PRZESTĘPSTWA PRZECIWKO ŻYCIU I ZDROWIU
3 maja 1999 r. w mieszkaniu należącym do Zofii Z. i jej konkubenta – Jarosława Z. odbywała się libacja alkoholowa. Jeszcze w czasie trwania biesiady doszło do awantury między konkubentami w trakcie której Jarosław Z. dotkliwie pobił Zofię Z., po czym położył się spać.
Następnego dnia, mimo iż kobieta w dalszym ciągu odczuwała dolegliwości zdrowotne,
nie zdecydowała się wezwać pomocy lekarskiej. Tego samego dnia wieczorem Zofia Z. zmarła. W trakcie prowadzonego postępowania ustalono, że zdarzenie z 3 maja nie było sytuacją wyjątkową. Jarosław Z. często stosował wobec niej przemoc fizyczną. Wielokrotnie bez powodu wszczynał awantury, w trakcie których zadawał Zofii Z. cierpienia fizyczne i moralne.
· Art. 156 § 3 kk
Jacek K. i Dariusz W. w dniu 12.08. 1999 r. wspólnie spożywali alkohol w restauracji „Jurajska” w Katowicach. Wspólnie spożyli 1,5 l wódki. Podczas spożywania doszło między nimi do sprzeczki, w wyniku, której Jacek K. uderzył Dariusza W. otwartą ręką w twarz powodując obrzęk tej części ciała. W wyniku tej sprzeczki Dariusz W. opuścił lokal udając się w kierunku swojego miejsca zamieszkania, jednak po przejściu ok. 500 m upadł na chodnik w wyniku upojenia alkoholowego, jednocześnie tam zasypiając. W tym czasie Jacek K. wypił jeszcze 100 g wódki, wygrażając „i tak cię zabiję D.W.”. Po tym wyszedł z baru wsiadł do stojącego na parkingu swojego samochodu i uruchamiając go ruszył w kierunku ulicy gdzie mieszkał. Jadąc zauważył leżącego Dariusza W. i pałając nadal nienawiścią do niego pomyślał „teraz cię załatwię”. Po chwili wjechał samochodem na leżącego Dariusza W. ciągnąc go pod pojazdem przez ok. 10 m. Po przejechaniu tego odcinka zatrzymał się, wysiadł z samochodu podszedł do leżącego nieprzytomnego Dariusza W. i uderzył go pięścią w twarz powodując wybicie zęba. W wyniku najechania Dariusz W. doznał pęknięcia śledziony oraz podwójnego złamania kości udowej z przemieszczeniem, które biegły określił jako ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci znacznej trwałej niezdolności do pracy. Zatrzymany Jacek K. posiadał 3,2 promila alkoholu w wydychanym powietrzu.
· trzy uszczerbki, które zostają pochłonięte przez ciężki uszczerbek
· usiłowanie zabójstwa
· art. 13 § 1 kk w zw. z art. 148 § 1 kk w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk
może być typ kwalifikowany art. 148 § 2 pkt 3 kk
· ciężki uszczerbek nie będzie nigdy pochłonięty przez usiłowanie zabójstwa (będzie to zbieg rzeczywisty zbieg rzeczywisty)
· natomiast lekki i średni uszczerbek będzie pochłonięty przez usiłowanie zabójstwa (pochłonięte one zostają – w zbiegu pozornym)
Koledzy Zygmunt Z. i Piotr K. w mieszkaniu jednego z nich spożywali alkohol. W pewnym momencie Piotr K. zaczął się wyśmiewać z Zygmunta Z. i jego umiejętności postępowania z kobietami. Trwało to dłuższą chwilę. Zdenerwowany Zygmunt Z. chwycił siekierę i wykrzykując wulgarne słowa pod adresem Piotra K. uderzył go w głowę powodując obrażenia bezpośrednio zagrażające życiu. Następnie Zygmunt Z. przestraszony odrzucił siekierę i pobiegł najpierw do sąsiadki, a następnie do portierni pobliskiego przedsiębiorstwa wzywając pogotowie ratunkowe i Policję. Dzięki szybkiej reakcji pogotowia udało się uratować życie poszkodowanego, ale w wyniku uderzenia siekierą biegli lekarze orzekli uszkodzenie wzroku.
