SCHIZOFRENIA zaburzenie psychotyczne, w którym pogarsza siê kontakt z rzeczywistoœci¹ i samoœwiadomoœci, doœwiadczaj¹c ra¿¹co irracjonalnych pomys³ów i wypatrzonych spostrze¿eñ. Schizofrenia ujawnia siê przewa¿nie w okresie dojrzewania lub w m³odoœci, nie zna granic i prawie w takim samym stopniu dotyka zarówno mê¿czyzn jak i kobiet. Zaznaczaj ¹ siê jednak wielkie ró¿nice miêdzy poszczególnymi osobami w odczuwalnych przez nie objawach oraz ich reakcje na te objawy.
Przyczyny:
Podejœcia somatogenne koncentruj¹ siê na roli czynników genetycznych i poszukiwaniu anomalii w strukturze i funkcjonowaniu mózgu. Podejœcia psychogenne podkreœlaj¹ efekty niekorzystnych doœwiadczeñ z dzieciñstwa, szczególnie odchyleñ od normy w interakcji rodzinnych .
Czynniki biologiczne. Istniej¹ przekonuj¹ce dowody na to, ¿e mechanizmy genetyczne wywieraj¹ wp³yw na sk³onnoœæ do zapadania na schizofreniê.
Obraz kliniczny, przebieg i rokowanie w zakresie zaburzeñ schizofrenicznych s¹ bardzo zró¿nicowane.
Objawy najczêœciej spotykane w ostrej schizofrenii to:
- halucynacje- chory s³yszy g³osy na swój temat, rzadziej nieistniej¹ce rzeczy s¹ spostrzegane za pomoc¹ wêchu, smaku, dotyku czy wzroku. Kiedy to co nie rzeczywiste, wydaje siê rzeczywistoœci¹.
- urojenia- chory utrzymuje ¿e jest œledzony, lub przekonanie o w³asnej potêdze i wielkoœci. Czêsto szczególnie w utrwalonej chorobie, wyraŸna jest z³o¿ona sieæ urojeniowych idei.
- zjawisko bezradnoœci- osoba jest przekonana ¿e jego zachowaniem, myœlami, kieruj¹ si³y zewnêtrzne i nie ma on wp³ywu na to, co robi i co prze¿ywa.
- ingerencja w myœli- osoba jest przekonana ¿e jej myœli pochodz¹ od kogoœ innego, albo ¿e s¹ ogólnie znane i dostêpne dla innych.
Wœród ró¿nych zespo³ów zaburzeñ schizofrenicznych wystêpuj¹:
1. Schizofrenia paranoidalna- opanowanie przez urojenia i halucynacje.
2. Schizofrenia hebefreniczna- zaburzenia myœlenia, afektu, zachowania. Mog¹ wyst¹piæ zachowania nieprzewidywalne lub nieodpowiedzialne.
3. Schizofrenia katatoniczna- obecnie rzadko spotykana. Nieruchomoœæ, lub przesadne, bezcelowe ruchy. Skrajny negatywizm, naœladowanie czyichœ wypowiedzi lub ruchów.
4. Schizofrenia prosta- to postêpuj¹ca degradacja osobowoœci, polegaj¹ca na sp³yceniu
emocji- stopniowy afekt, utrata popêdu lecz bez halucynacji i urojeñ. Istniej ¹ równie¿ podtypy:
- niezró¿nicowany - bez takich objawów jak wymieniono wy¿ej, lub objawy mog¹ byæ tak liczne, ¿e spe³niaj ¹ kryteria wiêcej ni¿ jednej postaci schizofrenii.
- rezydualna- zaczyna siê epizodem wyraŸnie psychotycznym( pojawienie siê urojeñ lub omamów), ale póŸniejszy przebieg ma przede wszystkim postaæ objawów negatywnych. Cechy schizofrenii mo¿na podzieliæ na objawy pozytywne, odzwierciedlaj¹ce nadmiar lub zniekszta³cenie normalnego funkcjonowania, oraz objawy negatywne, czyli ograniczenie lub utratê normalnego funkcjonowania.
60-70% zachorowañ nastêpuje przed 30 r.¿. Objawy narastaæ mog¹ szybko (przez kilka, kilkanaœcie dni) albo miesi¹cami a nawet latami. Jednak u 2/3 chorych od momentu ujawniania siê pierwszych objawów do ich pe³nego rozwiniêcia up³ywa nie wiêcej ni¿ pó³ których nie jest w stanie zaakceptowaæ. Przez proces projekcji osoba ta nieœwiadomie przenosi te impulsy na kogoœ innego i nastêpnie zachowuje siê tak , jak gdyby pochodzi³y one od innego cz...
hakate1