Programowanie.pdf
(
476 KB
)
Pobierz
(anonymous)
Programowanie
1
Programowanie
Programowanie
to proces projektowania, tworzenia,
testowania i utrzymywania
kodu źródłowego
programów
komputerowych
lub urządzeń
mikroprocesoro
wych
(
mikrokontrolery
). Kod źródłowy jest napisany w
języku
programowania,
z użyciem określonych reguł, może on być
modyfikacją istniejącego programu lub czymś zupełnie
nowym. Programowanie wymaga dużej wiedzy i
doświadczenia w wielu różnych dziedzinach, jak
projektowanie aplikacji,
algorytmika
,
struktury danych
,
znajomość
języków programowania
i narzędzi
programistycznych, wiedza nt. kompilatorów, czy sposób
działania podzespołów
komputer
a. W
inżyni
erii
oprogramowania,
programowanie
(
implementacja
) jest tylko
jednym z etapów powstawania programu.
Między programistami trwają nieustanne debaty, czy
programowanie
jest sztuką, rzemiosłem czy procesem
inżynieryjnym. Bezpośrednią formą sztuki w tej dziedzinie
jest
demoscena
.
Inną debatą dotyczącą tego przedmiotu jest stopień, w jakim język programowania wpływa na formę, jaką przybiera
oraz jak funkcjonuje końcowy program. Jest ona analogiczna do
hipotezy Sapira-Whorfa
w
lingwistyce
.
Programiści
Osoba programująca komputery nazywa się
programistą l
ub potocznie
koderem
. Ich praca zazwyczaj obejmuje:
•
Analizę wymagań systemowych
•
Specyfikację aplikacji
•
Architekturę systemu informatycznego
• Programowanie
•
Kompilację oprogramowania
•
Testowanie oprogramowania
•
Dokumentację programu
•
Integrację
•
Pielęgnację oprogramowania
Programowanie
2
Języki programowania
Różne języki programowania pozwalają na wykorzystanie różnych stylów programowania zwanych również
paradygmatem programowania o
raz specyficznych cech danego języka. Wybór konkretnego języka może zależeć od
indywidualnych upodobań, polityki firmy tworzącej oprogramowanie lub ze względu na zadanie, jakie końcowa
aplikacja ma realizować.
Najlepszym rozwiązaniem jest wybór języka programowania najbardziej dostosowanego do rozwiązywanego
zadania i ewentualnej istniejącej infrastruktury. Najważniejsze kryteria wyboru języka programowania to:
paradygmat i rodzaj języka, przenośność i wydajność kompilatorów, dojrzałość oraz dostępność narzędzi i
dokumentacji.
Ze względów takich jak brak kompilatorów dla danej platformy sprzętowej, niewystarczająca wydajność
wynikowego kody aplikacji, czy konieczność utrzymania i integracji z już istniejącą infrastrukturą, może nie być to
możliwe lub zbyt kosztowne do zrealizowania. W przypadku większych projektów istotne jest też, jak szybko można
znaleźć odpowiednio wykwalifikowane osoby znające konkretny język i jak szybko uda się z nich stworzyć sprawny
zespół.
Historia programowania
Mechaniczne urządzenia liczące są
konstruowane już od czasów starożytnych.
Mechanizm z Antykithiry p
ochodzący z
czasów starożytnej
Grecji
(
150
-
100 p.n.e.)
był mechanicznym kalkulatorem opartym o
zespół kół zębatych służącym do obliczeń
astronomicznych
[1]
.
Arabski
wynalazca
Al-Jazari z
budował w
1206 r
oku
programowalny automat perkusyjny z
pałeczkami oraz
krzywkami
umieszczonymi
na drewnianym bębnie w określonych
miejscach. W miarę obrotu bębna uderzały
one o dźwignie, które odgrywały określony
dźwięk na instrumencie perkusyjnym. W
1805
roku powstało
krosno tkackie
Josepha
Marie Jacquarda.
Maszyna korzystała z kart
dziurkowanych, na których zapisany był wzór tkaniny do wytworzenia. Zmieniając zestaw kart, można było uzyskać
tkaniny z innymi wzorami. Pomysł ten został później podchwycony przez
Hermana Holleritha z
IBM.
Programowanie komputera analogowego w:pl:ELWATELWAT z końca lat 60.
XX wieku, przez łączenie tablica połączeńtablicy połączeń.
W
1833 r
oku
Charles Babbage
zaczął budowę
maszyny analitycznej b
ędącej w istocie mechanicznym,
programowalnym protokomputerem, który wyprzedzał swoją epokę. Z powodu trudności konstrukcyjnych, a także
braku zainteresowania rządu
Wielkiej Brytanii
wynalazca nie dokończył swojego wynalazku, lecz projekt został
opisany przez
Adę Lovelace,
która napisała także dla niego pierwszy program obliczający
liczby Bernoulliego
i w
ten sposób została pierwszym programistą (a właściwie programistką) w historii.
