materialy.doc

(47 KB) Pobierz

Mediator

Mediator nie ma władzy, co do podejmowania decyzji merytorycznych. Jego celem jest pomoc zwaśnionym stronom w dobrowolnym osiągnięciu ich własnego wzajemnie akceptowanego porozumienia w spornych kwestiach.

Społeczna Rada do spraw Alternatywnych Metod Rozwiązywania Konfliktów i Sporów przy Ministrze Sprawiedliwości 
Standardy prowadzenia mediacji i postępowania mediatora
uchwalone przez Radę w dniu 26 czerwca 2006

Standard I

Mediator dba o dobrowolność uczestniczenia w mediacji i zawierania porozumienia

Standard II

Mediator jest neutralny wobec przedmiotu sporu.

Standard III

Mediator jest bezstronny wobec uczestników mediacji.

Standard IV

Mediator dba o poufność mediacji.

Standard V

Mediator rzetelnie informuje strony o istocie i przebiegu mediacji.

Standard VI

    Mediator dba o wysoki poziom swoich kwalifikacji zawodowych.

Standard VIII

              Przerwanie lub zakończenie postępowania mediacyjnego.

Standard IX

              Mediator zapewnia stronom odpowiednie miejsce do prowadzenia mediacji.

Standard X

              Mediator rzetelnie informuje o swoich usługach.

 

Kodeks Etyczny Mediatora

 

I Mediator powinien prowadzić postępowanie mediacyjne w oparciu o zasadę samodzielności i autonomii stron konfliktu.

II. Mediator powinien w swym postępowaniu kierować się przede wszystkim dobrem i interesami stron.

III. Mediator powinien dbać o zapewnienie dobrowolności udziału stron w postępowaniu mediacyjnym.

IV. Mediator powinien tak postępować, aby wszystkie strony sporu znały i rozumiały istotę procesu mediacji, rolę mediatora i warunki ewentualnego porozumienia.

V. Mediator nie powinien podejmować się pomocy w rozwiązaniu konfliktu, gdy nie ma pełnego przekonania o swoich kompetencjach, które pozwolą mu prowadzić postępowanie rzetelnie.

VI. Mediator nie powinien prowadzić postępowania mediacyjnego, jeśli nie jest w stanie zachować bezstronności lub usunąć wątpliwości co do swojej bezstronności.

VII. Mediator powinien zachowywać poufność postępowania mediacyjnego, zarówno przed jego rozpoczęciem, w trakcie, jak i po jego zakończeniu.

VIII. Mediator powinien unikać konfliktu interesów ze stronami i bezzwłocznie rozwiewać wszelkie wątpliwości co do tej kwestii.

IX. Mediator nie powinien przyjmować żadnych korzyści od stron z wyjątkiem uzgodnionego wynagrodzenia. Nie powinien też czerpać korzyści z kierowania stron do innych specjalistów.

X. Mediator w swojej działalności informacyjnej i marketingowej nie powinien wprowadzać w błąd stron i opinii publicznej co do swoich kwalifikacji, kompetencji, doświadczenia, zakresu usług i opłat.

XI. Mediator powinien dostarczać stronom jasnych i jednoznacznych informacji co do swojego wynagrodzenia i wszelkich kosztów związanych z postępowaniem, w którym uczestniczą.

XII. Mediator powinien pogłębiać swoje kompetencje zawodowe w celu jak najlepszego służenia uczestnikom mediacji.

Warszawa, 19 maja 2008

 

 

Negocjacje

              Negocjacje są procesem wymiany informacji między stronami, których celem jest doprowadzenie do zaspokojenia potrzeb. Potrzeby ludzkie są nienegocjowalne. Negocjowany może być jedynie sposób ich zaspokojenia. Ludzie podejmują negocjacje z tymi, którzy mogą uniemożliwić osiągnięcie tych celów. Warunkiem rozmów jest obustronna motywacja do przystąpienia do nich. Zaś negocjacjami będziemy nazywać sytuację kiedy obecność i/lub udział innych osób są nam potrzebne do zaspokojenia potrzeb.
O tym, czy warto w danej kwestii negocjować decyduje siła naszej najlepszej alternatywy do negocjowanego porozumienia (Best Alternative To a Negotiated Agreement). Rozmowy są opłacalne jeśli umożliwiają subiektywnie lepszą realizację potrzeb, niż nasza BATNA.

