Wanda Rezik
Przez większość mojego życia byłam nominalnym katolikiem. Chodziłam do kościoła wtedy, gdy tego wymagała zaistniała sytuacja np. po wyjściu za mąż. Później chodziłam już tylko z przyzwyczajenia. Byłam martwa duchowo. Nie znałam Boga i Jego miłości. Nie zdawałam sobie sprawy, że On z miłości dla mnie oddał swoje życie.Gdy moje obie córki były dorosłe, młodsza z nich nawróciła się. Pewnego dnia zapytała mnie, czy jest możliwe, abym się nawróciła. Powiedziałam, że nie. Wtedy nie znałam jeszcze możliwości Boga. Nie minęło dużo czasu, może rok, gdy znalazłam się w „Odnowie w Duchu Świętym” w kościele w Aleksandrowicach. Tam 29 marca 2000 r. przyjęłam Jezusa do swojego życia jako mojego Pana i Zbawiciela. Przeżyłam także chrzest w Duchu Świętym. Podczas modlitwy dokonała się wielka przemiana w moim wnętrzu. Duch Święty mój słuch i wzrok, jak również dał mi wrażliwe serce. Poczułam się spokojna i radosna. Zrozumiałam, że wreszcie znalazłam to, czego szukałam całe życie. Tak prawdziwie to Pan mnie odnalazł. Narodziłam się na nowo, jako nowe stworzenie z Ducha Świętego, jako dziecko Boga. Niepewność, pustka i zniechęcenie zniknęły z mojego życia, a życie, które otrzymałam z dnia na dzień coraz bardziej wypełnia Chrystus. To co było dla mnie niemożliwe, stało się możliwe, dzięki Jego cudownej łasce. Dzięki Jego przelanej krwi jestem zbawiona, odkupiona, usprawiedliwiona. Moje grzechy są odpuszczone. Czytam Pismo Święte, pielęgnuję moją społeczność z Jezusem. Pan daje mi pragnienie bycia z Nim i głód Słowa Bożego. Pragnę przebywać w Jego obecności i służyć moją skromną osobą Panu. Dnia 20 czerwca 2004 r. przyjęłam chrzest wodny, aby m.in. wyrazić swoją wiarę i wypełnić nakaz Słowa Bożego. Moim pragnieniem jest żyć tak, jak mówi Słowo Boże, które jest moim jedynym autorytetem, aby wzrastać w Panu. Moja przygoda z Jezusem trwa dopiero kilka lat, ale przede mną cała wieczność. Chwała Panu.
koni86