Most demonow.pdf

(688 KB) Pobierz
Romuald Pawlak: Most demonów RW2010
1
905174176.004.png
Romuald Pawlak: Most demonów RW2010
ROMUALD PAWLAK
MOST DEMONÓW
Z CYKLU: Rycerz bezkonny
Wydawnictwo RW2010 Poznań 2012
Redakcja techniczna zespół RW2010
Copyright © Romuald Pawlak 2012
Okładka Copyright © RW2010 2012
Aby powstała ta książka, nie wycięto ani jednego drzewa.
Dział handlowy: www.marketing@rw2010
Zapraszamy do naszego serwisu: www.rw2010.p
Utwór bezpłatny,
z prawem do kopiowania i powielania, w niezmienionej formie i treści,
bez zgody na czerpanie korzyści majątkowych z jego udostępniania.
2
905174176.005.png 905174176.006.png 905174176.007.png
 
Romuald Pawlak: Most demonów RW2010
R zece wyraźnie trudno było przyjąć do wiadomości, że w tym miejscu jej koryto
zwęża się do marnych stu pięćdziesięciu kroków. To, co traciła na rozmiarze,
nadrabiała zajadłością. Na przewężeniu nurt rwał niczym diabeł opryskany święconą
wodą, zaś wysokie brzegi gadaninę fal wzmacniały do gniewnego pomruku. Było go
słychać aż tu, ze ćwierć mili dalej, gdzie na przysadzistej skarpie koło płaskiego
kamienia przysiedli dwaj ludzie.
W skupieniu przyglądali się kamiennemu mostowi. Ten śmiałym łukiem spinał
oba brzegi Tamizy, opadając pomiędzy pagórki na drogę wiodącą do Balisbury,
małego, sennego miasteczko, jakich wiele w Anglii. Przez bramy w szarych,
przysadzistych, kwadratowych wieżach, wzniesionych na obu krańcach mostu,
niespiesznie ciurkał strumień podróżnych: pieszych, konnych i wozaków na furach
pełnych różnorakiego dobra. W promieniach zachodzącego słońca całą konstrukcję
spowijał czerwony, magiczny blask płynący z karbunkułów wielkich niby pięść,
osadzonych na balustradach i ścianach wież.
– A więc to jest ten wasz ósmy cud świata – stwierdził niedbale Fillegan z
Wake, przyglądając się rubinowej poświacie. – Zaiste, robi wrażenie.
Z uprzejmości nie dodał, że most przypomina mu odwrócony do góry nogami i
podświetlony podnóżek albo niewygodną ławę.
Proboszcz Doe ponuro skinął głową. Na jego usta wypłynął grymas
zniechęcenia i zawodu. Wstał, zrobił parę kroków w tył, wreszcie zasępiony zaczął
wiercić butem dziurę w ziemi.
– Same z nim kłopoty, panie. Spójrz, ilu strażników potrzeba do pobierania
myta i pilnowania tego cudu. A nikt za darmo pracować nie będzie. Jakbym wiedział,
w co się pakuję, nigdy bym się nie zdecydował…
3
905174176.001.png
 