· usiłowanie zabójstwa – zamiar ewentualny
· ciężki uszczerbek na zdrowiu → wzrok
· inne trwałe ciężkie kalectwo → np. utrata jednego oka (a drugie oko jest sprawne)
· czynny żal skuteczny → sprawca nie podlega karze za czyn, któremu zapobiegł, z inne następstwa ponosi odpowiedzialność
· jeżeli skutek nastąpi – czynny żal nieskuteczny
· art. 13 § 1 kk w zw. z art. 148 § 1 kk w zw. z art. 15 § 1 w zw. (oraz) art. 156 § 1 pkt 2 kk
może być typ kwalifikowany
Franciszek M. wraz z czterema kolegami pojechali na wiejską zabawę w G. Tam tańczyli i spożywali piwo i wino, ale w rozsądnych ilościach. Około godz. 23:00 do remizy strażackiej, w której odbywała się zabawa przyjechało 6 młodych mężczyzn z innej wioski – już będących pod wpływem alkoholu. Między Franciszkiem M. a Janem Z. z tej drugiej wioski doszło do zatargu o miejsce do tańczenia i po słownych utarczkach doszło do bijatyki, do której przyłączyli się wszyscy uczestnicy zabawy.
Bito się pięściami, butelkami po piwie i winie oraz sztachetami.
W czasie zdarzenia dwóch uczestników odniosło obrażenia zakwalifikowane jako naruszające czynności narządu ciała na okres przekraczający 7 dni, a Franciszek M. odniósł obrażenia określone przez biegłego lekarza jako ciężki uszczerbek na zdrowiu. Pozostali uczestnicy zajścia nie odnieśli większych obrażeń.
· jest to bójka
· osoba, która w trakcie bójki podżega lub pomaga – jest sprawcą, jeżeli przed bójką jest podżegaczem lub pomocnikiem
· art. 158 kk → nie przypisujemy osobom konkretnego czynu, wszystkim dajemy taką samą kwalifikację
· art. 159 kk → musimy udowodnić, że dana osoba użyła broni, noża lub innego podobnie niebezpiecznego przedmiotu
· dla wszystkich uczestników kwalifikacja jest jednakowa
· dopuszczalne kwalifikacje prawne:
o art. 158 § 1 w zw. z art. 157 § 1 kk
o art. 158 § 2 kk
o art. 158 § 1 kk
· jeżeli udowodnimy, że jeden z uczestników zabił:
o art. 159 w zw. z art. 158 § 2 kk
Jan K., nienawidził swojego ojca – blisko 70 – letniego Władysława K., za to, że ten od kilkudziesięciu już lat nadużywając alkoholu i awanturując się z matką doprowadził ją – zdaniem Jana K – do samobójstwa.
W trakcie jednej z kolejnych awantur Jan K., pobił ojca powodując złamanie dwóch żeber oraz liczne krwawe podbiegnięcia na twarzy – szczególnie w okolicach oczodołów. Następnie zamknął ojca w piwnicy.
Przez następne cztery dni (przestępstwo pozbawienia wolności) Jan K., przetrzymywał ojca w piwnicy nie udzielając mu pomocy medycznej i nie podając jedzenia. Podawał mu tylko wódkę mając nadzieję, że ojciec „zapije” się na śmierć. Ten istotnie przez cały czas spożywał alkohol. Pod koniec czwartego dnia Jan K., zdając sobie sprawę z wagi swojego czynu i widząc, że stan ojca znacznie się pogorszył – ojciec leżał i nie poruszał się od kilku godzin, wezwał Pogotowie Ratunkowe. Przybyły na miejsce lekarz udzielił pierwszej niezbędnej pomocy i przetransportował Władysława K., do szpitala.
W prowadzonym postępowaniu przygotowawczym z wykonanej ekspertyzy medycznej wynikało, że pomoc lekarska została udzielona dosłownie w ostatniej chwili. Jeszcze godzina lub dwie i Władysław K., by zmarł.
