· Postać Konrada
· Sytuacja akcji
· Portret Konrada jako poety i przywódcy
· Interpretacja fragmentu w kontekście całego utworu
W kontekście całej III części "Dziadów" Konrad jest bohaterem dynamicznym. W toku wydarzeń zmienia osobowość. Umieta romantyczny kochanek (Gustaw), a rodzi się patriota. Znaczenie tej metamorfozy podkreślone jest zmianą imienia. Podobnie jak Konrad Wallenrod, bohater III części "Dziadów" jest skłócony ze światem, pragnie walczyć o dobro ojczyzny. Chce ocalić naród, jednak cel, który sobie stawia jest zbyt wysoki, nieosiągalny. Domagając się od Boga władzy, Konrad zapomniał o miłości i wszedł na drogę pychy i zarozumialstwa. Jest buntownikiem - nie chce podporządkować się woli Boga, ograniczeniom świata. Twierdzi, że Stwórca nie kocha ludzi, gdyż oni cierpią. Konrad wywyższa się i gardzi innymi poetami. Jest przekonany o własnej doskonałości. Jego poezja jest nieśmiertelna, tak samo jak Bóg. Jest bohaterem tragicznym. Nie potrafi wyrazić słowami tego, co czuje.
· Wnioski
Konrad jest indywidualistą. W swoim działaniu kieruje się wrażliwości, a także impulsywnością. Jest w stanie poświęcić wszystko, by osiągnąć swój cel. Uznaje się za duchowego przywódcę narodu. Charakteryzuje się uczuciem wallenrodycznym. Prezentowana przez niego koncepcja ocalenia narodu jest zbyt wyidealizowana, niemożliwa do spełnienia. gdyby zdobył władzę nad światem, byłby tyranem, despotą, a to się kłoci z jego miłością do ojczyzny. Mimo jego wiary we własne możliwości, jest skazany na klęskę.
Killer_chomik