Wynalezienie
architektury von Neumanna u
możliwiło przechowywanie programów komputerowych w pamięci
operacyjnej komputera razem z danymi. Pierwsze programy musiały być składane bezpośrednio z operacji
oferowanych przez konkretną maszynę, często w notacji binarnej. Każdy model używał innego zestawu komend, co
ograniczało przenośność. W późniejszych latach zaprojektowano pierwsze
asembler
y, gdzie programista mógł
wpisywać instrukcje w formacie tekstowym z wykorzystaniem zapisu symbolicznego zamiast numeru rozkazu, np.
ADD X, TOTAL
. W
1954
roku stworzony został pierwszy język programowania wysokiego poziomu,
FORTRAN
,
Programowanie
3
gdzie programiści mogli bezpośrednio formułować wyrażenia matematyczne w podobnym stylu, do jakiego jesteśmy
przyzwyczajeni:
y = x^2 + 5*x
–
7
. Tekst programu, lub inaczej jego
źródło
, było tłumaczone do postaci zrozumiałej
dla maszyny za pomocą specjalnej aplikacji zwanej
kompilatore
m. W późniejszych latach powstały nowe języki
programowania, często zorientowane do tworzenia konkretnych typów aplikacji.
W początkowych latach istnienia komputerów (ok. 1940-1960), programy komputerowe były wprowadzane do
pamięci komputera za pośrednictwem kart dziurkowanych lub papierowych taśm. Pod koniec lat sześćdziesiątych
pojawiły się pierwsze urządzenia do elektronicznego przechowywania informacji oraz terminale komputerowe,
dzięki którym kod źródłowy mógł być wprowadzany bezpośrednio do komputera za pomocą edytorów tekstu.
Wraz z rozwojem
Internet
u oraz sieci komputerowych pojawiły się narzędzia ułatwiające zespołową pracę nad
programami, takie jak
systemy kontroli wersji
. Kod źródłowy jest tutaj przechowywany na centralnym serwerze,
natomiast programiści wysyłają do niego poprawki z własnych kopii lokalnych. Wszystkie zmiany są rejestrowane, a
program zarządzający potrafi inteligentnie łączyć ze sobą fragmenty modyfikowane niezależnie przez dwóch
programistów, dzięki czemu nie może zaistnieć sytuacja przypadkowego skasowania efektu pracy innego członka
zespołu.
Obecnie programowanie jest atrakcyjną karierą w niemal każdym kraju rozwiniętym, ze względu na stale rosnący
popyt na nowe aplikacje komputerowe. Niektóre z najbogatszych osób świata są programistami z zawodu, np.
Bill
Gates (
Microsoft
),
Larry Ellison (
Oracle)
,
Larry Page (
Google
) czy
Hasso Plattner (
SAP
).
Nowoczesne programowanie
Pierwsze kroki w każdym projekcie programistycznym powinny być analiza wymagań, modelowanie,
implementacja i eliminacja błędów (
debugging
). Istnieje wiele różnych sposobów na zrealizowanie każdego z tych
etapów.
Współcześni programiści korzystają z wielu specjalistycznych narzędzi wspomagających tworzenie i zarządzanie
złożonymi aplikacjami. Proces tworzenia programu komputerowego zazwyczaj rozpoczyna się od stworzenia analizy
wymagań oraz zaprojektowania architektury. Popularnymi technikami modelowania są tutaj
OOAD
oraz
MDA
.
Unified Modelling Language
(
UML)
jest powszechnie akceptowaną notacją do prezentowania obu z nich.
Dopiero wtedy następuje tworzenie właściwego kodu źródłowego. Przy złożonych aplikacjach korzysta się z
zaawansowanych środowisk
IDE
wyposażonych w szereg dodatkowych menedżerów pokazujących różne
informacje o strukturze aplikacji oraz w rozbudowany system wykrywania i usuwania błędów. Popularnymi
środowiskami IDE są
Visual Studio
firmy Microsoft oraz projekt
Eclipse n
adzorowany przez
IBM
.
Obecnie istotnym zagadnieniem jest
kontrolowanie wersji k
odu źródłowego, który często jest modyfikowany w
sposób rozproszony przez wielu programistów. Im większy projekt (np. taki jak system operacyjny:
FreeBSD
,
NetBSD,
GNU/
Linux
itp.) tym większe znaczenie ma integrowanie wielu zmian oraz zarządzanie nimi (np.
śledzenie zmian niezależnie od np. przemieszczania się plików itp.). Do takich systemów zaliczyć można np.
CVS
,
Subversion,
svk,
Git,
Bazaar
i inne. Wiele dużych, komercyjnych środowisk programistycznych zintegrowanych jest
w system kontroli wersji.
Usuwanie błędów z gotowej aplikacji jest ostatnim krokiem rozwoju oprogramowania. Trudność jego realizacji
zależy od środowiska, jakości kodu źródłowego oraz wybranego języka programowania. Istnieją dwa główne
sposoby debugowania: statyczna analiza kodu i dynamiczna. Pierwszy polega na analizie kodu źródłowego pod
kątem występowania możliwych błędów. Drugi, na analizie programu w trakcie pracy, służą ku temu specjalne
narzędzia, zwane debugerami oraz fragmenty kodu zawarte bezpośrednio w programie, których jedynym zadaniem
jest pomoc w znalezieniu błędów.
