. opisz gazy używane do dezynfekcji (jak działają, co to jest)
2. podziały antybiotyków
3. jakieś 4 antybiotyki - opisać mechanizm ich działania na bakterię
4. sporulacja i przetrwalnik - opis
5. hodowla beztlenowa
6. enzymy bakteryjne i ich wpływ
7. porównanie ścian kom. Gram+ i Gram-, wpływ na terapię.. do tego pytania jest tabelka którą trza umieć
8. materiał genetyczny bakterii - opisać trnsdukcję, tranformację i koniugację
9. metody badania oporności
1. Wymień rodzaje podłóż bakteryjnych.
Podłoże mikrobiologiczne (pożywka mikrobiologiczna)- jest mieszanką odpowiednio dobranych składników tworzących środowisko, w którym szybko i charakterystycznie wzrastają posiane na nie drobnoustroje. Stworzone sztucznie po to, aby uzyskać optymalne warunki do rozwoju bakterii. W podłożu muszą być zachowane odpowiednie czynniki(pyt 2).
Ze względu na konsystencję:
-płynne-powinny być klarowne, a więc składniki muszą być całkowicie rozpuszczone, np. brzeczka, bulion płynny
-półpłynne (z dodatkiem 0,1-0,8% agaru )
-stałe (2 3 % agar, podłoże z żelatyną)- zestalone za pomocą agaru lub żelatyny na płytce Petriego w postaci jednolitej, gładkiej warstwy bądź też w postaci słupka lub skosu w probówce
Ze względu na skład, sposób sporządzania, rodzaje substratów:
-naturalne: przygotowane wprost z surowca roślinnego lub zwierzęcego, w sposób zapewniający jego jałowość, np. mleko, serwatka, mięso, bulion,
brzeczka, owoce i warzywa, ziemniaki, otręby itp.
-syntetyczne:
białkowe-zawierające białka zwierzęce lub roślinne w postaci wyciągów, płynów ustrojowych (surowica, płyn puchlinowy).
bezbiałkowe-mamy tu substancje organiczne takie jak cukry, aminokwasy, witaminy, zasady purynowe i piramidowe, mamy też substancje nieorganiczne takie jak sole mineralne, pierwiastki śladowe, niezbędne do wzrostu bakterii.
-półsyntetyczne: to podłoża syntetyczne z dodatkiem wyciągów z tkanek roślinnych lub zwierzęcych, np. mleko z lakmusem, agar ziemniaczany z tiaminą.
Ze względu na zawartość substratów:
-proste – umożliwiające wzrost bakterii o małych wymaganiach metabolicznych (płytka agarowa, bulion, woda peptonowa).
-wzbogacone – znajdują się w nich dodatkowe substancje odżywcze takie jak: bulion odżywczy, bulion tryptofanowy, agar z krwią, cukier, surowica, itp, co umożliwiaja wzrost większości drobnoustrojów, w tym także wzrost bakterii o wyższych wymaganiach.
Rozróżniamy także:
-podłoża namnażające-stosujemy wówczas, gdy liczba drobnoustrojów w badanej próbie jest niewielka lub poszukiwany drobnoustrój występuje z inną mikroflorą towarzyszącą. Są to zwykle podłoża płynne, np. zbufirowana woda peptonowa dla pałeczek Salmonella, pożywka Kesslera-Swenartona dla pałeczek z typu Coli.
-podłoża wybiórczo-namnażające: stosujemy je gdy chcemy uzyskać wzrost określonego rodzaju lub gatunku drobnoustroju. W swoim składzie zawierają substancje hamujące wzrost jednych ,a preferujące wzrost pożądanych bakterii np. podłoże Wilsona-Blaira, SF, Lówensteina-Jensena
-podłoża wybiórczo-różnicujące, diagnostyczne: stosowane do zróżnicowania poszczególnych gatunków bakterii na drodze biochemicznej. Używa się ich do badania metabolizmu bakterii. Wykrywa się tu brak lub obecność pewnych enzymów, obserwuje się końcowe produkty przemiany białek, węglowodanów, alkoholi. W podłożach tych umieszcza się wskaźniki, pokazujące zmiany ph środowiska. Pod wpływem przemian zmieniających ph środowiska, indykatory zmieniają swoja barwę.Najczęściej stosowane wskaźniki to: czerwień obojętna, czerwień krezolowa, fuksyna zasadowa, błękit bromotymolowy. Najczęściej stosowane podłoża diagnostyczne to: szereg cukrowy, podłoże Christensena, p. Kliglera, p. z tryptofanem, p Champa, p. Ende, p. z plazmą króliczą (wykrywanie wytwarzanej koagulaty)
-podłoża specjalne np. Lófflera, agar czekoladowy, Tarozzi-Wrzoska – do wyosobnienia czystych hodowli drobnoustrojów. Zabezpieczają odpowiedni skład substancji odżywczych.
- podłoża transportowe np. bakteriologiczny zestaw transportowy nr 1, Transport Medium firmy Becton-Dicinson, Portagerm F-rmy Bio-Merieux itp. ęłęó półpłynne, tylko do przechowania bakterii w czasie transportu.
