Plan prezentacji

Temat: „Bohater tragiczny w literaturze antycznej, romantycznej i współczesnej.”

Omów problem na wybranych przykładach.

I. Literatur podmiotu:

1.      Borowski Tadeusz, „Dzień na Harmenzach”, Warszawa 1972.

2.      Borowski Tadeusz, „U nas w Auschwitzu”, Warszawa 1972.

3.      Borowski Tadeusz, „Proszę państwa do gazu”, Warszawa 1972.

4.      Mickiewicz Adam, „Konrad Wallenrod”, Warszawa 2002.

5.      Sofokles, „Król Edyp“, Kraków 2006.

II. Literatura przedmiotu:

1.      Jaworski Stanisław, „Terminy literackie”, Warszawa 1990, s. 150.

2.      Kajtoch Wojciech, „Lagry i łagry- problematyka obozowa w IV klasie L.O. (Tadeusz Borowski, Gustaw Herling-Grudziński, Aleksander Sołżenicyn)”, Kraków 1994, s. 13-14.

3.      Libera Zdzisław, „Konrad Wallenrod Adama Mickiewicza”, Warszawa 1966.

4.      Słownik scen literackich, Król Edyp Sofoklesa, red. Nosowska Dorota, Warszawa 2005, s. 149-151.

5.      Werner Andrzej, „Zwyczajna apokalipsa”, Warszawa 1981, s. 47-48.

III. Ramowy plan wypowiedzi

1.Określnie problemu:

Ukazanie niezmienności tragizmu oraz przedstawienie jego różnych źródeł, na przykładzie utworów literackich w antyku, romantyzmie i współczesności.

2. Kolejność prezentowanych argumentów:

a)      Wyjaśnienie genezy i pojęcia tragizmu.

b)      Ukazanie tragizmu Edypa skazanego na niepowodzenie przez fatum.

c)       Zaprezentowanie tragizmu Konrada Wallenroda, jako zakładnika historii.

d)      Nieludzka alternatywa bohaterów opowiadań Tadeusza Borowskiego.              

3. Wnioski:

a)      Niezmienność istoty tragizmu mimo upływu czasu i przemian kulturowych

b)      Tragizm, jako pojęcie nie tylko estetyczne, ale i moralne.

c)       Najbardziej wstrząsający obraz tragizmu ludzkich losów ukazany przez Tadeusza Borowskiego.