· art. 157 § 1 kk – średni uszczerbek
· art. 162 kk – nieudzielenie pomocy (jest zwykle pochłonięty)
· czynny żal
· przestępstwo pozbawienia wolności
· art. 160 kk – jest zwykle pochłonięty, piszemy wtedy gdyby była sama taka kwalifikacja
· kwalifikacja prawna:
o art. 13 § 1 kk w zw. z art. 148 § 1 kk w zw. z art. 15 kk w zw. z art. 157 § 1 kk
Art. 148 § 2 pkt 1 i 3 kk
· gdyby ojciec zmarł i Jan K. zadzwonił po pogotowie:
o art. 148 § 1 kk w zw. z art. 15 § 2 kk
art. 148 § 2 pkt 1 i 2 kk
Andrzej K. kupił od nieznanego mężczyzny na targowisku miejskim pistolet marki „Glock” wraz z amunicją. Trzy dni później będąc pod wpływem alkoholu, chcąc pochwalić się przed kolegami posiadaną bronią, Andrzej K. jadąc samochodem na miejscu pasażera, otworzył okno, po czym kilkakrotnie wystrzelił w towarzystwie Bolesława Z., dla zabawy wymierzył z pistoletu w kierunku grupki ludzi stojących na przystanku tramwajowym w odległości około 100 m od niego i wystrzelił. Pocisk śmiertelnie ranił stojącego na przystanku Jana R., zranił również w nogę Leokadię Z., stojącą obok. Po ujęciu przez policję Andrzej K. tłumaczył się, że nie sądził, że może kogoś zranić lub zabić, gdyż był pod wpływem alkoholu. Bolesław Z., twierdził, że nie przeszkodził koledze, gdyż nie wierzył by ten faktycznie chciał strzelić.
Pytania: Jakiego przestępstwa dopuścił się Andrzej K.? W czym tkwi różnica pomiędzy przygotowaniem a usiłowaniem? Czy Bolesław Z., mógłby uniknąć odpowiedzialności karnej gdyby tłumaczył się tym, że myślał iż pistolet jest zabawką?
· Bolesław Z. → nie ponosi za nic odpowiedzialności
o 1 – strzelanie w blokowisko → (art. 160 kk) art. 13 § 1 kk w zw. z art. 148 § 2 pkt 4 kk
o 2 – strzelanie w przystanek → art. 148 § pkt 4 kk w zw. z art. 157 § 1 kk
W dniu 15 lutego 1999 r., Jan K., spożywał alkohol ze Stefanem S., oraz Zofią F. gdy wódka skończyła się Zofia F., kazała Janowi K., udać się do sklepu po wódkę. Jan K., stanowczo odmówił i z tego powodu wywiązała się bójka. Zofia F., jako pierwsza uderzyła Jana K., widelcem w ramię a następnie Jan K., kilkakrotnie uderzył ją w głowę pogrzebaczem od pieca, czym spowodował u niej obrażenia w postaci pęknięcia kości podstawy czaszki. W pomieszczeniu gdzie odbywała się libacja i miała miejsce bójka stał wózek, a w nim było 10-cio miesięczne dziecko. Zofia F., upadając na podłogę, po uderzeniach zadanych przez Jana K., potrąciła ten wózek, wskutek czego przewrócił się a dziecko wypadło na podłogę. Dziecko wypadając z wózka zostało przygniecione ciałem upadającej Zofii F. w wyniku tego dziecko poniosło śmierć na miejscu. Zofia F., sprawowała opiekę nad tym dzieckiem, na prośbę jego matki – sąsiadki, która musiała wyjść z domu. Jan K., doznał lekkich obrażeń i nie wymagał leczenia szpitalnego, natomiast Zofia F., przebywała w szpitalu przez okres pięciu tygodni.
· art. 158 kk i art. 159 kk – są wykluczone
· ciężki uszczerbek na zdrowiu – pęknięta kość podstawy czaszki
· nieumyślne spowodowanie śmierci – art. 155 kk – dla Zofii F. i dla Jana K.
