Program ModiFly pozwala na zmiany konfiguracji oraz ustawień „setting-up” wraz z niektórymi parametrami w pojeździe z układem F.I. W zmianach „setting-up”, możliwe jest modyfikowanie parametrów warunków zmiennej przyspieszenia (acceleration transient conditions), odcięcie zaawansowanego wyjścia (the cut-off advanced exit) oraz progi zmian temperatur (changing over temperature thresholds).
Po modyfikacji, od razu jest możliwe testowanie pojazdu pod nowym plikiem i na stałe wgraniu do FLY ECU. Na końcu operacji, można automatycznie stworzyć dyskietkę upgrade’owom.
To samo oprogramowanie pozwala, aby przenieść zbierane sygnały czytane przez FLY ECU do pliku, aby je analizować lub przesłać do serwisu BRC.
Oprogramowanie ModiFly może być urzyte do modyfikowania „setting-up” każdego pojazdu, do którego BRC Co. Sprzedaje Flying Injection System biorąc pod uwagę, że ECU oprogramowanie jest upgrade’owane tą samą wersją co pokazane w fig 1 lub jeszcze nowszą wersją.
MODYFIKOWANIE USTAWIEŃ (Configuration Modification)
Opis opcji wyświetlonych na ekranie
Po starcie oprogramowania zobaczysz na ekranie to samo, co w fig. 2. Tutaj możesz modyfikować konfiguracje.
W górnym prawym rogu ekranu znajduje się czerwone pole, które powoduje połączenie i rozłączenie z Flying Injection ECU.
Po połączeniu się z ECU, silnik przełączy się automatycznie z gazu na benzynę. Nie zalecane jest przełączanie w sytuacjach krytycznych co może spowodować zgaśnięcie silnika. Podczas próby komunikacji zalecana jest praca silnika na benzynie.
Wszystkie sygnały i pełna informacja o setting-up pojazdu są wyświetlane w kolumnie po prawej stronie. W kolejności od góry do dołu wyświetlane są:
· P1:ciśnienie w głowicy wejściowej Smart-a (mbar).
· DeltaP: różnica ciśnień pomiędzy wejściem a wyjściem Smarta. (mbar).
· MAP: wartość podciśnienia w kolektorze ssącym (mbar).
· Temperatura: temperatura gazu na wyjściu reduktora Genius (C)
· Sonda Lambda: wartość napięcia sygnału sondy Lambda (mV)
· T.P.S.: wartość napięcia na potencjometrze przepustnicy (wartość procentowa).
· Duty Cycle IN: wartość procentowa czasu otwarcia atuattorów PWM Smart-a
· Regime-RPM: obroty silnika (1/min)
· Ott.PCM : ilość otwartych attuatorów PCM
· Duty Cycle-PWM: ilość otwartych attuatorów PWM
· Portata teo: wartość obliczonej dawki gazu dostarczonej do silnika
· Stato: tryb pracy silnika
· Alimentazione: rodzaj paliwa - benzyna/ gaz
W centralnej części okna mamy dwa wykresy: poziomu sygnału Lambda I procentowej wartości otwarcia wtrysku. Poniżej w oknach można wpisać korekty konfiguracji w procentach Delta Portata i Duty Cycles. Wpisana korekta będzie wyświetlona na wykresie poniżej procentowych zmian i od razu wyświetlona po prawej od wykresu. Kursor przesuwający się w wykresie pokazuje Duty Cycle pracy pojazdu oraz punkt, który jest modyfikowany.
Aby modyfikować wartości, wystarczy na nie kliknąć, zmienią kolor na niebieski. Można teraz nacisnąć spacje i wpisać swoje wartości (lub nacisnąć plus lub minus, aby zwiększyć/zmniejszyć). Delta Flow pokazuje procent korekty przepływu gazu dostarczanej przy Duty Cycle, na którym operujesz. Np. wpisując 110 wzbogacę mieszankę o 10%. i wpisując 90 obniżasz mieszankę o 10%.
