farma.doc

(50 KB) Pobierz
ZAKŁAD FARMAKOLOGII KLINICZNEJ AKADEMII MEDYCZNEJ W BIAŁYMSTOKU

ZAKŁAD FARMAKOLOGII KLINICZNEJ                                      AKADEMII MEDYCZNEJ W BIAŁYMSTOKU

                                                KIEROWNIK: prof. dr hab. Med. J . Braszko

                                                STUDENT : Andrzej Sawicki

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Farmakologiczna historia choroby

 

 

 

Rozpoznanie: Zapalenie płuc- podejrzenie

                      

 

IMIE I NAZWISKO: J.P.

DATA URODENIA: 22.03.2007r. Krasne

MIEJSCE ZAMIESZKANIA: Krasne

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

BADANIE PODMIOTOWE

 

 

 

1. Wywiad rodzinny

              matka – lat 26, wykształcenie podstawowe

              ojciec – lat 40, wykształcenie zawodowe

 

2. Wywiad środowiskowy

 

a ) Wywiad rodzinny

              Nieznany stan zdrowia rodziców, dziecko oddane po porodzie obecnie przebywa w Domu Dziecka w Krasnym.

b ) Żywienie

              karmiony od urodzenia mlekiem sztucznym

 

3. Wywiad rozwojowy

       Chłopiec 8 miesięcy urodzony z drugiej ciąży w 34 tygodniu drogą cięcia cesarskiego. Masa urodzeniowa wynosiła 2500g, oceniony na 6 punktów w skali Apgar.

 

4. Szczepienia ochronne.

        Pacjent szczepiony zgodnie z kalendarzem szczepień.

 

5. Wywiad epidemiologiczny.

       Nie podaje kontaktu z chorobami zakaźnymi w ostatnich 3 tygodniach.

 

6. Dane dotyczące obecnej choroby.

       8-miesięczny chłopiec przyjęty do kliniki 5.11.2007r. z powodu podejrzenia zapalenia płuc. Pacjent trzy dni przed przyjęciem do szpitala posiadał następujące objawy: kaszel, katar, stan podgorączkowy (37,3 st.C) utrzymujący się przez dwa ostatnie dni.

 

BADANIE PRZEDMIOTOWE

 

Z odchyleń w badaniu przedmiotowym stwierdzono:

- kaszel,

- katar ze śluzową wydzieliną,

- osłuchowo nad polami płucnymi pojedyncze furczenia(świsty),

 

Epikryza

 

       8-miesięczny chłopiec przyjęta do kliniki 5.11.2007r. z powodu podejrzenia odoskrzelowego zapalenia płuc.

       Przy przyjęciu do szpitala stan ogólny chorego średnio ciężki. W badaniu fizykalnym stwierdzono:

- kaszel,

- katar

- osłuchowo nad polami płucnymi pojedyncze furczenia,

 

      W leczeniu zastosowano:

- antybiotykoterapię: Klacid (klarytromycyna) 2 x dziennie (co 12 godzin) 60mg i.v. we wlewie kroplowym, od 5.11. Po zastosowaniu Klacidu zaobserwowano poprawę stanu zdrowia pacjenta.

- Debridat ( Trimebutyna) 3 x dziennie 3 ml zawiesiny (9 mg/dobę),

- Atrovent ( Ipratropium) 2x 0,5ml

- Zyrtec ( Ceteryzyna) 5 kropli p.o.   

- Encorton ( Prednizon) 3 x dziennie ( 5mg - 3mg - 0mg) p.o.

 

 

Lekiem monitorowanym w przypadku zapalenia płuc powinien być antybiotyk – Klacid (klarytromycyna). Jest to antybiotyk makrolidowy, wywiera działanie bakteriostatyczne, a w wyższych dawkach – bakteriobójcze.