.

Podstawowe pojęcia negocjacyjne
Stanowiska (pozycje) są konkretnymi wymogami lub prośbami wyrażanymi przez każdą ze stron wraz z rozpoczęciem się negocjacji; są to rozwiązania konfliktu preferowane przez strony. Jeśli ktoś ma orientację rywalizacyjną, to może dawać do zrozumienia, że jego stanowisko negocjacjom nie podlega. Podejście kooperacyjne wymaga stanowiska, które jest specyficzne, jednoznaczne oraz uczciwe w odniesieniu do procesu negocjacji.
Stanowiska są odpowiedzią na pytanie: JAK?

Kwestie negocjacyjne do omówienia są tematami rozmów w czasie spotkania. Są to tematy dotyczące sytuacji obecnej oraz przyszłej.
Kwestie są odpowiedzią na pytanie: CO?

Potrzeby i interesy są tym, co każdy z uczestników negocjacji chciałby zrealizować. Jeśli stanowisko jest wyrażane zwrotem: czego chcesz, to potrzebą będzie odpowiedź na pytanie: dlaczego tego chcesz. Współpraca wymaga niekiedy przebicia się przez fasadę pozycji i potrzeb oraz dotarcia do miejsc, w którym obie strony będą mogły odpowiednio zaprezentować i omówić swoje ważne potrzeby. Dotarcie do nich jest o tyle ważne, że to właśnie zagrożone potrzeby i interesy są źródłami konfliktów, w których odpowiedzi wypływają propozycje zaspokojenia ich (stanowiska, pomysły na rozwiązanie). Propozycje to zaledwie wierzchołek góry lodowej (jak w ćwiczeniu Co kryje się pod złością?).
Potrzeby i interesy są odpowiedzią na pytanie: DLACZEGO?

Strategie negocjacyjne

Strategia pozycyjna

Główną wartością jest rywalizacja. Negocjowanie polega na przedstawianiu ofert i przetargu na poziomie tych propozycji (głównie ustępowaniu) celem osiągnięcia kompromisu. Przygotowanie do negocjacji pozycyjnych ogranicza się do określenia własnych dążeń zaplanowanie taktyki.


Przedmiot negocjacji jest ograniczony, bowiem rozwiązanie ustala się na podstawie ofert stron (czyli rozwiązań biorących pod uwagę wyłącznie własne potrzeby, tym samym rzadko satysfakcjonujące drugą stronę).

Strategia uległa skłania do ustępowania drugiej stronie i rezygnacji z własnych ważnych  potrzeb, głównie w celu zachowania poprawnych relacji.

Strategia nastawiona na współpracę

Zakłada ona, że zwiększając świadomość co do potrzeb stron możliwe jest wspólne wy-pracowanie satysfakcjonującego rozwiązania, uwzględniającego ich realizację (na zasadzie synergii). Efektem strategii problemowej z reguły są nowe rozwiązania, które przed negocjacjami mogły nie być brane pod uwagę (a nawet pozostać nieuświadomione).

Porównanie ideologiczne strategii negocjacyjnych

Strategia pozycyjna

Strategia współpracy

Przedmiot negocjacji

Ograniczony (najczęściej ogranicza się do podziału dóbr – negocjacje dystrybutywne)

Nie jest ograniczony (dotyczy nowych rozwiązań bądź takich, które nie są istotne dla jednej ze stron)

Druga strona

Przeciwnik (uniemożliwiający zdobycie tego na czym nam zależy)

Partner (w realizacji interesów – wspólnik w zaspokajaniu potrzeb)

Dobre rozwiązanie

Moje

Spełniające standardy obu stron

Koncentracja na

Stanowiskach

Interesach

Założenie główne

Ludzie to problem

Ludzie nie są utożsamiani z problemem

 

 

Zgłoś jeśli naruszono regulamin