DIAGNOSTYKA
Choroba – jest to morfologiczny i czynnościowy wyraz zaburzeń w organizmie; choroba jest złożoną odpowiedzią orgnizmu na bodziec chorobotwórczy. Można ją również określić jako naruszenie równowagi między organizmem a środowiskiem.
Etiologia – jest to nauka o przyczynch powstawania chorób. Przyczyny można podzielić na:
- zewnątrzpochodne – nabyte wskutek działania szkodliwych czynników środowiska zewnętrznego
- wewnątrzpochodne – wewnątrzustrojowe, powstające np. na podłożu genetycznym lub zaburzeń czynności narządów.
Poznanie przyczyn choroby jest podstawą rozpoznania, które może pozwolić na wybór odpowiedniego leczeni zwanego przyczynowym. Trudności rozpoznaniu przyczyny choroby zmuszają do zastosowania leczenia objawowego.
Zewnątrzpochodne przyczyny chorób
1. Fizyczne:
· mechaniczne
· termiczne
· promieniowanie słoneczne i jonizujące
· prąd elektryczny
· ciśnienie atmosferyczne
· hałas
2. Chemiczne:
· substancje toksyczne
3. Biologiczne:
· bakterie
· wirusy
· grzyby
· pasożyty
4. Pokarmowe:
· nieodpowiedni rodzaj i jakość karmy
· niedobory mikro- i makroelementów
· niedobory białek
· niedobory witamin, itd.
Czynniki mechaniczne
Skutkiem działania czynników mechanicznych na tkanki jest powstanie urazu (trauma).
W zależności od rodzaju działającego przedmiotu uszkodzenia mechaniczne mogą występować:
v bez przerwania ciągłości skóry – uszkodzenia zamknięte
ü stłuczenie
ü wstrząśnienie
ü uciśnięcie
ü rozciągnięcie
ü pęknięcie
ü rozdarcie
ü zwichnięcie
ü skręcenie
ü złamanie
v z przerwaniem ciągłości skóry – uszkodzenia otwarte
ü rany
§ cięte
§ rąbane
§ tłuczone
§ miażdżone
§ darte
§ kłute
§ kąsane
§ postrzałowe
ü złamania otwarte
Ponadto rany możemy podzielić na:
« powierzchowne / głębokie
« proste / złożone
« zakażone / nie zakażone
Czynniki termiczne
1. Miejscowe działanie wysokiej temperatury
· oparzenie I stopnia
· oparzenie II stopnia
· oparzenie III stopnia
· oparzenie IV stopnia
2. Ogólne działanie wysokiej temperatury
· Podwyższona temperatura otoczenia prowadzi do przegrzania organizmu (hipertermii)
· Efektem jest:
§ wzrost temperatury ciała
§ zaburzenia w układzie sercowo-naczyniowym
§ zaburzenia w gospodarce wodno-elektrolitowej
§ zaburzenia w równowadze kwasowo-zasadowej
§ zaburzenia w układzie krzepnięcia krwi
3. Miejscowe działanie niskiej temperatury
· odmrożenie I stopnia
· odmrożenie II stopnia
· odmrożenie III stopnia
· odmrożenie IV stopnia
5. Ogólne działanie niskiej temperatury
· Przebywanie zwierząt w niskiej temperaturze może prowadzić do oziębienia (hipotermii) organizmu.
Promieniowanie słoneczne
Efekty ich działania mogą powodować zmiany miejscowe (oparzenie, zapalenie spojówek) lub ogólne (przegrzanie całego organizmu). Przy dłuższym ich działaniu może dojść do wystąpienia udaru słonecznego:
· podwyższenie temperatury ciała
· niezborność ruchów
· skurcze mięśni
· utrata przytomności
· drgawki
· śmierć
Chemiczne czynniki chorobotwórcze
Ich działanie objawia się zatruciem (intoxicatio), a substancja zatruwająca to trucizna.
Biologiczne czynniki chorobotwórcze
v Bakterie
v Wirusy
v Grzyby
v Pasożyty
Powstanie choroby zależy od:
· charakteru i ilości czynnika zakaźnego
· drogi jego wtargnięcia
· stanu mechanizmów obronnych gospodarza.
Drobnoustroje chorobotwórcze charakteryzują się cechami:
· patogenność – zdolność drobnoustroju do wywoływania choroby
· zjadliwość – właściwość określonego szczepu drobnoustroju do wywołania choroby w określonych warunkach
...
maciekn45