Przycisk „set graphs to zero” zwęża wartości wykresu do wartości Duty Cycle z danego momentu.
Sprawdzenie modyfikacji i konfiguracji
W sytuacji niepoprawnej pracy silnika należy: sprawdzić instalację i poprawności pomiarów. Jeżeli silnik pracuje niepoprawnie, należy sprawdzić konfigurację i ją ewentualnie poprawić.
Używając programu ModiFly, po rozpoczęciu komunikacji należy:
· Znaleźć Duty Cycle (cykl pod obciążeniem), w którym pracuje pojazd na benzynie. Aby to uczynić, należy sczytać Duty Cycle podczas stałych obrotów silnika wraz z maximum Duty Cycle w przyspieszeniu w trzecim biegu z gazem do dechy. W tym przypadku, Duty Cycle, przy którym pojazd zachowuje się niepoprawnie powinien być wykazany. Ten Duty Cycle nazwany jest extreme Duty Cycle (krańcowy cykl pracy pod obciążeniem). Podczas testów, należy sprawdzić, aby sygnał sondy lambda był w zakresie pracy normalnej lub bogatej podczas pełnego obciążenia. Gdy podczas testów na benzynie, sygnał sondy lambda zachowuje się niepoprawnie, powinno się wyeliminować przyczyny niesprawności zanim podejdzie się do konfiguracji gazowej.
Wartość Duty Cycle wykryta podczas stałej pracy silnika powinna być wprowadzona w pierwszy czerwony kwadrat na osi-x wykresu, a krańcowa wartość Duty Cycle powinna być wpisana w ostatni żółty kwadrat. W drugim zielonym kwadracie, powinno się wpisać wartość Duty Cycle podczas stałej szybkości plus 10. W trzecim kwadracie, powinno się wpisać średnią wartość między drugim a czwartym kwadratem.
Dla przykładu, jak masz samochód z Duty Cycle podczas stałęj pracy silnika 3%, maximum Duty Cycle 70% i extreme Duty Cycle 45%, cztery wartości wpisane powinny wyglądać następująco: 3%, 13%, 31%, 55% (zobacz fig. 3)
· Konfiguracja jest sprawdzana poprzez porównanie wartości Duty Cycle wtrysku podczas pracy na benzynie a następnie na gazie. Jeżeli mieszanka jest uboga, wówczas wartość Duty Cycle podczas pracy na benzynie jest poniżej wartości przy pracy na gazie. W tej sytuacji jest wskazane wzbogacić konfiguracje. Aby to uczynić, powinno się podnieść % Delta Portata w tym kwadracie, w którym wartość Duty Cycle jest najbardziej zbliżona do wartości zmieniającej się. Dla uproszczenia identyfikacji Delta Portata, która jest modyfikowana, kwadraty Delta Portata, które wpływają na punkt opracowywany są podświetlone na czerwono. W przeciwnym wypadku, jeżeli wartość Duty Cycle podczas pracy na benzynie jest wyższy niż ten na gazie, to oznacza że konfiguracja jest bogata. Delta przepływowa kwadratów podświetlonych na czerwono powinna być zmniejszone.
· Sprawdź i popraw konfiguracje w kilku punktach pracy pojazdu. Trzeba mieć pewność że mieszanka jest zawsze bogata przy pełnym obciążeniu. Sygnał Sondy Lambda powinien być obserwowany podczas przyspieszenia „z gazem do dechy” od 1000 obr./min do pełnej prędkości (zalecany jest trzeci bieg). Gdyby sygnał Sondy Lambda był w wartościach bogatej mieszanki, konfiguracja powinna być wzbogacona przy Duty Cycles w tych polach, które wykazywały ubogie wartości. Ostatnie dwa kwadraty są zazwyczaj kwadratami Delta Portata, których ustawienia powinny być modyfikowane przy pełnym obciążeniu.
Po korektach można stworzyć plik, który będzie posiadał nową konfigurację, pozwala również przejść do jednej z czterech pozostałych konfiguracji (karty F7, F8, F9).
Aby zapisać konfigurację w nowym pliku, trzeba kliknąć na ikonę linijki w górnej lewej części okna. W oknie, które się pokaże należy wpisać dane pojazdu i inne informacje, które odróżnią tą konfigurację od innych. Dla przykładu, Fiat Bravo 1.6 z wtryskiem Magneti Marelli ECU n2 IAW 49F B9, ekran będzie wypełniony jak w Fig. 4. Typ Smart-a oraz typ instalacji są automatycznie wpisywane w pola przez program na podstawie danych w ECU. Aby zapisać, należy kliknąć na „save”. Należy kliknąć na „quit” aby powrócić do poprzedniego okna bez zapisywania.
Przeciwnie, jak chcesz iść do innej karty, pojawi się zapytanie czy reprogramować FLY ECU z nową konfiguracją lub czy pracować z poprzednią (fig. 5). Poprzez klikniecie na „yes”, Fly Ecu będzie reprogramowane. Następne operacje ustawień będą wykonywane w nowej konfiguracji. Przeciwnie, po kliknięciu na „nie”, będziesz kontynuować pracę w starej konfiguracji.
Zapisanie nowej konfiguracji w ECU może być wykonane poprzez naciśniecie na „program stored” w dolnej części okna.
Zalecane jest przełączenie na benzynę przy reprogramowaniu ECU ponieważ taka operacja może spowodować, że pojazd się zaleje.
PRACA W WARUNKACH DYNAMICZNYCH
Opis okna
W ustawieniu listy warunków dynamicznych (fig. 6), można zmieniać wartości czterech parametrów w procentach. Każdy z parametrów może być modyfikowany poprzez naciśnięcie na kursor odpowiedniej linijki i ciągnięcie go w prawo by powiększyć wartość i w lewo aby pomniejszyć wartość. Można też bezpośrednio wpisać dowolną wartość w kwadracie. Po zmianie parametru, pomocniczy kwadrat podświetla się na czerwono i pokazuje procent poprawki który będzie aplikowany. Aby przetestować modyfikacje trzeba nacisnąć „apply the modified values” (aplikuj modyfikowane dane). Naciśnięcie „apply initial values” (aplikuj pierwotne dane) powraca oryginalne parametry. Podczas tych testów, modyfikacje nie są zapisywane do ECU na stale. Po wyłączeniu stacyjki stracone byłyby kompletnie. Po zadawalającym ustawieniu (set-up), powinno się ustawienia zapisać w ECU poprzez naciśniecie na „program stored” w dolnej lewej części okna.
Czarne kwadraty posiadają krańcowe wartości które mogą być dopisane do różnych parametrów.
Po lewej znajdują się numeryczne wartości wszystkich użytecznych sygnałów które są niezbędne do sprawdzenia poprawności systemu.
Definicje parametrów i ich cel
Arricchimento (wzbogacenie)
Wzbogacenie pozwala na ustawienie warunków zmiennych wzbogacenia mieszanki. Ustawienie tego parametru na zero spowoduje, że w warunkach zmiennych mieszanka będzie uboga. Ustawienie wzbogacenia na 400 spowoduje, że wzbogacenie oryginalnego warunku zmiennego wzrośnie o 400%.
Pompata (pompowanie)
Pompowanie jest odwrotne do wzbogacenia. Pompowanie jest wyraźnie widoczne w pierwszej fazie zmiennego warunku. Pompowanie jest wartością dodatnią – umożliwia tylko wzbogacenie mieszanki. Parametr ten jest używany dla wyrównania ubogiej mieszanki w pierwszych zmiennych przyspieszenia lub przy przyspieszeniu
Sensibilita (czułość)
Warunki zmienne są rozpoczęte poprzez podniesienie sygnału TPS. Sensibilita ustawia pierwotny próg. Poprzez obniżenie Sensibilita wejście w warunek zmienny przy minimalnym ruchu TPS’a sygnału jest bardziej proste. Poprzez zwiększenie Sensibilita wejście w warunek zmienny jest opóźniony.