 

Spektrum przeciwbakteryjne Klacidu:

·                     bakterie gram-dodatnie

-Streptococcus pyogenes
- Streptococcus pneumoniae
- Staphylococcus aureus
- MRSA

- Listeria monocytogenes

·                     Bakterie gram-ujemne

- Bordetella pertusis
- Beztlenowe ziarenkowce
- Haemophilus influenzae
- Moraxella catarrhalis
- Campylobacter sp.
- Helicobacter pylori
- Neisseria gonorrhoeae
- Propionibacterium acnes

·                     Bakterie atypowe

- Mycoplasma pneumoniae
- Chlamydia sp.
- Legionella pneumophila

·         mykobakterie
- Mycobacterium avium intracellulare

 

 

Wskazania:

Zakażenia gornych i dolnych dróg oddechowych, w tym:

- zapalenia ucha środkowego
- zapalenie gardła, migdałków, zatok - alternatywnie do penicylin
- zapalenie oskrzeli i płuc (w tym atypowe)
- gronkowcowe i paciorkowcowe zakażenia skóry i tkanek miękkich
- eradykacja Helicobacter pylori (w skojarzeniu z inhibitorem pompy protonowej, -amoksycyliną lub metronidazolem)
- mykobakteriozy (chorzy z AIDS)

 

Przeciwwskazania:

- uczulenie na makrolidy
- niewydolność wątroby
- ciąża i karmienie piersią

 

Działania niepożądane:

- bóle brzucha, nudności, biegunka
- wysypka
- przejściowy wzrost poziomu transaminaz
- zapalenie wątroby z cholestazą
- nadkażenie Candida
- ototoksyczność z przemijającą głuchotą ( wysokie dawki u pacjentów z AIDS)

 

Interakcje:

- klarytromycyna nasila toksyczność karbamazepiny, cyklosporyny i teofiliny
- lek może podwyższać stężenie w surowicy fenytoiny, heksobarbitalu, dizopiramidu, lowastatyny, bromokryptyny, warfaryny, metylprednizolonu, digoksyny, midazolamu i triazolamu, cisaprydu
- stosowanie razem z terfenadyną i astemizolem może być przyczyną zagrażających zaburzeń

rytmu serca
- klarytromycyna obniża stężenie zydowudyny

 

Farmakokinetyka:

- po podaniu doustnym maksymalne stężenie w surowicy osiągane jest po 2 - 3 godzinach, dostępność biologiczna 50 - 55%
- stężenie po 2 godzinach po podaniu 0.25g klarytromycyny doustnie wynosi 1 - 2 mg/ml
- z białkami surowicy wiąże się w 80%
- w wątrobie ulega metabolizmowi do czynnego biologicznie 14-hydroksy metabolitu
- okres biologicznego półtrwania wynosi 5 - 7 godzin i 5.8 godziny dla metabolitu
- u chorych z ciężką niewydolnością nerek okres półtrwania wydłuża się do 22 godzin
- antybiotyk charakteryzuje się znaczną lipofilnością, dzięki czemu łatwo przenika do tkanek i narządów, np. w miąższu płucnym stężenie jest 5-krotnie wyższe niż w surowicy
- antybiotyk jest aktywnie wychwytywany przez komórki fagocytarne, przez co charakteryzuje się wysoką skutecznością wobec pasożytów wewnątrzkomórkowych
- antybiotyk jest w 37% eliminowany przez nerki a w 60% drogą pokarmową
- nie jest usuwany w czasie dializy otrzewnowej i hemodializy

 

Modyfikacja leczenia:

Dawkowanie w niewydolności wątroby - nie podawać klarytromycyny

Dawkowanie w niewydolności nerek - gdy klirens kreatyniny <30 ml/min - dawkę zmniejszyć o połowę

 

Efekt monitorowania:

Leki możemy monitorować klinicznie, biochemicznie i mikrobiologicznie.