Romuald Pawlak: Most demonów RW2010
* * *
T o miał być krótki rekonesans do Wake. Pozostawiwszy Perdigana i jego
dziewczynę na francuskim brzegu Kanału, Fillegan ze swoim giermkiem przybyli na
angielską ziemię.
Rycerz nie był jeszcze gotów na starcie z Ayerminem, który wciąż twardą łapą
trzymał rodową siedzibę naszego bohatera. By odebrać mu swe włości, Fillegan
musiał lepiej rozeznać się w terenie, poczynając od rozplątania sieci wpływów, jakim
podlegał lub jakie posiadał przebrzydły kupiec. Rycerz miał dziką ochotę nasłać na
niego paskudnego demona czy inną zaświatową poczwarę, jednak rozsądek
podpowiadał, że powinien okiełznać żądze. Bo cóż pocznie, jeżeli Ayermine uczynił
– dajmy na to – zapis testamentowy na rzecz kogoś możnego, dobrze
ustosunkowanego, a przez to znacznie trudniejszego do usunięcia? Fillegan mógł
walczyć z kupcem, ale wolał nie ściągać sobie na głowę zemsty tutejszej arystokracji.
Zbliżała się pora spoczynku, gdy na horyzoncie zamajaczyły opłotki Londynu.
Nie dojechaliby jednak za dnia, a nocnej eskapady rycerz nie chciał ryzykować.
Zginąć z ręki jakichś rzezimieszków niemal na progu swego domu, no, to by była
piramidalna głupota. Zatrzymali się więc w jedynej przyzwoitej gospodzie w
Balisbury, którą od dwóch podłych zajazdów odróżniała głównie cena i brak
żebraków w środku. Właściciela stać było bowiem na zatrudnienie wysokiego na
siedem stóp wykidajły ostentacyjnie dłubiącego czubkiem sztyletu w zębach.
Fillegan od razu podążył do izby na pięterku, Duendainowi zlecając zadbanie o
wierzchowce i wieczerzę dla pryncypała.
Zamierzał pomedytować chwilę nad Pax magica , dokładniej zaś nad passusem
poświęconym odbieraniu rozumu i woli wrogom, by można ich było owinąć sobie
wokół palca. Niby nic wielkiego, trzeba tylko zdobyć substancję zwaną przez autora
„kaczanus cucurydzus”… Trudność zrozumienia tego fragmentu potęgował pewien
istotny drobiazg: poza autorem nikt o takim składniku magicznych mikstur nawet nie
4
905174176.002.png
 
Romuald Pawlak: Most demonów RW2010
słyszał. Skąd więc go wziąć? A może nie należało tego brać dosłownie? Może był to
jakiś szyfr dla wtajemniczonych?
Nie zdążył jednak choćby wyjąć oprawionej w czerwone płótno książeczki,
kiedy do izby, niby jesienny wicher niosący zeschłe liście, wpadł Duendain. Za nim
nieśmiało wsunął się przyodziany na czarno… duchowny! Minę miał mroczną,
wyglądał, jakby właśnie wysłuchał grzechów seryjnego mordercy i borykał się z
tajemnicą spowiedzi.
Fillegan powitał go skrzywioną miną. Długi język giermka jak zwykle
sprowadził na nich kłopoty. Nie mógł to proboszcz sam się upić z rozpaczy,
Duendain musiał kłapać dziobem na prawo i lewo? „Co to ja, biskup jestem, żeby go
po bratersku pocieszać?” – myślał ze złością rycerz.
Mylił się jednak. Duchowny wcale nie przyszedł po pocieszenie. A jego
późniejsza opowieść wyjaśniła przynajmniej tę krwawą łunę, jaką widzieli na
horyzoncie i mylnie wzięli za światła Londynu. I którą Fillegan obserwował teraz, bo
Doe nie chciał gadać po próżnicy, wolał zaciągnąć rycerza w miejsce, skąd najlepiej
było widać skalę jego problemu.
– Tak, panie, naprawdę wyprodukowałem złoto. – Wyrywając rycerza z
rozmyślań, Doe stuknął w płaski kamień, przy którym usiedli. – Biskup, mój
protektor, pchał mnie na medycynę, bo zdradzałem odpowiednie talenta, ale
wszystko na nic, opierałem się z całych sił. Nie wiedział, że zamiast dzieł
patrologicznych nocami, ukradkiem studiuję księgi alchemiczne. A dlaczego? – Doe
podszedł do Fillegana. – Bo mi się most, jasna cholera, zamarzył! Rewolucja
społeczna mi we łbie zaświtała!…
Rycerz uśmiechnął się nieznacznie. Spojrzał na most coraz wyraźniej płonący
krwawą łuną w miarę przechodzenia zmierzchu w pogodną noc.
– No i zbudowałeś… Cacko prawdziwe, sam król pewnie ci zazdrości.
Doe niechętnie skinął głową.
5
905174176.003.png
 
Zgłoś jeśli naruszono regulamin