· Zofia F.:
o 1 → art. 157 § 2 kk
o 2 → art. 155 kk
· Jan K.:
o 1 → art. 156 § 1 pkt 2 kk
Tomasz L. od pewnego czasu podejrzewał swoją żonę Krystynę L. o zdradę. W dniu 13 stycznia 2000r. o godzinie 21.20 Krystyna L. wyjechała swoim samochodem z terenu ich posesji. Tomasz L. zadzwonił po swojego kolegę Marka Z., z którym następnie pojechali za Krystyną L. Gdy ta zatrzymała się na parkingu przed jednym z bloków mieszkalnych i siedząc w samochodzie rozmawiała przez telefon, Tomasz L. dał Markowi K. swoją nielegalnie posiadaną broń palną oraz 6 sztuk ostrej amunicji i kazał mu kilkakrotnie strzelić w stronę samochodu, w którym siedziała Krystyna L., aby ją przestraszyć. Marek K. oddał 5 strzałów w stronę samochodu w wyniku, czego uszkodził przednią szybę. Krystyna L. nie odniosła żadnych obrażeń. Po zdarzeniu Marek K. i Tomasz L. odjechali do domu.
Pytania: Podaj kwalifikację prawną czynów Tomasz L i Marka K. Wyjaśnij istotę przestępstwa trwałego.
W dniu 03 sierpnia 1999r. Joanna K. skontaktowała się ze swoim znajomym Januszem P. mówiąc mu o chęci pozbawienia życia swojego męża Remigiusza K. Janusz P. stwierdził, „że nie ma sprawy”. On sam się takimi „robotami” nie zajmuje, ale zna kogoś, kto mógłby to zrobić. Joanna K. powiedziała, że cena nie gra roli i jeżeli Janusz K. jej to załatwi, to jemu też zapłaci. Janusz P. skontaktował Joannę K. z Romanem Z., który stwierdził że za 10 000PLN jest w stanie zabić jej męża. W dniu 12 września 1999r. Roman Z. ukradł motor i z wcześniej zdobytą nielegalnie bronią udał się do zajazdu „Mieszko” w miejscowości X. Z wcześniej uzyskanych od Joanny K. informacji wiedział, że Remigiusz K. będzie tam załatwiał swoje sprawy około godziny 11.00. O określonej godzinie Remigiusz K., oddał trzy strzały w jego kierunku. Jeden okazał się śmiertelny. Roman Z. oddalił się z miejsca zdarzenia.
Pytania: Jakich przestępstw dopuściła się Joanna K., Janusz P. i Roman Z.? Scharakteryzuj podobieństwa i różnice między zamiarem bezpośrednim a zamiarem ewentualnym. Wyjaśnij pojęcie sprawstwo kierowane i sprawstwo polecającego.
· Joanna K., Roman Z. – współsprawstwo
· Janusz P. – pomocnictwo
· współsprawstwo – piszemy bez formy zjawiskowej, traktujemy tak jak dokonanie
· Roman Z. – zabójca – dopuszczalne kwalifikacje prawne:
o art. 148 § 2 pkt 4 kk
o art. 148 § 2 pkt 3 i 4 kk (zbieg typów kwalifikowanych)
· Joanna K. – dopuszczalne kwalifikacje prawne:
o art. 148 § 1 kk (jeżeli nie wiedziała jakiego środka użyje sprawca)
o art. 148 § 2 pkt 4 kk (jeżeli wiedziała, że sprawca użyje broni palnej)
o art. 148 § 2 pkt 3 i 4 kk (z niskich pobudek, np. dla pieniędzy)
· Janusz P. – dopuszczalne kwalifikacje prawne:
o art. 18 § 3 kk z zw. z art. 148 § 1 kk (pomocnik nie wiedział, że sprawca zabije przy pomocy broni)
o art. 18 § 3 kk z zw. z art. 148 § 2 pkt 3 kk (np. związek z żoną)
o art. 18 § 3 kk z zw. z art. 148 § 2 pkt 4 kk (pomocnik wiedział, że sprawca posłuży się bronią)
· przy sprawstwie i współsprawstwie (przy formie zjawiskowej) – nie piszemy artykułów
· przy pomocnictwie, podżeganiu, usiłowaniu – piszemy artykuły, np. art. 18 § 3 kk z zw. z art. 148 § 1 kk
16- letni Marcin L. zabił swojego ojca Leona L., który przyszedł do domu w stanie nietrzeźwości. Czynu tego dokonał, gdy ojciec spał, przy pomocy noża kuchennego zadając dwanaście ciosów. W czasie przesłuchania chłopiec wyjaśnił, że powodem jego czynu było stałe znęcanie się ojca nad nim i matką. Chłopiec był nad wiek rozwinięty, zdawał sobie sprawę z tego, co zrobił. Sekcja zwłok wykazała, iż w chwili dokonania czyny Leon L, już nie żył. Powodem śmierci był rozległy zawał mięśnia sercowego.
