Leach.doc

OSTRYGI, WĘDZONY ŁOSOŚ I SER STILTON

Levi-Strauss znany jest wśród intelektua­listów swojego kraju jako główny eksponent „strukturalizmu". Słowa tego zaczęto używać tak, jak gdyby oznaczało ono całą nową filozo­fię żyoia, analogicznie do „marksizmu" czy „egzystencjalizmu". O co chodzi w całym tym „strukturalizmie"?

Główny tok rozumowania jest tu następują­cy. O świecie zewnętrznym wiemy tylko to, co pojmujemy  przy  pomocy  zmysłów.   Zjawiska, które  postrzegamy,   mają   te   cechy,  które  im przypisujemy, a dzieje się tak dlatego, że za­równo działanie naszych zmysłów,  jak i kon­strukcja naszego mózgu są tak pomyślane, by mogły porządkować i interpretować odbierane bodźce. Bardzo ważną cechą owego procesu po­rządkowania   jest   to,   że   niszczymy   ciągłość przestrzeni i czasu, które nas otaczają, dzieląc je na odcinki i w ten sposób stajemy się predy­sponowani do tego, by uważać, że środowisko nasze składa się z niezliczonej liczby odrębnych przedmiotów należących do klas, z których każ­da ma swoją nazwę, a przemijanie czasu jest sekwencją odrębnych wydarzeń. I odpowiednio, kiedy jako ludzie tworzymy sztuczne przedmio­ty   (różnego   rodzaju   wytwory   ręki   ludzkiej) albo kiedy wymyślamy obrzędy czy też pisze-

22

my historię minionych wydarzeń, zawsze na­śladujemy naturę tak, jak ją pojmujemy, tzn. że produkty naszej kultury są podzielone i upo­rządkowane w ten sam sposób, w jaki wyobra­żamy sobie, że podzielona i uporządkowana jest natura.

Chciałbym tu podać bardzo prosty przykład tego   rozumowania.   Widmo   optyczne   składa­jące się z barw fioletowej, niebieskiej, zielonej, żółtej,  czerwonej  stanowi  continuum.  Nie  ma żadnej   wyraźnej  linii  oddzielającej   zieleń  od 'żółci   łub   żółć   od   czerwieni.   Rozpoznawanie przez nas kolorów jest  to reakcja na zmiany jakości  światła — szczególnie  jego  natężenia, rozumianego jako czynnik powodujący różnicę między ciemną i jasną barwą — oraz długości jego fal. Fale stają się coraz krótsze w miarę posuwania się od podczerwieni do  nadfioletu, podczas gdy temperatura zmniejsza się; natęże­nie  światła równa się  zeru na  obu  krańcach widma, a osiąga swoje maksimum w jego środ­ku, tj. w kolorze żółtym.2...