- podłoża diagnostyczno transportowe np. Uricult, Vagicult, Sensicult
(płytka krwawa-podłoże o podwójnej roli: wzbogacone i diagnostyczne)
2. Czynniki warunkujące hodowlę drobnoustrojów.(Jakie warunki muszą spełniać podłoża do hodowli drobnoustrojów?)
- odpowiednia wartość pożywki: pierwiastki biogenne (C,O,H,P,N,S) i mikroelementy, składniki organiczne i nieorganiczne, czynniki zwrostowe
1.woda (50-90%)
2.sole mineralne: kationy (Na+, K+, NH4+, Cu2+), aniony (Cl-, CO32-, SO42-, PO43-), pierwiastki śladowe (Zn, Mo, Co, Vaoraz S i P), halofity 1-15% NaCl
3.węglowodany –jedno-, dwu-i wielocukry oraz alkohole
4.tłuszcze –sól sodowa kwasu olejowego
5.aminokwasy, związki amonowe, azotany6.witaminy7.czynniki wzrostowe –hematyna
- pH acidofile opt <5,0 neutrofile 5,0<opt<9,0, alkalofilne opt > 8.0
- ciśnienie osmotyczne izotoniczne
- wilgotność
- temperatura
psychrofile- min. 0°C , opt. 15°C, maks. 30°C
mezofile - min. 10°C , opt. 30-37°C , maks. 45°C (głównie drobnoustroje chorobotwórcze)
termofile - min. 40°C , opt. 52°C, maks.70°C
- pożywka musi być przejrzysta i jałowa
- środowisko gazowe
tlenowce — rosną i rozwijają się gdy stężenie tlenu w środowisku jest około 21%
mikroareofilne - stężenie tlenu 5-15%, nie rosną w warunkach beztlenowych, a bardzo
słabo przy stężeniu tlenu 21%
beztlenowce względne - rosną i rozmnażają się gdy stężenie tlenu wynosi około 21%, jak i przy braku wolnego tlenu w środowisku
beztlenowce bezwzględne - stężenie tlenu poniżej 0,5%
3. Metody uzyskiwania czystych hodowli bakterii.(drobnoustrojów?)
1.metody bezpośrednie
•z użyciem mikromanipulatora (Caillone, V de Bruna, Emmersona?)
•metoda kropelkowa Lindnera ?
2.metody pośrednie
•rozmaz powierzchniowy (płytka mazana)
•posiew wgłębny (płytka lana)
•metoda seryjnych rozcieńczeń Listera
•rozsiew powierzchniowy Kocha (metoda redukcyjna)
3.metody pomocnicze
•selekcyjne działanie temperatury
•selekcyjne działanie antybiotyków
•poprzez odpowiednio dobraną pożywkę
Czystość hodowli można potwierdzić np. wykonanie preparatu barwionego z wyizolowanej kolonii.
IDENTYFIKACJA – określenie badanej, czystej kultury jako gatunku na podstawie oznaczenia cech hodowlanych, morfologicznych, fizjologicznych, biochemicznych, serologicznych oraz genetycznych.
4. Metody liczenia bakterii.
1.bezpośrednie
•bezpośrednie liczenie w preparacie barwionym
•oznaczanie liczby komórek w hemocytometrze Thoma lub Bürkera
•metoda filtrów membranowych (ultrafiltracji)
2.pośrednie
•metoda posiewu powierzchniowego (rozcieńczeń probówkowych z wysiewem na płytki Petriego)
•metoda posiewu głębinowego (płytek lanych)
•metoda nefelometryczna (chemiczna) –skala Mc Farlanda
•metoda spektrofotometryczna
5. Proces wzrostu bakterii na podłożu stałym i płynnym, (przykłady?).
Drobnoustroje rosną lepiej, obficiej na podłożach płynnych niż na stałych.
Podłoża płynne.
Można tu wyróżnić kilka typów wzrostu:
1 w postaci kożuszka – powierzchniowy: charakterystyczny dla drobnoustrojów wybitnie tlenowych (w zależności od gatunku bakterii kożuch może być biały, zabarwiony, suchy, sfałdowany, jednolity lub rozpadający się, kłaczkowaty, wznoszący się po ściankach)
2 w postaci mętu – w całej pożywce jednolite zmętnienie: charakterystyczny dla względnych beztlenowców
3 w postaci osadu – komórki grupują się na dnie probówki: charakterystyczny dla drobnoustrojów beztlenowych
Na podłożach płynnych można stwierdzić także wytwarzanie gazu, zapach, zabarwienie.
Podłoże stałe.
Ma zastosowanie w diagnostyce, przy otrzymywaniu czystych kultur oraz w analizach ilościowych. Na tym podłożu obserwujemy wzrost drobnoustrojów w postaci kolonii.
