Termodynamika.doc

(33 KB) Pobierz
Termodynamika – dział fizyki zajmujący się relacjami pomiędzy pracą i energią mechaniczną z energią wewnętrzną i jej transpor

 

 

Termodynamika – dział fizyki zajmujący się relacjami pomiędzy pracą i energią mechaniczną z energią wewnętrzną i jej transportem.

 

 

Temperatura – wielkość fizyczna, której równość zapewnia równowagę termiczną ciał będących ze sobą w kontakcie.

 

 





Przykład ciał nie będących w równowadze termicznej i będących w równowadze termicznej (rys. poniżej).

 





 

             Ciało zimne         ciało gorące          ciała o jednakowej temperaturze

 

 

 

 

Zerowa zasada dynamiki – jeżeli ciało A jest w równo-wadze z ciałem C i ciało B jest także w równowadze z ciałem C, to oba ciała A i B są w równowadze termicznej.

 

Skale temperatur:

-           bezwzględna skala temperatur nazywana skalą Kelvina , symbol T,  jednostka [K], skala ta nie posiada temperatur ujemnych;

 

 

-           skala Celsjusza, symbol  t,  jednostka [oC], skala ta oparta jest na dwóch charakterystycznych punktach (0oC – temperatura topnienia czystego lodu oraz 100oC – temperatura wrzenia wody pod normalnym ciśnieniem).

-           0 [K] =  -273,15 [oC]

Przyrost temperatury w skali Celsjusza jest równy przyrostowi temperatury w skali Kelvina.

Zależność pomiędzy temperaturą w skali Kelvina, a temperaturą w skali Celsjusza opisuje wzór:

T = 273,15o  +  t

Temperatura określa średnią energię kinetyczną przypadającą na jedną cząsteczkę:

Ek.śr. = CT

(C – stały współczynnik proporcjonalności, C>0).

 

 

Ciepło – przekazywanie energii z jednego układu ciał do drugiego w wyniku występującej różnicy temperatur tych ciał. Przekazywanie energii odbywa się od ciała o wyższej temperaturze do ciała o niższej temperaturze i równe jest zmianie energii wewnętrznej tego ciała.

 







                                              Kierunek przekazywania energii

                                                                

 

 

 

 

Energia wewnętrzna ciała – suma wszystkich rodzajów energii jakie posiadają cząsteczki tego ciała. Wzrost temperatury ciała związany jest ze wzrostem jego energii wewnętrznej.

 

 

 

 

Pierwsza zasada termodynamiki (1850 r.) – zmiana energii wewnętrznej ciała jest równa sumie pracy wykonanej nad tym ciałem przez siły zewnętrzne i ciepła wymienionego z otoczeniem

DU =  W  +  Q   ,  gdzie

DU - oznacza zmianę energii wewnętrznej, W – pracę wykonaną nad ciałem, a  - ciepło wymienione.

 

Zależność między energią wewnętrzną, ciepłem i pracą:

-           energia wewnętrzna wzrasta  DU > 0, gdy maleje DU < 0, gdy się nie zmienia  DU = 0

-           ciało pobiera ciepło z otoczenia  Q > 0, gdy oddaje  Q < 0, gdy nie ma wymiany  Q  = 0

-           gdy objętość gazu maleje W > 0, gdy rośnie W < 0

gdy się nie zmienia W = 0.

 

 

 

 

 

 

 

Ciepło właściwe (symbol cw, jednostka [ ] – ilość energii potrzebna do zwiększenia temperatury jednostki masy danej substancji (1 kg lub 1g) o jeden stopień (1 K).

 

 

 

Przemiany gazowe:

 

1. Przemiana izotermiczna – temperatura nie ulega zmianie, w przemianie tej ciśnienie jest odwrotnie proporcjonalne do objętości  (pV = const)

T = const  Þ  U = const  Þ  DU = 0

 

 

2.       Przemiana  izochoryczna – objętość gazu nie ulega zmianie, w przemianie tej ciśnienie jest wprost proporcjonalne do temperatury w skali

bezwzględnej  (p/T = const)

DU = Q

 

 

3. Przemiana izobaryczna – ciśnienie gazu nie ulega zmianie, w przemianie tej objętość jest wprost proporcjonalna do temperatury w skali bezwzględnej  (V/T = const)

DU = -[Q] + W

 

 

4. Przemiana adiabatyczna – zachodzi bez wymiany ciepła z otoczeniem

DU = W

 

 

 

Zadania do wykonania:

1.    Zapoznać się z materiałem w podręczniku (str. 101-109).

2.    Przeanalizować przykładowe zadania 5.1 – 5.8.

3.    Wykonać symulację doświadczenia „gaz jedno- atomowy”  http://www.zamkor.pl/

4.    Opanować pojęcia zawarte w prezentacji.

 

 

          

...
Zgłoś jeśli naruszono regulamin