Terapeutyczne monitorowanie leków w surowicy krwi gwarantuje realizację racjonalnej farmakoterapii. Umożliwia ustalenie optymalnego postępowania farmakoterapeutycznego, a więc takiego, które pozwoli na uzyskanie maksymalnego działania leczniczego przy najmniejszym zagrożeniu dla chorego. U różnych pacjentów ten sam lek według danego schematu leczenia może wykazać różnice między dawką leku a jego stężeniem w surowicy oraz efektem terapeutycznym. Znajomość farmakokinetyki (uwalnianie substancji leczniczej, wchłanianie, dystrybucja, biotransformacja, eliminacja leku) pozwala na indywidualną farmakoterapię chorego, połączoną z obserwacją stanu klinicznego pacjenta. Na działanie leków ma wpływ wiele czynników zarówno egzogennych, jak i endogennych. Należą do nich: czynniki genetyczne, środowiskowe (zmiany klimatu, temperatury, bodźce stresowe), wiek, płeć, zmiany patologiczne narządów, zwłaszcza wątroby i nerek, interakcje z innymi jednocześnie przyjmowanymi lekami. Skuteczność stosowanego antybiotyku zależy głównie od jego spektrum działania, wrażliwości szczepu bakterii ( w tym celu konieczne jest wykonanie antybiogramu, aby zastosować farmakoterapię celowaną ) oraz od stężenia leku w surowicy. Stężenie danego leku powinno byś optymalne, gdyż za niskie stężenie może nie wywołać pożądanego efektu terapeutycznego, natomiast za wysokie –może nasilić działania niepożądane. Pomiar stężenia leku w surowicy jest wskaźnikiem jego działania farmakologicznego. Zmianom stężenia antybiotyku w osoczu towarzyszą też zmiany efektu działania i zmiany stężenia w miejscu docelowym.. Oznaczenie stężenia leku w surowicy pozwala na wykrycie przekroczenia dopuszczalnych stężeń danej substancji oraz wrażliwości pacjenta.

 

 

Uzasadnienie wprowadzenia antybiotyku:

Antybiotykoterapia jest zasadniczym elementem leczenia zapalenia płuc. Określenie czynnika etiologicznego(bakterie typowe, atypowe) stanowi  podstawę wyboru między antybiotykiem β-laktamowym a makrolidem. W przypadku zapalenia płuc wskazującym na atypową etiologię zaleca się stosowanie makrolidu. Makrolidy są również lekami I rzutu w przypadku uczulenia na penicyliny, które miało miejsce u tego pacjenta. Klarytromycyne stosowano w dawce 15mg/kg.m.c/24h, w 2 dawkach podzielonych, 130mg co 12h we wlewie dożylnym, przez 7 dni.

 

Inne zastosowane leki:

- Paracetamol – działa przeciwgorączkowo i przeciwbólowo poprzez hamowanie prostaglandyn w OUN blokując cyklooksygenazy kwasu arachidonowego. Podany pacjentowi w celu obniżenia temperatury ciała.

- Otrivin – aerozol do nosa, preparat o działaniu sympatykomimetycznym, głównie na receptory α-adrenergiczne. Zastosowany donosowo zwęża naczynia krwionośne błony śluzowej nosogardła, zmniejszając jej przekrwienie. Podany pacjentowi w celu ułatwienia oddychania przez nos i ułatwienia odpływu wydzieliny z zapalnie zmienionych zatok przynosowych.

-Sinecod - Nieopioidowy lek przeciwkaszlowy o działaniu ośrodkowym. Zmniejsza częstość i natężenie kaszlu, hamując odruch kaszlowy na poziomie rdzenia przedłużonego. Podany w celu zniesienia uciążliwego kaszlu, również w nocy.

- Rutinoscorbin ( witamina C + rutyna) – Preparat o skojarzonym działaniu witaminy C i glikozydu flawonowego - rutyny. Witamina C jest związkiem niezbędnym w wielu procesach metabolicznych, wspomaga układ odpornościowy, uczestniczy w procesach usuwania wolnych rodników. podany pacjentowi jako lek wspomagający odporność organizmu i uszczelniający ściany naczyń krwionośnych.

 

Po zakończonej antybiotykoterapii stan pacjenta uległ znaczącej poprawie. Temperatura ciała powróciła do normy, ustąpiły duszności i nieżyt nosa. Farmakoterapia chorego była skuteczna i nie wymagała wprowadzenia zmian.

 

...
Zgłoś jeśli naruszono regulamin