Poprawna kalibracja tego parametru jest bardzo ważna w momencie kiedy sygnał TPS jest zmienny, nawet w warunkach stałych.
W przypadku gdy wartość Sensibilita jest za niska, warunki zmienne mogą się rozpocząć w stałej pracy, co spowoduje zmianę obrotów silnika. Gdy wartość Sensibilita jest za wysoka, przewidywane warunki zmienne mogą się rozpocząć po lekkich depnięciach na pedał gazu i może spowodować niejednostajne przyspieszenie.
Transient Condition Duration (Ciąg Warunku Zmiennego)
Ten parametr pozwala na ustawienie wielkości warunków zmiennych. Jeżeli ustawimy parametr na 0, zmiennej prawie nie ma. Jeżeli ustawimy parametr na 400, warunek zmienny się pomnoży czterokrotnie.
Prawidłowe ustawienie tego parametru jest niezbędne przy przejściu z zmiennego trybu na stały. Niepoprawny czas trwania trybu zmiennego może spowodować szarpanie i skraplanie się mieszanki przy przyspieszeniu lub nawet zaduszenie silnika.
Ogólne komentarze przy ustawianiu trybu zmiennego
Aby poprawnie użyć trybu zmiennego, najpierw trzeba poprawnie skalibrować czułość aby zdarzenie się odbyło z minimalnym opóźnieniem przy każdym przyspieszeniu lub aby nie było rozpoczęte poprzez obciążenia systemowe takie jak włączenie klimatyzacji lub ruchy kierownicy ze wspomaganiem. Takie ustawienia powinny się odbyć jednocześnie ze sprawdzaniem kwadratu pokazującego gdzie się odbywa tryb zmienny i jak długo on trwa.
W przypadku za krótkiej czułości, możliwe są oscylacje obrotów przy stałym trybie pracy silnika. Te oscylacje są spowodowane przez rozpoczęcie trybu zmiennego podczas stałej pracy silnika. Gdy czułość jest za wysoka, możne spowodować opóźnienie reakcji a nawet brak reakcji na małe zmiany pedału przyspieszenia.
Aby ustawić wzbogacenie do trybu zmiennego, konieczna jest obserwacja sygnału Sonndy Lambda i pewność, że mieszanka nie będzie uboga zbyt długo. Aby zobaczyć poprawne zachowanie Sondy Lambda, trzeba ją obserwować przełączając pojazd na benzynę i próbować skopiować podczas trybu na gaz.
Generalnie, poprzez zwiększenia wzbogacenia, tryb zmienny jest wzbogacony. Poprzez zwiększenie parametru pompowania, pierwsza część jest wzbogacona więcej.
Aby sprawdzić reakcje po modyfikacjach, trzeba nacisnąć na „apply the modified values”. Przy potrzebie użycia oryginalnych parametrów ponownie, wystarczy nacisnąć na „Apply the initial values”. Aby zapisać nowe tryby zmienne w pamięci ECU, trzeba nacisnąć na „stored program”. W tym momencie będzie potwierdzenie „modified values” lub „initial values” lub można skasować dotychczasowe działania (fig.7).
Jest teraz możliwe zapisanie wszystkich modyfikacji w nowym pliku poprzez naciśnięcie na ikonę z małą dyskietką.
Cut-off (odcięcie)
opis okna
Schematy modyfikacji odcięcia i directory trybu zmiennego są podobne.
Można tu modyfikować trzy parametry. Każdy z parametrów może być zwiększony lub zmniejszony poprzez ciągnięcie kursora lub wpisanie wartości w okienku.
W dolnej części karty znajduje się kwadrat aktywujące standardowe wartości. Po naciśnięciu na ten mały kwadrat , można dopisać standardowe wartości do wszystkich parametrów, które kontrolują tryb odcięcia- to znaczy odpowiednią wartość dla większości pojazdów.
Opis parametrów które można modyfikować wraz z ich opisem
System Fly normalnie rekopiuje tryby aplikowane poprzez system kontroli wtrysku. Czasami wskazane jest, nie używanie tych trybów dla lepszej pracy silnika lub w celu zapobiegania jego gaśnięcia. Występuje to w przypadku kiedy czas wtrysku jest 0 i benzyna nie dochodzi do cylindrów. Aby zwolnić spadek obrotów i polepszyć powrót do obrotów biegu jałowego, może być użyteczne wyjść z Cut-off wcześniej niż by się wyszło na benzynie podczas normalnej pracy. Można to uczynić poprzez poprawne ustawienia parametrów (Fig.8 na stronie 8).
Próg wyjścia z Cut-off
Jest to wielkość obrotów, przy których wtrysk gazowy zacznie ponownie podawać gaz. Typowa wartość przypisana temu parametrowi to 2000 obrotów.
Czułość Cut-off przy spadku obrotów
Aby wejść w środowisko „Cut-off Advanced Exit” (zaawansowane wyjście odcięcia), nie wystarczy tylko żeby obroty były niższe od progu ale jest istotne, żeby opadały z pewną szybkością. Jest to niezbędne dla uniknięcia zbyt dużego wzbogacenia które może zakłócić poprawną stałą pracę. Czułość przy spadku obrotów jest parametrem, który definiuje szybkość spadku obrotów przy której „cut-off advanced exit” się rozpoczyna.
W przypadku konieczności zmniejszenia tempa spadku obrotów, należy ustawić niską czułość w wartości absolutnej poprzez wpisanie procentu niższego niż 100%. Za niska czułość spowoduje za duże wzbogacenie i spowoduje zużycie hamulca silnika, zużycie tip-out i powrotu do stałej pracy.
Cut-off exit Enrichment (wzbogacenie wyjścia z odcięcia)
Wzbogacenie zaawansowanego wyjścia odcięcia pozwala na ustawienie wzbogacenia mieszanki przy wyjściu z „cut-off” odcięcia. Ten parametr też pokazuje procent poprawy oryginalnej wartości.
Po naciśnięciu na mały kwadrat przy „standard values”, można wysłać standardowe wartości parametrów które wpływają na „cut-off advanced exit” do ECU pamięci. Ta operacja jest zawsze wykonywane w przypadku gdyby tryb się nie zaczął.
Przed ustawieniem „cut-off exit”, jest konieczne aby sprawdzić czy tryb jest aktywny poprzez przyspieszenie w pojeździe stacjonarnym lub przy stałej prędkości na luzie. Jak tryb jest rozpoczęty, USC „cut-off state” pojawi się w „state” kwadracie.
Gdyby „cut-off advanced exit” jeszcze nie był użyty, jest konieczne wysłanie standardowych parametrów do ECU poprzez naciśnięcie na mały kwadrat przy „standard values”.
Jeśli tryb jest rozpoczęta, parametry mogą być kalibrowane. Aby zmniejszyć szybkość obniżenia obrotów, można: podwyższyć „cut-off exit threshold”, obniżyć czułość i podwyższyć „cut-off exit enrichment”. Jest konieczne spróbowanie trybu z poprawną pracą kilka razy , przy przyspieszaniu na luzie. Także powinno się robić długie „tip-outs” z hamulcem silnika, powtarzając na różnych biegach. Gdy podczas testów z hamulcem silnika będą szarpania, trzeba będzie podwyższyć czułość i zmniejszyć wzbogacenie.
Podczas trybu „set-up” powinno się tylko modyfikować jeden parametr na raz i od razu sprawdzać reakcję tej zmiany na pojeździe. Aby to uczynić wystarczy nacisnąć „ apply the modified values”, potem jak by się chciało powrócić pierwotne parametry wystarczy nacisnąć „ Apply the initial values”. Aby zapisać zmiany do ECU pamięci, trzeba nacisnąć „program store”. Wyskoczy komunikat czy wysłać „modified Values” czy „initial values” lub czy skasować operację.
