KOSMOLOGIA RZECZYWISTA SETTINGU.pdf

Rzeczywista kosmologia settingu

Pływ

Tablica 1. Przemiany układu gwiezdnego

W układzie gwiezdnym, planeta Elae (na której toczy się setting Pływ), orbituje blisko gorącej, żółtej gwiazdy. Życie toczy się pod

powierzchnią. Obca rasa o skrajnie (w naszym rozumieniu) zaawansowanej technologii odsysa wodór z gwiazdy, dzięki Czarnej Dziurze

przekazuje go do swego układu, aby przedłużyć życie własnej gwiazdy.

Schemat przemian układu gwiezdnego E-295

Uwaga! Wielkości obiektów a także odległości między nimi z konieczności nie są proporcjonalne.

1. Wodór – paliwo gwiazdy – jest

wysysany poprzez Czarną Dziurę

Planeta

Orbita planety

Gwiazda centralna

2. Gwiazda gaśnie. Na skutek

zmniejszenia jej masy,

planeta jest przyciągana

słabiej. Tym samym wpływ

grawitacji Czarnej Dziury na

orbitę planety jest jeszcze

większy. Powierzchnia

planety stygnie.

Planeta

Orbita planety po wygaśnięciu

gwiazdy centralnej

Pierwotna orbita planety

Gwiazda centralna

Tablica 2. Geometria układu gwiezdnego

Kulista planeta Elae krąży więc obecnie w układzie gwiezdnym, której centralną gwiazdą jest Brunatny Karzeł. Orbita planety jednakże jest

odkształcana prze siłę grawitacyjną pobliskiej Czarnej Dziury.

Schemat układu gwiezdnego E-295

Uwaga! Wielkości obiektów a także odległości między nimi z konieczności nie są proporcjonalne.

Planeta Elae

kierunek ruchu planety

Hipotetyczna orbita planety w

identycznym układzie, lecz bez

Czarnej Dziury

Siła przyciągania Czarnej

Dziury deformuje orbitę

planety

Gwiazda centralna

Orbita planety

Tablica 3. Orbita planety a jej pory roku

Od kilku tysięcy lat gwiazda centralna nie świeci w widzialnym paśmie, emituje jedynie silne promieniowanie podczerwone, wystarczające do

ogrzewania planety na tyle, aby życie mogło się na niej rozwijać. Roczny ruch planety wokół gwiazdy centralnej charakteryzuje się podwójną

fazą lata, fazą umiarkowanej zimy i fazą mroźnej zimy. Wynika to z przebiegu orbity planety.

Schemat faz położenia planety Elea na orbicie wyznaczających globalne pory roku planety

Uwaga! Wielkości obiektów a także odległości między nimi z konieczności nie są proporcjonalne.

kierunek ruchu planety

Odległość minimalna

Odległość względnie

maksymalna

Odległość bezwzględnie

maksymalna

Odległość minimalna

Tablica 4. Ruch obrotowy planety wokół swej osi

Planeta obraca się wokół własnej osi powoli, z czasem obrotu równym czasowi całkowitego obiegu swojej orbity. Dzięki temu jest zwrócona

cały czas jedną półkulą do swej gwiazdy – ta się nieustannie nagrzewa (kolor czerwony). Przeciwna pułkula (kolor niebieski) nigdy nie

nagrzewa się bezpośrednio od gwiazdy. Na zimnym biegunie temperatury sięgają -120 stopni poniżej punktu zamarzania wody, natomiast na

gorącym zbliżają się do 150 powyżej punktu jej parowania.

Oś obrotu planety Elae względem gwiazdy centralnej układu

Uwaga! Wielkości obiektów a także odległości między nimi z konieczności nie są proporcjonalne.

Gwiazda centralna

Wybrane pozycje planety

na orbicie

Promieniowanie podczerwone (ciepło) docierające z gwiazdy do planety

kierunek obrotu

planety wokół

swojej osi

oś

obrotu własnego

planety

kierunek ruchu planety

na orbicie wokół gwiazdy

Tablica 4. Ruch obrotowy planety wokół swej osi

Planeta

Widok planety z kosmosu

Południki i równoleżniki wyznaczają bieguny świetlne planety – na północy znajduje się centrum sfery wiecznego światła, na południu – wiecznej ciemności.

Oś obrotu planety przechodzi przez centrum kontynentu – mniej więcej pomiędzy biegunami świetlnymi.

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: