W 4 hydrobiol.doc

(43 KB) Pobierz
W 4 MORZA i OCEANY

W 4  MORZA i OCEANY

 

-          ocean, wrzechocean, wrzechmorze, ocean światowyà powłoka wodna

-          morza- 71 % (p. północna – 60,6 p. południowa – 81)

-          lądy 29 % (p. północna – 39,4 p. południowa – 19)

 

Objętość

-          lądy – 100 mln km ^3

-          oceany – głębokość 3600 m

-          powierzchnia – 14000 mln km^3

 

Cechy

Morza                                                                                             Wody słodkie

-          2/3 pow. Ziemi , 95% wód                                                   - 5 % pow. ziemi

-          starsze od gleb, od początku                                         - zbiorniki młode (trzeciorzęd, czwartorzęd)

-          jednolity, wahania wody znikome                               - zmienne, charakter wyspowy, szybkie wahania;

-          życie w sposób ciągły                                                   - ciągłe zmiany, zarastanie

-          woda krąży po kuli                                                       - wyspy na lądowym oceanie

-          lądy nie mają wpływu na morza                                - ląd wpływa na wody śródlądowe. Regulacja klimatu

-          morze regulują klimat                                                 - siarczany, węglany

-          chlorki Na , Mg                                                            - zasolenie małe

-          duża wartość osmotyczne

-          osobne typy; gromady                                           - brak osobnych typów i gromad zwierząt; dużo roślin

-                                                                                          i zwierząt wtórnie przystosowanych do wody

-          wpływ organizmów nikły                                   - wpływ organizmów znaczny

-          pelagial rozległyl przewaga planktonu              - bentos i plankton równorzędne(przewaga bentosu)

nad bentoserm

 

 

Zwierzęta  Rośliny

37                 5              morza

14                10             morza i wody słodkie

3                    3            wody słodkie

6                  15            ląd

 

Ocean – słona powłoka, 71 % powierzchni ziemi, głębokośc 3704 m; objętość 1370,4; zasolenie 38%, pH=8,2; powierzchnie 361 mln km^ 2 à oceanografia; oceanografia biologiczna

-          liczba oceanów 3,4 lub 5!

 

Morze – przybrzeżna część oceanu; oddzielona łańcuchem wysp, występami lądu; indywidualizm; zasolenie 7 –40 ‰ ; Azowskie – najpłytsze; karaibskie – najgłębsze; 10 % powierzchni wrzechoceanu

-          przybrzeżne

-          śródziemne (międzykontynentalne, śródkontynentalne, międzywyspowe (girlandowe)

-          morza są geologicznie młodymi; powstały w trzeciorzędzie i czwartorzędzie

 

Zatoka– część zbiornika wodnego (oceanu, morza, jeziora) wcinająca się w ląd, ograniczona często od wód otwartych przylądkami lub małymi wyspami, przy czym rozmiary i kształt tego akwenu nie mają większego znaczenia.

Największy ocean- spokojny (Pacyfik); najgłębszy i największa objętość; jest tam Rów Mariański

-          litoral w jeziorach inny niż w morzach

-          szelf- ze strefą... litoral ograniczony szelf kontynentalny (półka kontynentalna) – część kontynentu zalana wodami płytkiego morza - morza szelfowego. Szelf stanowi podwodne przedłużenie kontynentów i wyznacza granicę ich powierzchni, jak również przybliżoną granicę wpływu morza na kontynent.

 

Hadalpelagial

-          temp. Spada poniżej 4 stopni

-          światło ulega zanikowi

-          biomasa skupiona w epipelagialuà niska w słupie wody; skupiona tez przy dnie

 

Szelf- platforma kontynentalna, najniższa, płaska część kontynentu; zalana przez morze; dno szelfu- litoral a wody to strefa nerytyczna; szerokość 90 km.; 1/16 powierzchni oceanuà najsilniej eksploatowana; najwięcej organizmów żywych

Stok oceaniczny- skłon, łączy zewnętrzny kraniez szelfu z dnem oceanicznym; strony o budowei przypominającej ląd

Batial (abysam)– pomiędzy litoralem a abisalem; obszar stoku i wzniesienia kontynentalnego

Abisal – ‘bezdenny’  strefa denna oceanu; od końca stoku kontynentalnego

Strefa afotyczna- do największych głębin (hadal)

Hadal – rowy oceaniczne; największe głębiny; mięszaki; Rów Mariański; rowy głęobokie

 

-          pochłanianie różnych części widma świetlnego wraz z głębokościąà najszybciej zanika czerwone, żółte, zieolone, fiolet, niebieskie (dociera najgłębiej)

 

Zasolenie

-          średnie 35‰

Wpływa na:

-          gęstość wody

-          temp. Zamarzania < 0

-          prędkość rozchodzenia dźwięku

-          rozpuszczalność tlenu

-          życie

-          załamywanie się promieni świetlnych

-          woda morska: chlorki, trochę siarczanów

-          woda słodka: siarczany i węglany

 

Skład wody morskiej

-          NaCl – 28,014 – przewaga

-          Zasolenie oceanuà Cl (50%) Na (30%) SO4 (7,67%) , Mg, Ca

-          Składniki drugorzędowe: Br, C,Sr,B,Si ,F

-          Pierwiastki śladowe: P, N, Fe,Mo, Zn, P

 

Zasolenie mórz

35‰ = 3,5%

-          w pobliżu równika 35,5 ‰ – zasilenie z deszczy zenitalnych

-          w strefie passatów - 18‰ – wysoka temp. Powietrza, parowanie, małe opady

-          podbiegunowe 30 ‰

-          zasolenie zmienia się z głębokością; spada, wzrasta a później jest stałe

 

Wenecki system podziału wód ze względy na zasolenie

Strefa                                    zasolenie – ‰

Hyperhalinowa                      >40

Euhalinowa- większość        30-40

(mixo) halinowa                    0,5-30

(mixo)polihalinowa               18-30

(mixo) mesohalinowa            18-5

(mixo) oligohalinowa            5-0,5

limnetyczne  -słodkie        <0,5

 

Mixo – wody morskie i słodkie wymieszane- słonawe

 

Rozpuszczalność tlenu zależy od:

-          temperatury

-          zasolenia

-          wraz z temp. I zasoleniem spada rozpuszczalność

-          rozpuszczone- stężenie

-          zasolenie, mineralizacja

-          masa soli nieorganicznych wyrażona w gramach rozpuszczonych w 1 kg wody morskiej, masa soli na objętość wody

 

Wzór Kundsena

 

S ‰ =1,805 Cl ‰ + 0,030

Cl‰- równowartość chlorkowa

 

PSU – practical salinity units – stosowanie przewodnictwa elektrolitycznego do próbki wodyà skala od 2 PSU do 42PSU odpowiada przedziałowi zasoleń 2 ‰ – 42 ‰à przewodnictwo elektrolityczne a nie masa soli

 

Temperatura wód oceanicznych

Średnia 3,8 C

Dla wód powierzchniowych 17, 4 C

Na równiku 27 C

Upwelling- prąd wstępujący – wiatr odpycha wodę od brzegu i z głębi wynoszona jest woda chłodna i bogata w biogeny

-          obszary  produktywne rybacko

 

Biogeografia mórz

-          podział zoogeograficzny w oparciu o faunę wód szelfowych, mało ruchliwa

1-       kraina borealna (północna)- dzielnice: arktyczna, bałtycka, śródziemnomorska, sarmacka

2-       kraina tropikalna – dzielnice: panamska, karaibska, gwinejska, indopacyficzna

3-       kraina antyborealna – atyborealna i antarktyczna

 

Najbogatsza – indopacyficzna i karaibska

Uboga – gwinejska i sarmacka

Uboższa – sarmacka

 

Biomasa zooplanktonu – wysoka na północy; południu w strefach upwellingu

Obszary otwarte

-          biomasa fauny dennej bogata na szelfie- obszary otwarte to pustynia

 

Podział morza

Strefa przyboju (oprysku)- część pobrzeżna, środowisko lotyczne- narażone na falowanie; omywane przez fale; litoral kamienisty; organizmy strefy przyboju

Przystosowania: narządy czepne, przylgi, nici bisiorowe – Patella, Fucus

Przypływy i odpływy

Przypływy syzygijne – duże; siły się sumują,

Przypływy kwadraturowe – małe

-          wysokości zależne od ustawienia księzyca i słońca

-          Pływ syzygijny (pływ maksymalny) – zjawisko pływowe powstające, gdy Ziemia, Księżyc i Słońce znajdują się w linii prostej. Oddziaływania grawitacyjne Księżyca i Słońca działają wówczas na Ziemię w tym samym kierunku (choć ich zwrot może być ten sam lub przeciwny), skutkiem czego występujące na Ziemi pływy morskie są maksymalne. Zjawisko to występuje dwa razy w miesiącu synodycznym: pełni Księżyca (Ziemia jest wtedy pomiędzy Księżycem i Słońcem) oraz w nowiu (Księżyc jest wtedy pomiędzy Ziemią i Słońcem).

-           

-          Odwrotnością pływu syzygijnego jest pływ kwadraturowy (minimalny) mający miejsce również dwa razy w miesiącu synodycznym, a występuje on, gdy Księżyc, Ziemia i Słońce tworzą kąt prosty.

-          prędkość niektórych prądów pływowych niekiedy b. znaczna (m/s)

Strefa pływów – w morzach otwartych część litoralu, środowisko astatyczne; zmienne w czasie; zmiany zasolenia,parowania, deszcze rozcieńczają

Organizmy strefy pływówà znoszą brak wody i zmiany; małe zbiorniczki; woda nagrzewa się , spada stężenie tlenu, silne promieniowanie

Przystosowania do zmian

-          zgrupowania zależne od głębokości

-          najwyżej zielenice, brunatnice, krasnorosty, małże, ryby

-          mogą uciekać lub zagrzebywać, zamykać, przywierać do podłożaà ślimaki przytwierdzają się

-          strefa bogata w strefie umiarkowanej; uboga w zimnej i tropikalnej (przegranie, wysusznie)

-          nie występują rafy koralowe

 

Strefy roślinności w morzu

-          mało urozmaicona

-          osiadła

-          głównie rdestnicowate (Potamogetonaceae)

-          max zasięg do 130 m

-          2% pokrywa powierzchni

-          niewielka rola w produkcji pierwotnej

-          płycizny – głównie zielenice

-          głębiej – brunatnice i krasnorosty

-          brunatnice – wielkomorszcz (Macrocystis) Laminaria, Fucus

-          krasnorosty – Callithamnion, Ceramium, Furcelaria, „mech irlandzki”, glony wapienne

-          „trawy morskie” – żabiściekowate (Hydrocharitaceae); Zoostera, posidania

-          Glony – docierają do 130 m (zwykle kilka, kilkadziesiąt m.)

-          Ulva lactuca – sałata morska

-          Acetabularia, Caulerpa, Taxiflora,

-          Macrocystis pyrifera – wielkomorszcz

-          Lithotamnium sp

-          Halophila sipulscra

-          Kryl – Euphasia superba

-          Żebropław

-          Wiele gatunków św...

Zgłoś jeśli naruszono regulamin