kredyty.doc

(152 KB) Pobierz

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                                                                 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kredyty


Ustawa Prawo Bankowe określa, że udzielanie kredytów i pożyczek należy do podstawowej działalności banków. Dotychczas brak jest oficjalnej wykładni różnic, jakie występują pod określeniem „bankowa pożyczka pieniężna” i „kredyt bankowy”. Poniższa specyfikacja tych różnic stanowi jedynie próbę ich sprecyzowania:

 

·         pożyczka jest udzielana w formie pieniężnej, kredyt w zasadzie jest realizowany w formie pieniądza bankowego (bezgotówkowej),

·         przy udzielaniu pożyczki – w odróżnieniu od kredytu – nie ma wymogu sprecyzowania celu, na jaki może być wykorzystana,

·         przy realizacji pożyczki nie ustala się na jakich warunkach i zasadach będzie ona wypłacana,

·         pożyczka może być udzielona na warunkach nieodpłatności.

 

Kredyty bankowe mogą być i są udzielane osobą fizycznym na cele konsumpcyjne jak np. na budownictwo mieszkaniowe, zakup samochodów itp.               Ustawa Prawo Bankowe przewiduje, że kredyt może być uzyskany (udzielony) wyłącznie na podstawie umowy. Niestety, chociaż reforma gospodarcza wdrażana jest od trzech, czterech lat, stereotyp postępowania banków w minionym okresie wycisnął tak mocne piętno na mentalności zainteresowanych, że każda odmowa udzielenia kredytu, bądź też tylko zmiana warunków jego przyznania spotyka się z krytyką banku, włącznie z zarzutem braku kompetencji. Oczywiście w bankach też zdarzają się pomyłki lub różnego rodzaju nieporozumienia pomiędzy kredytodawcą a kredytobiorcą.  Nie można jednak twierdzić – jak to się czasami zdarza – że bank podchodzi do problemów zewnętrznego zasilania finansowego w sposób formalno – prawny, głęboko zbiurokratyzowany, bez cienia merytorycznego zrozumienia istoty sprawy. Jest to chyba typowo subiektywny punkt widzenia, podobnie zresztą jak twierdzenie, że przedstawiciele potencjalnych kredytobiorców są słabo zorientowani w zasadach obowiązującego nowego systemu kredytowego, bądź też zasad tych w ogóle nie znają. Prawda leży po środku. W pewnym stopniu, z góry założona w prawie bankowym uprzywilejowana pozycja banku wobec kredytobiorcy opiera się na następujących przesłankach :

 

·         ogólnie trudnej sytuacji gospodarczej kraju wynikającej z kryzysu. Stosunki bank – podmiot gospodarczy są pochodną polityki gospodarczej,

·         wprowadzenia reformy gospodarczej w okresie poważnej nierównowagi ekonomicznej, w tym pieniężno – towarowej, która stworzyła sytuację, że bank stał się jedną z głównych instytucji oddziałujących bezpośrednio na gospodarkę przedsiębiorstw,

·         sytuacji ekonomicznej i finansowej. Wzmocnienie roli kredytu, a tym samym i banku, jest m.in. rezultatem stopnia zadłużenia kredytowego przedsiębiorstw. W całym świecie obowiązuje bowiem powszechna zasada, że warunki ustala – a de facto dyktuje – potencjalny wierzyciel (kredytodawca), a nie potencjalny dłużnik (kredytobiorca). Zasada ta może być tylko wówczas w pełni respektowana, gdy potencjalny dłużnik ma prawo wyboru swojego wierzyciela, czyli wtedy, gdy występuje tzw. rynek kapitałowy.

 

Udzielanie kredytu bankowego w „starym stylu” – a więc każdemu, kto tylko będzie miał na to ochotę – w obecnych warunkach byłoby działaniem proinflacyjnym, pogłębiającym i tak bardzo poważną nierównowagę ekonomiczną. Dlatego nie można zgodzić się z lansowanym niekiedy poglądem, iż uzależnienie podmiotów gospodarczych od banku ogranicza ich samodzielność, stwarzając jednocześnie swobodę dla decyzji banku rzekomo sprzecznych z duchem przebudowy gospodarczej.

Nowe rozwiązania systemu kredytowego eksponują też silniejsze oddziaływanie – za pomocą pieniądza – na kształtowanie procesów gospodarczych oraz tworzenie rynku kapitałowego i samodzielnych banków.

Kredyt bowiem – jego wielkość, oprocentowanie, warunki i terminy spłat – jest jednym z podstawowych mechanizmów sterowania gospodarką narodową. Kredyt przestał być (jak to miało miejsce w systemie nakazowo – rozdzielczym) odbiciem lub cieniem procesów rzeczowych, a stał się narzędziem służącym do ich kształtowania. Posiadanie przez podmiot gospodarczy pieniędzy powinno oznaczać jednakową dla wszystkich, realną możliwość osiągania dóbr i celów gospodarczych.

Dotychczas – niestety znaczna – część dóbr krążyła niezależnie od ruchu pieniądza, w tym i jego formy kredytowej. Na zasadzie różnych form reglamentacji bądź powiązań trafiały one nie tam, gdzie znajdowały się środki finansowe (kapitał) efektywnie wypracowane przez podmiot gospodarczy.