Wtedy można zapisać wszystkie zmiany zrobione w nowym pliku poprzez naciśnięcie małej dyskietki.
Obszar w którym mieszczą się ustawienia zmian i „cut-off” directory są podobne.
Można modyfikować cztery parametry. Każdy parametr może być zwiększony lub zmniejszony poprzez ciągnięcie kursora lub wpisanie wartości bezpośrednio w kwadraty. Niektóre czarne kwadraty które posiadają pierwotne wartości zmiennych wartości są ustawione po prawej stronie okna (fig. 9).
W dolnej części okna można aplikować modyfikowane wartości, aplikować oryginalne wartości i programowanie pamięci z nowymi parametrami.
Opis parametrów modyfikowanych i ich użycia
Zmiana temperatury dla zimnego samochodu.
Ten parametr reprezentuje temperaturę którą gaz ma osiągnąć przy wyjściu redukcji która ma się zmieniać po „cold vehicle changing over delay” (zimny pojazd zmienia się po opóźnieniu). Normalna wartość tego parametru to 25C.
Ten parametr reprezentuje temperaturę która musi być osiągnięta na wyjściu reduktora która ma się zacząć zmieniać przed „Cold vehicle changing over delay” (zimny samochód zmienia się przez opóźnienie). Ten parametr jest zazwyczaj ustawiony na 40C.
Zmiana opóźnienia dla zimnego samochodu
Zmiana przez opóźnienie dla zimnego pojazdu jest czasem (w sec. ) od zapalenia silnika do przejścia progu rozgrzanego samochodu do przejścia progu zimnego samochodu. Ta wartość jest zazwyczaj 30 sec.
Zmiana temperatury z wymuszonym trybem gazu.
Ten parametr reprezentuje temperaturę powyżej której działa funkcja zmiana wymuszonego gazu. Typowa wartość to 40C.
Dla przykładu, z wartościami w fig.9 gdzie samochód był dopiero odpalony zmieni się na gaz tylko jak temperatura przekroczy 34C (zmiana temperatury dla rozgrzanych pojazdów). Po 30 sek. (zmiana opóźnienia dla zimnych pojazdów) zmieni się tryb pracy gdy temperatura przekroczy 24C (zmiana temperatury przy zimnym pojeździe). Wymuszona zmiana gazu będzie możliwa tylko gdy temperatura jest powyżej 34C.
klawisze funkcyjne w oprogramowaniu
Klawisze funkcyjne są w górnej części okna pod rozciąganymi menu. To są skróty na niektóre operacje oprogramowania.
Nabycie i zapisanie pliku nabytych danych
Pierwsze dwa funkcyjne klawisze startują i stopują pobieranie sygnałów procesowanych przez Flying Injection ECU.
Poprzez naciśnięcie na pierwszy klawisz, otwiera się okno gdzie się wpisuje dane pojazdu i nazwę pliku z nabytymi danymi. Fig 10 na stronie 10 pokazuje kartę którą się wypełnia. Aby rozpocząć nowe zbieranie danych, trzeba nacisnąć „store” po lewej na dole. Aby wrócić do poprzedniego okna bez nabycia danych , trzeba nacisnąć „quit”. Aby zatrzymać zbieranie danych, trzeba nacisnąć na drugi guzik funkcyjny który wygląda jak przekreślona teczka. Teraz program stworzył plik zbierania danych i zapisał go.
Po zbieraniu danych, jest możliwe restartować po zapisaniu danych w nowym pliku lub na wcześniej zapisanym pliku (pliku o tej samej nazwie). By zapisać na wcześniejszym pliku trzeba go pierw zaselekcjonować poprzez naciśnięciu na pliku nazwę w „acquistion start” i potwierdzeniu „store”. Teraz będzie zapytanie trzy chce się otworzyć stary plik (tracąc poprzednie dane) lub aby pisać nowe dane pod wcześniej zapisanymi danymi lub czy się chce cofnąć poprzez powrót do poprzedniego okna.