Kolonia bakteryjna- widoczne makroskopowo na powierzchni lub w głębi pożywki stałej skupienia bakterii wyrosłe z jednej komórki lub jednej jednostki wzrostowej. Kolonia to zbiór drobnoustrojów wyrosłych z jednej komórki i zgrupowanych w jednym miejscu. W świecie mikroorganizmów można wyróżnić wiele charakterystycznych koloni. Opisując kolonię uwzględniamy:
· wielkość (mm)
· kształt (okrągły, owalny, nieregularny, pełzający)
· brzeg (gładki, falisty, ząbkowany, poszarpany, zatokowy)
· przekrój (kolonia płaska, wypukła, stożkowata, wklęsła, tarasowata, brodawkowata)
· powierzchnia (lśniąca, matowa, pomarszczona, grudkowata, szorstka)
· przejrzystość (przejrzysta, mętna, opalizująca)
· barwa ( białe, różowe, żółte, szare itp.)Na przykład Sarcina lutea i Pseudomonas herbicola – tworzą kolonie żółte, Staphylococcus aureus – pomarańczowo-złote; Serratia marcescens – krwisto-czerwone; Azotobacter – ciemno brązowe, Pseudomonas
· fluorescens – seledynowe fluoryzujące
· stosunek do podłoża (rośnie na powierzchni, wrasta w głąb podłoża)
· zmiany podłoża wokół bakterii (wydzielanie barwnika, hemoliza, rozpuszczanie podłożą itp.)
· konsystencja (miękka, krucha, nitkowata, kleista, sucha, śluzowata)
· zawieszalność ( należy sprawdzić czy jest zawieszalna w 0,85% NaCl czy nie)
Niektóre bakterie nie tworzą kolonii, a rosną w postaci jednolitej warstwy na podłożu. Określa się to jako typ mgławicowy wzrostu – w formie „H”. Te same drobnoustroje w innych warunkach mogą rosnąć w postaci kolonii – w formie „O”.
NIE WIEM CZY TO TEŻ JEST WAŻNE (było w internecie): Z praktycznego punktu widzenia rozróżnia się następujące typy kolonii
powierzchniowych:
• „S” (smooth – gładki) – o gładkim brzegu, powierzchni wypukłej bez wzniesień i wgłębień. Jest to cecha charakterystyczna dla kolonii młodych i prowadzonych na agarze odżywczym, a także zjadliwych form bakterii chorobotwórczych,
• „R” (rought – szorstki) – o brzegu nierównym, płatowatym lub nitkowatym i szorstkiej powierzchni. Bakterie tworzące takie kolonie układają się w długie nici lub łańcuszki. Kolonie takie tworzą niezjadliwe formy bakterii, chociaż te same bakterie wytwarzające kolonie gładkie, są chorobotwórcze
• „G” (gonidial – gonidialny) – kolonie bardzo drobne o średnicy 1 mm tworzone przez drobne bakterie
• „M” (mucoid – śluzowaty) – kolonie gładkie o powierzchni śluzowatej, błyszczącej, wytwarzane przez bakterie ze śluzową otoczką
• „L” (L-formy) – powstają spontanicznie lub w niesprzyjających warunkach środowiskowych. Kolonia taka składa się z komórek bardzo drobnych –przesączalnych, poprzez formy ziarniste i pałeczkowate, do form olbrzymich o średnicy dochodzącej do 10 µm.
6. Co to jest hodowla?
Hodowla- to zbiór drobnoustrojów, które wyrosły na danym podłożu. Hodowla- to bakterie rosnące na podłożu stałym lub płynnym.
Hodowla mieszana- w skład jej wchodzą drobnoustroje różnych gatunków (kilku gatunków)
Hodowla czysta- wywodzi się z jednej komórki bakteryjnej lub formy przetrwalnikowej, mamy wtedy jeden gatunek mikroorganizmu.
Metody otrzymywania czystych hodowli (pyt.3)
7. Co to jest kolonia? Pyt. 5.
8.Fazy wzrostu (namnażania)
a) faza przygotowawcza (utajenia): w ciągu kilku godzin od momentu posiania mikroorganizmy adoptują się do nowych warunków, w tym czasie nie namnażają się.
b) faza logarytmicznego wzrostu : następuje po nagromadzeniu się substancji koniecznych do podziałów komórkowych. Ilość drobnoustrojów wzrasta w postępie geometrycznym, a czas generacji jest najkrótszy. W tej fazie mikroorganizmy są najwrażliwsze na działanie czynników szkodliwych dla nich np. antybiotyków..
c) faza równowagi (stacjonarna): krzywa wzrostu przybiera charakter poziomy, ilość bakterii nowo dzielących się i obumierających jest równa sobie.
d) faza zamierania: wyczerpują się substraty niezbędnych dla wzrostu oraz nadmiernie gromadzą się produkty metabolizmu. Procesy życiowe stopniowo powolnieją i populacja zaczyna zamierać.
Krzywa wzrostu bakterii - wykres przedstawiający liczbę komórek bakteryjnych w hodowli w zależności od czasu jej rozwoju
Hodowle stacjonarne (statyczne) -morfologia, fizjologia i biochemia bakterii
Hod...
teresawawa