Umacnianie roli pieniądza (w tym też kredytu) i przywracanie równowagi ekonomicznej powinno eliminować nieprawidłowe zjawiska. Nie pieniądz (kredyt) powinien szukać towaru, lecz odwrotnie – towar czekać ma na pieniądz (kredyt). Wynika stąd potrzeba konsekwentnego dostosowywania wielkości pieniądza w obiegu do możliwości podaży towarów i usług na rynku krajowym. Nie bez znaczenia jest również kwestia wartości złotówki w stosunku do obcych walut, głównie w skutek relatywnie niskiej efektywności naszej gospodarki. Mając więc na uwadze przywrócenie równowagi pieniężno – rynkowej, coraz większy nacisk należy kłaść na relację przyrostu pieniądza w obiegu (w tym również pieniądza kredytowego) do przyrostu dochodu narodowego. Chodzi przede wszystkim o to, aby pieniądz mógł realnie napotykać na rynku dobra wytworzone przez społeczeństwo i nie występowały przymusowe oszczędności (tzw. małpi pieniądz).

 

Rodzaje kredytów

 

Kredyty mogą być udzielane zarówno w walucie krajowej (kredyty złotówkowe), jak w walutach obcych (kredyty dewizowe). Przedmiotem kredytów mogą być:

 

·         przedsięwzięcia rozwojowe o charakterze inwestycyjnym,

·         zapasy (szeroko rozumiane) o charakterze stałym, przejściowym (sezonowym) oraz związane z rozwojem prowadzonej działalności lub też warunkujące podjęcie działalności,

·         należności za wykonane roboty, dostawy i usługi,

·         wymagalne zobowiązania z różnych tytułów (występujące w sytuacji przejściowego braku środków),

·         inne potrzeby związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

 

 

 

Klasyfikacji kredytów można dokonywać według różnych kryteriów, np.:

·         wg kryterium przedmiotowego rozróżnia się dwa podstawowe typy (rodzaje ) kredytów:

- obrotowe,

- inwestycyjne,

·         wg form zabezpieczenia rozróżnia się m. in. kredyty:

- hipoteczne,

- wekslowe,

- lombardowe,

·         wg form realizacji kredytu:

-     w rachunku kredytowym,

-     w rachunku pieniężnym,

·         wg okresu, na jaki jest udzielany kredyt:

-     krótkoterminowe – z terminami spłaty do roku,

-     średnioterminowe – z terminami spłaty od roku do trzech lat,

-     długoterminowe – z terminami spłat powyżej trzech lat,

-     płatniczy – z terminami spłaty do jednego miesiąca, na sfinansowanie pilnych płatności np. podatków, wynagrodzeń itp.

 

Kryterium zakwalifikowania kredytu do jednej z tych czterech grup stanowi okres stosunku kredytowego liczony od ustalonej w umowie daty postawienia kredytu do dyspozycji do daty całkowitej spłaty kredytu, a nie jego przeznaczenie. Tak więc kredyty krótkoterminowe mogą być udzielone na cele inwestycyjne, a kredyty średnio a nawet długoterminowe na cele eksploatacyjne.

Kredyt jest jedną z form sprzedaży pieniądza przez bank. Ceną jest oprocentowanie kredytu, które musi przekraczać poziom inflacji. Jeśli dochody rosną proporcjonalnie do wzrostu inflacji, prawdziwą ceną, którą się płaci za możliwość korzystania z pieniędzy banku jest ta część oprocentowania kredytu, która przewyższa stopę inflacji.

 

 

Kredyty na inwestycje podstawowe

 

Kredyty na inwestycje podstawowe w rolnictwie, przetwórstwie rolno – spożywczym, usługach dla rolnictwa, działach specjalnych produkcji rolnej i agroturystyce. Inwestycje podstawowe w rolnictwie to:

 

·         zakup ziemi, maszyn i narzędzi, gospodarstw i zwierząt,

·         budowa i modernizacja budynków.

 

Wysokość kredytu:

·         do 80% wartości nakładów inwestycyjnych na gospodarstwo rolne, nie więcej jednak niż 500 tys. zł.,

·         do 70% wartości nakładów inwestycyjnych na specjalną produkcję rolną, przetwórstwo rolno – spożywcze i usługi dla rolnictwa, nie więcej jednak niż 2 mln zł.

Okres kredytowania

Do 8 lat, w tym możliwy 2 – letni okres karencji w spłacie kapitału.

 

              Oprocentowania

Zależy od wysokości stopy redyskonta weksli NBP. Aktualne oprocentowanie płacone przez kredytobiorcę wynosi 14,30 % w skali rocznej.

 

              Informacje uzupełniające:

·         warunkiem ubiegania się o kredyt jest przedłożenie przez kredytobiorcę planu przedsięwzięcia pozytywnie zaopiniowanego przez właściwy dla miejsca jego realizacji ośrodek doradztwa rolniczego,

·         plan przedsięwzięcia, łącznie z wnioskiem kredytowym i wymaganymi dokumentami, który jest oceniany przez bank.

