Anatomia5.pdf

(156 KB) Pobierz
FORMULARZ DANYCH EWIDENCYJNYCH ZLECENIOBIORCY
Zespół narządów pokarmowych 2
PRZEŁYK
(esophagus)
początkowy odcinek przewodu pokarmowego (canalis alimentarius)
stanowi mięśniowo – błoniastą cewę łączącą gardło z żołądkiem
wyróżnia się części:
cz. szyjną (pars cervicalis)
cz. piersiową (pars thoracica)
cz. brzuszną (pars abdominalis)
błona śluzowa ma białawe zabarwienie
tworzy podłużne fałdy ulegające wygładzeniu w czasie przesuwania
pokarmu
obecność fałdów powoduje dużą rozciągliwość
występujące tu gruczoły przełykowe (glandulae esophageae) są różnie rozwinięte u
różnych gatunków zwierząt w zależności od stopnia rozwoju ślinianek
błona mięśniowa zbudowana jest z tkanki mięśniowej poprzecznie prążkowanej
ŻOŁĄDEK
(gaster)
ŻOŁĄDEK JEDNOKOMOROWY
leży przeważnie w okolicy podżebrowej lewej, a także – z wyjątkiem konia – w
okolicy wyrostka mieczykowatego
jest rozszerzoną częścią przewodu pokarmowego leżącego bezpośrednio za
przeponą
pokarm zatrzymuje się w nim przez pewien czas i ulega trawiącemu działaniu
enzymów soku żołądkowego
w lewym końcu żołądka znajduje się lejkowata część wpustowa (pars cardiaca)
na prawym końcu znajduje się część odźwiernikowa (pars pylorica)
powierzchnia ścienna przylega do wątroby i przepony
powierzchnia trzewna – do pętli jelitowych
obie powierzchnie spotykają się między częścią wpustową a odźwiernikową
środkowa część żołądka – trzon żołądka (corpus ventriculi)
na podstawie cech budowy błony śluzowej rozróżnia się żołądki:
jednokomorowe typu prostego – jelitowego (u psa)
cała błona zawiera gruczoły
jednokomorowe typu mieszanego – przełykowo – jelitowego (u świni i
konia)
błona częściowo pozbawiona jest gruczołów – część bezgruczołowa
(pars nonglandularis)
a częściowo ma taką budowę jak w żołądku prostym – część
gruczołowa (pars glandularis)
zależnie od rodzaju i funkcji gruczołów, w błonie śluzowej części gruczołowej
rozróżnia się:
Projekt „Dobry zawód – lepsza przyszłość” współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego
Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki 2007-2013, Priorytet IX, Działanie 9.3
626503237.004.png
strefę gruczołów wpustowych
strefę gruczołów żołądkowych właściwych
tu znajdują się gruczoły żołądkowe (glandulae gastricae)
strefę gruczołów odźwiernikowych
błona mięśniowa
zbudowana jest z włókien mięśniowych gładkich
składają się na nią:
warstwa podłużna (stratum longitudinale)
warstwa okrężna (stratum circulare)
włókna skośne zewnętrzne i wewnętrzne (fibrae obliquae extermae et
internae)
błona surowicza
z krzywizny mniejszej przechodzi w sieć mniejszą
z krzywizny większej przechodzi w sieć większą
pomiędzy blaszkami sieci leży śledziona
ŻOŁĄDEK WIELOKOMOROWY PRZEŻUWACZY
składa się z:
przedżołądka (proventriculus):
żwacz
czepiec
księgi
trawieńca
Żwacz (rumen)
wypełnia całą lewą połowę jamy brzusznej od przepony aż po otwór przedni
miednicy
u dorosłych – to największa z komór żołądka
u noworodków – większy jest trawieniec
składają się na niego 2 worki
są one oddzielone od siebie dwiema głębokimi bruzdami (sulcus ):
na powierzchni zewnętrznej żwacza – ściennej i trzewnej – biegną rowki łączące
obie bruzdy
noszą one nazwy bruzd przedłużnych – prawej i lewej (sulcus
longitudinalis dexter et sinister)
każdej z bruzd przedłużnych wewnątrz żwacza odpowiada grzebień podłużny (pila
longitudinalis)
na końcu tylnym żwacza znajdują się 2 worki ślepe (saccus cecus):
tylno – grzbietowy
tylno – brzuszny
ich granice na powierzchni zewnętrzne wykreślają bruzdy wieńcowe (sulcus
coronarius)
na powierzchni wewnętrznej – odpowiednie grzebienie wieńcowe (pila coronaria)
przełyk uchodzi do przedniej części worka grzbietowego – zw. przedsionkiem
żwacza (atrium ruminis)
błona śluzowa
pozbawiona gruczołów
Projekt „Dobry zawód – lepsza przyszłość” współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego
Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki 2007-2013, Priorytet IX, Działanie 9.3
626503237.005.png
tworzy wyniosłości różnego kształtu i wielkości – brodawki żwacza (papillae
ruminis)
zwarte w nich włókna mięśniowe nadają im zdolność ruchu
właściwości resorpcyjne usprawniają liczne naczynia krwionośne i
chłonne
błona mięśniowa
składa się z dwóch warstw mięśniówki gładkiej:
warstwa zewnętrzna
na kształt spirali obejmuje cały żwacz
warstwa wewnętrzna
jest wspólna dla obydwu worków
ma przebieg okrężny
Czepiec (reticulum)
leży na wyrostku mieczykowatym
ma kształt kulisty
u bydła jest mniejszy od ksiąg, stanowi przedłużenie przedsionka żwacza
od żwacza oddzielony jest:
bruzdą – na powierzchni zewnętrznej
fałdem żwaczowo – czepcowym – od środka
ze żwaczem łączy się ujściem żwaczowo – czepcowym (ostium ruminoreticulare)
drobne, szczecinowate ujście czepcowo – księgowe prowadzi do ksiąg
na ścianie czepca biegnie rynienka czepcowa (sulcus reticuli)
składa się z dwóch fałdów mięśniówki otoczonych błoną śluzową – zw.
