów.5. Faza piąta – porozumienie. Faza ta pozwala na skonfrontowania stanowisk, rozpatrzenie wzajemnych interesów, co umożliwia dalsze współdziałanie i egzystencję.

PARAFRAZA

swobodna przeróbka tekstu, która rozwija i modyfikuje treść oryginału, zachowując jednak jego zasadniczy sens. Posiada 2 elementy: zwrot początkowy( o ile dobrze cię zrozumiałam, według ciebie, uważasz że.) i odtworzenie wypowiedzi( nie może mieć innego znaczenia, sensu)

ODZWIERCIEDLENIE

Emocje np. Widzę że czujesz się.....