 

 

 

 

Kredyt na realizację programów branżowych i regionalnych.

 

Kredyt na realizację przedsięwzięć inwestycyjnych związanych z rozwojem tych dziedzin rolnictwa i gospodarki żywnościowej, które są objęte programami branżowymi i regionalnymi zatwierdzonymi przez Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej.

Aktualnie dotyczy to następujących programów:

·         restrukturyzacji i modernizacji mleczarstwa,

·         rozwoju hodowli i chowu bydła mięsnego w Polsce,

·         zahamowania spadku i odbudowy populacji owiec w Polsce w latach 1994 – 2000,

·         restrukturyzacji i modernizacji przetwórstwa ziemniaka,

·         rozwoju przechowalnictwa zbóż i nasion innych roślin w gospodarstwach rolnych,

·         nawodnień ciśnieniowych upraw gruntowych i upraw pod osłonami,

·         rozwoju produkcji owczarskiej i chowu kóz w województwie krośnieńskim,

·         odbudowy bazy drobiarskiej i przetwórstwa drobiu w oparciu o hodowlę i chów kurcząt brojlerów,

·         restrukturyzacji i rozwoju ogrodnictwa w województwie rzeszowskim,

·         rozwoju produkcji drobiarskiej w województwie legnickim,

·         wspieranie restrukturyzacji cukrownictwa i produkcji buraka cukrowego – Śląskiej Spółki Cukrowej S.A.

Wysokość kredytu:

·         do 80% wartości nakładów inwestycyjnych w gospodarstwie, nie więcej jednak niż 1,5 mln zł,

·         do 70% wartości nakładów inwestycyjnych na przetwórstwo rolno – spożywcze, nie więcej jednak niż 6 mln zł.

 

Okres kredytowania

Do 8 lat, w tym możliwy 3 – letni okres karencji w spłacie kapitału.

 

              Oprocentowanie

Zależy od stopy redyskonta weksli NBP. Aktualne oprocentowanie płacone przez kredytobiorcę wynosi 6,60 – 7,15 % w skali rocznej.

             

              Informacje uzupełniające:

·         warunkiem ubiegania się o kredyt jest przedłożenie przez kredytobiorcę planu przedsięwzięcia,

·         każdy z w/w programów wymaga uzyskania ściśle określonych opinii urzędów terenowych oraz spełnienia przez kredytobiorcę dodatkowych warunków. Wykazy wymaganych dokumentów udostępniają oddziały banków.

·         nabyte z kredytu (wybudowane lub zmodernizowane) budynki, budowle, maszyny i urządzenia nie mogą być sprzedane w okresie kredytowania i przed upływem 5 lat od dnia ich nabycia

 

Kredyt w rachunku bieżącym

 

              Kredyt przeznaczony na sfinansowanie zobowiązań powstałych w związku z prowadzoną działalnością, udzielany w walucie polskiej, jako odnawialny, w ramach przyznanego limitu. Maksymalny okres kredytowania wynosi 12 miesięcy.

              Wykorzystanie kredytu następuje w formie bezgotówkowej (w wyjątkowych wypadkach część kredytu może być wykorzystana w formie gotówkowej), poprzez realizację dyspozycji kredytobiorcy. Każda spłata części kredytu powoduje odnowienie kredytu o spłaconą kwotę, do wysokości ustalonego w umowie kredytowej limitu.

              Kredyt może być udzielony kredytobiorcy o dobrej kondycji finansowej, posiadającemu czynny bieżący rachunek podstawowy. Kredyt jest oprocentowany w stosunku rocznym według zmiennej lub stałej stopy procentowej – do wyboru przez kredytobiorcę. Stopa procentowa stanowi sumę stopy bazowej i marży ryzyka kredytowego banku. Stopa bazowa ma charakter zmienny i kształtowana jest w oparciu o średnią arytmetyczną stóp procentowych 12 – miesięcznych złotowych terminowych lokat oszczędnościowych, wykazywanych przez centralę banków krajowych – poza PKO – dysponujących największymi kwotami tych lokat. Bank nalicza odsetki od wykorzystanego kredytu na bieżąco (w okresach miesięcznych) i pobiera z rachunku bieżącego kredytobiorcy.

 

Faktoring

 

              Bank wykupuje wierzytelności handlowe podmiotów gospodarczych powstałe w obrocie krajowym, których zbywalność nie jest ograniczona przez: przepisy prawa, zastrzeżenia umowne i właściwości zobowiązania.

              Przedmiotem umowy faktoringu mogą być wierzytelności:

·         istniejące i wymagalne,

·         istniejące z odroczonym terminem płatności od 14 do 90 dni,

·         przyszłe,

pod warunkiem, że:

·         są niesporne, a ich zbywcy i dłużnicy nie są zagrożeni postępowaniem likwidacyjnym lub upadłościowym oraz nie znajdują się w stadium przekształceń lub podziału,

·         powstały lub mają powstać zgodnie z przedstawionym przez faktoranta harmonogramem dostaw i ustalonymi cenami towarów...

Zgłoś jeśli naruszono regulamin