wargą lewą i prawą (labium dextrum et sinistrum)
między nimi leży dno rynienki (fundus sulci reticuli)
obie wargi rozpoczynają się przy ujściu wpustowym przełyku
warga lewa jest lepiej rozwinięta i otaczana łukiem wargę prawą
w ten sposób warga prawa staje się przy końcu rynienki wargą lewą
błona śluzowa
nie zawiera gruczołów
tworzy listewki czepca (cristae reticuli), które nie ulegają wygładzeniu
łączą się one tworząc (4)-5-(6)–kątne komórki czepca (cellulae reticuli)
komórki są wąskie i gładkie
dno pokryte jest zrogowaciałymi brodawkami czepca (papillae
reticuli)
błona mięśniowa
składa się z dwóch warstw:
zewnętrznej – poprzecznej
wewnętrznej – podłużnej
błona surowicza
przechodzi na czepiec z sąsiednich komór żołądka
Księgi
znajdują się w prawej okolicy podżebrowej między żwaczem a wątrobą
mają kształt kulisty i są nieco spłaszczone bocznie
leżą między czepcem a trawieńcem, ale nieco wyżej
Projekt „Dobry zawód – lepsza przyszłość” współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego
Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki 2007-2013, Priorytet IX, Działanie 9.3
626503237.006.png 626503237.007.png 626503237.001.png
z czepcem łączą się za pośrednictwem ujścia czepcowo – księgowego (ostium
reticuloomasicum)
z trawieńcem – ujściem księgowo – trawieńcowym (ostium omasoabomasicum)
między obu ujściami rozciąga się rynienka ksiąg (sulcus omasi) będąca
przedłużeniem rynienki czepcowej
błona śluzowa
nie posiada gruczołów
tworzy charakterystyczne fałdy – blaszki ksiąg (laminale omasi)
są niejednakowej wielkości
powierzchnie pokryte są brodawkami
wyróżnia się:
blaszki wielkie – 12 – 14 sztuk
blaszki średnie
blaszki małe
blaszki najmniejsze
na odcinku początkowym blaszek występują narośla – brodawki
pazurowate (papillae unguiculiformes)
zapobiegają przedostawaniu się do ksiąg zbyt dużych kęsów karmy
między brzegami blaszek a rynienką pozostaje wolna przestrzeń – kanał
ksiąg (canalis omasi)
Trawieniec (abomasum)
leży w prawej okolicy podżebrowej, częściowo w okolicy wyrostka mieczykowatego
to właściwy żołądek gruczołowy
ma kształt gruszkowaty
rozróżnia się w nim:
wypukłą krzywiznę większą
wklęsłą krzywiznę mniejszą
błona śluzowa
tworzy 12 – 16 fałdów spiralnych nie ulegających wygładzeniu
wyróżnia się w niej 3 strefy gruczołów:
gruczoły wpustowe
gruczoły żołądkowe
gruczoły odźwiernikowe
owca – 13 – 15 fałdów
koza – 16 – 17 fałdów
JELITO CIENKIE I GRUCZOŁY ZAŚCIENNE
JELITO CIENKIE (intestinum tenue)
rozciąga się od odźwiernika żołądka do jelita ślepego
odbywa się tu:
trawienie
rozpad węglowodanów, białek i tłuszczów pod względem enzymów
zawartych w wydzielinach gruczołów trawiennych
wchłanianie
rozłożonych wskutek trawienia, składników odżywczych
Projekt „Dobry zawód – lepsza przyszłość” współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego
Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki 2007-2013, Priorytet IX, Działanie 9.3
626503237.002.png
wyrazem funkcji chłonnych jest bardzo duża powierzchnia jelita, na
która składają się:
znaczna długość
sfałdowanie błony śluzowej
obecność kosmków jelitowych
najdłuższe jelito maja zwierzęta roślinożerne, które odżywiają się paszą
objętościową
w całym jelicie występują:
gruczoły jelitowe (glandulae intestinales)
gruczoły dwunastnicze (glandulae duodenales)
grudki chłonne samotne (lymphonoduli solitarii)
grudki chłonne skupione (lymphonoduli aggregati)
błona śluzowa
tkanka siateczkowata tworzy grudki chłonne uczestniczące w odkażaniu
treści pokarmowej
wśród licznych gruczołów błony wyróżnia się:
jednokomórkowe
wydzielają śluz
wielokomórkowe – cewkowe
są gruczołami trawiennymi
składa się z:
dwunastnicy
jelita czczego
jelita krętego
Dwunastnica (duodenum)
jest pierwszym , położonym za żołądkiem odcinkiem jelita cienkiego
do początkowego odcinka uchodzą przewody wyprowadzające dwóch wielkich
gruczołów naściennych:
wątroby
trzustki
u wszystkich zwierząt leży w prawej okolicy podżebrowej
w początkowej części uchodzi:
przewód żółciowy wspólny
przewód trzustkowy
przewód dodatkowy – jeśli występuje
Jelito czcze (jejunum)
tworzy liczne pętle jelitowe
bierze początek od dwunastnicy
bez wyraźnej granicy przechodzi w jelito kręte
Jelito kręte (ileum)
zwane jest biodrowym
u zwierząt domowych stanowi część jelita o przebiegu prostym
Projekt „Dobry zawód – lepsza przyszłość” współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego
Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki 2007-2013, Priorytet IX, Działanie 9.3
626503237.003.png
Zgłoś jeśli naruszono regulamin