Aby czytać plik lub go wysłać do serwisu, trzeba wziąć dany plik i go zapisać na dyskietce lub na twardym dysku. Aby skorzystać z tej funkcji trzeba nacisnąć na czwarty klawisz funkcji (który wygląda jak mała dyskietka z czerwoną strzałką) i wybrać „save acquisition”. Wtedy pokaże się okno pokazane w Fig 12. W Fig 12 górnej części będzie lista wniesionych pobrań danych. Wybiera się plik poprzez klikniecie na mały kwadrat przy pliku, pokaże się wówczas pełna informacja na temat pobierania danych. W niższej części ekranu można wybrać gdzie zapisać plik zbierania danych. Wystarczy nacisnąć „save” aby zapisać plik lub nacisnąć „quit” aby powrócić do poprzedniego okna.
Aby otworzyć plik z pobieranymi danymi, wystarczy otworzyć plik z końcówką .dat. Pierwsza linia zawiera nazwę pobieranych danych w kolumnach poniżej. Druga linia będzie miała jednostki.
Zapisywanie „setting-up” i tworzenie dysku upgrade’owego
Po naciśnięciu trzeciego guzika funkcyjnego lub poprzez selektcionowania z File-Configurations-Parameter saving Menu, można stworzyć nowy plik z „set-up”.
Przed zapisywaniem, karta będzie wyświetlona (fig 13 na stronie 10) gdzie w górnej części jest lista plików zatrzymanych na PC. W centralnej części tych plików są pola gdzie można wprowadzić dane samochodu. Pole dla centrali ECU pozwala na przypisanie trzech różnych typów ECU wersji z jednym modelem. Z kartą wypełnioną wystarczy nacisnąć na „save” aby zapisać informacje.
Nowy plik „set-up” został już stworzony w ModiFly program.
Poprzez naciśnięcie na czwarty klawisz funkcyjny który wygląda jak mała dyskietka, można stworzyć dysk upgrade’owy aby przenieść nową konfigurację do BRC Flying Injection program dla instalatorów. Karta która się pojawi jest pokazana w Fig 14. Po naciśnięciu na mały kwadrat przy nazwie pliku, można wybrać konfiguracje które chciałoby się przesunąć do dysku upgrade’owego. Włożyłeś czysty dysk do A: i nacisnąłeś „create”.
Informacja ECU
Po naciśnięciu na piąty klawisz funkcyjny który ma na sobie znak zapytania w malej dyskietce, można otworzyć kartę która pokaże w skrócie całą charakterystykę Flying Injections ECU z oprogramowania i zapisanych konfiguracji. Daty instalacji i najnowsze zmiany tez będą tu wyświetlone.
Konfiguracja
Po naciśnięciu na siódmy klawisz funkcyjny, który wygląda jak teczka z czarnym paskiem, można otworzyć menu konfiguracyjne. Tu można modyfikować parametry portów komunikacyjnych lub język.
Parametry
Parametry na komputerze które są niezbędne dla poprawnej pracy ModiFly program to:
-Serial” COM1
-Baud Rate” 19200
-Parity: None
-Data bit: 8
-Stop bit:1
Gdyby konfiguracja na komputerze była inna, powinno się ją modyfikować aby była taka jak powyżej poczym ją zapisać przez naciśnięcie „save”.
Język
Przy wybraniu „Languages” z Menu konfiguracji, okno z Fig 16 się pojawi. Tu można wybrać język oprogramowania. Trzeba wybrać język i nacisnąć „save”. Trzeba restartować program aby konfiguracja była przyjęta co ogłasza komunikat.
Wymazywanie plików Akwizycji danych
W przypadku niepotrzebnych plików danych, można je wymazać przy naciśnięciu „clear: z File-acquisitions Menu. To okno jest w Fig 17. Wybierz pliki do wymazania i potwierdź.
...
szm19