Pytania: Podaj kwalifikację prawną zachowania Marcina L. Wyjaśnij istotę przestępstwa wieloczynowego. Na czym polega stan silnego wzburzenia usprawiedliwionego okolicznościami.
· na czym polega stan silnego wzburzenia usprawiedliwionego okolicznościami – kumulacja zdarzeń, usprawiedliwione okoliczności – nie jest to subiektywna ocena
· Leon L. w chwili dokonania czynu już nie żył – jest to usiłowanie nieudolne → art. 13 § 2 kk → ponieważ brak jest czynności wykonawczej – nie można zabić trupa
· działanie w afekcie
· typ uprzywilejowany → działanie emocjonalne, nie ma rozumowego zachowania się, osoba zachowuje się tak jakby wcześniej nie zachowywała się
· art. 10 § 2 kk → odpowiedzialność po ukończeniu 17 lat. 15 lat – sądzony jako dorosły → jeżeli wystąpią artykuły wskazane w tym paragrafie – ocenia sąd
o art. 13 § 2 kk w zw. z art. 148 § 4 kk
o jest to działanie w afekcie – fakt znęcania nawarstwia się
Tomasz L. od pewnego czasu podejrzewał swoja żonę Krystynę L. o zdradę. W dniu 3 stycznia 2000 r. o godz. 21.20 Krystyna L. wyjechała swoim samochodem z terenu ich posesji. Tomasz L. zadzwonił wówczas po swojego kolegę Marka, Z., z którym następnie pojechali za Krystyną L. Gdy ta zatrzymała się na parkingu przed jednym z bloków mieszkalnych i siedząc w samochodzie rozmawiała przez telefon, Tomasz L dał Markowi K. swoją nielegalnie posiadaną broń palną oraz 6 sztuk ostrej amunicji i kazał mu kilkakrotnie strzelić w stronę samochodu, w którym siedziała Krystyna L., aby ją przestraszyć. Marek K. oddał 5 strzałów w stronę samochodu w wyniku czego uszkodził przednia szybę. Krystyna L. nie odniosła żadnych obrażeń. Po zdarzeniu Marek K. i Tomasz L. odjechali do domu.
Pytania: Podaj kwalifikację prawną czynów Tomasz L. i Marka K. Wyjaśnij istotę przestępstwa trwałego.
· Tomasz L. → współsprawstwo – motorem był mąż + sprawstwo kierownicze → nie było porozumienia wcześniej ponieważ mąż wcześniej (nie wytworzył) nie wytworzyli razem planu działania
· Marek Z. → raczej wykluczamy, iż jadąc samochodem nie wiedział po co
art. 148 kk – usiłowanie z zamiarem ewentualnym
art. 160 kk – narażenie na utratę życia lub zdrowia
musi być zamiar
nie chciał zabić, ale używając broni godzi się na skutek śmiertelny
nie miał zamiaru zabicia
· Tomasz L. – sprawstwo kierownicze → dopuszczalne kwalifikacje prawne:
o art. 18 § 1 w zw. z art. 160 § 1 kk
o art. 18 § 1 kk w zw. z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 148 § 2 pkt 4 kk
o art. 18 § 1 kk w zw. z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 148 § 2 pkt 3 i 4 kk
· Marek Z. – dopuszczalne kwalifikacje:
o art. 160 § 1 kk
PRZESTĘPSTWA PRZECIWKO BEZPIECZEŃSTWU POWSZECHNEMU
...
ZlotaLwica-666