Programowanie
4
Nowoczesne języki
Współcześnie używanymi językami programowania są:
C,
C++,
Objective C
,
C#,
Visual Basic
,
Java,
Delphi
,
Cobol
,
PHP
,
Perl
,
Python i
Ruby.
Wiele języków wyewoluowało z C, jak na przykład C++, C# czy Java. Języki Java, Python i Ruby są popularne,
gdyż pozwalają na bardzo
szybkie tworzenie aplikacji
(ang.
Rapid Application Development
) oraz są uruchamiane w
wirtualnej maszynie, co pozwala na uniknięcie wielu problemów znanych z języków niższego poziomu, takich jak
przepełniania bufora czy nieprawidłowe wskaźniki. Jednakże większość programów biurowych, jak na przykład
edytory tekstu czy grafiki, jest napisanych w wydajniejszych językach, takich jak C, C++ czy Delphi.
Systemy operacyjne s
ą niemal całkowicie napisane w wydajnych językach, ponieważ szybkość jest konieczna.
Naukowe programy są zwykle zaimplementowane w Fortranie, gdyż przy użyciu nowszych
kompilatoró
w możliwa
jest w nim bardzo wydajna optymalizacja obliczeń arytmetycznych. Cobol jest wciąż na silnej pozycji w
zagranicznych korporacyjnych i rządowych centrach danych, głównie na serwerach
Mainframe
. PHP i Java górują w
programach korzystających z bazy danych. Python, będąc językiem ogólnego zastosowania, jest wykorzystywany
zwykle w administracji systemu i na stronach
WWW
.
Istniejące języki programowania są stale rozwijane i modernizowane, powstają też zupełnie nowe, często
innowacyjne języki i kompilatory.
Debugowanie
Debugowanie jest bardzo ważną częścią procesu tworzenia oprogramowania, ponieważ program z błędami jest
zwykle bezużyteczny. Języki takie jak C czy Asembler mogą stanowić wyzwanie nawet dla doświadczonych
programistów. Bliski kontakt ze sprzętem oprócz dużej wydajności i kontroli nad sprzętem, niesie ze sobą również
podatność na wystąpienie poważnych błędów takich jak
przepełnienie bufora,
błędne wskaźniki czy niezainicjowana
pamięć. Przepełnienie bufora może uszkodzić pograniczne segmenty pamięci i spowodować błąd w zupełnie innej
linii programu, jest również bardzo skuteczną metodą ataku - pozwala na wykonanie dowolnego kodu przez
nadpisanie wskaźnika powrotnego funkcji. Z tego powodu narzędzia takie jak
Valgrind,
Purify c
zy
Boundschecker
są niemal niezbędne przy tworzeniu nowoczesnych aplikacji w C czy C++.
Języki takie jak
Java,
PHP
i
Python z
apobiegają większości takich błędów, ale za cenę spadku wydajności programu
wynikowego. Jest to akceptowalne w programach, którym większość czasu zabierają zapytania do
bazy danych.
Zawody programistyczne
Od kilku dekad organizowanych jest szereg konkursów programistycznych skierowanych przeważnie do młodych
programistów (uczniów szkół średnich i studentów). W Polsce odbywa się kilka dużych konkursów tego typu, a
wśród nich, kierowane do studentów
Akademickie Mistrzostwa Polski w Programowaniu Zespołowym
, czy
skierowana do uczniów szkół średnich
Olimpiada Informatyczna
organizowana przez Ministerstwo Edukacji.
Istnieją też portale skupiające zawodników startujących w tego typu konkursach (zob.
online judge
), które zawierają
zbiory zadań i pozwalają na automatyczne sprawdzanie rozwiązań.
Osobliwą formą zawodów programistycznych są
kompoty
(od
ang. c
ompetition - turniej) organizowane przez
społeczność
demosceniczną n
a zlotach takich jak np.
Assembly i
inne. Kategorie
Demo i
intro
w głównej mierze
skupiają się na konkurencji w umiejętności tworzenia najwydajniejszego kodu lub wykazania niezwykłego
programistycznego polotu. Często też mają miejsce kategorie, w których ogranicza się rozmiar kodu np. 4 KB, 8
KB, 64 KB 96 KB itp. W takim przypadku autor lub autorzy próbują zbudować niezwykle urozmaicony i
rozbudowany program
multimedial
ny mieszczący się w zadanych ramach.
Programowanie
5
Zobacz też
•
Kompilacja i
konsolidacja
•
Algorytm
•
Język programowania
•
Kod źródłowy
•
Skrypt
•
Inżynieria oprogramowania
•
Mikrokontroler
•
Programowanie hybrydowe
Linki zewnętrzne
Materiały dydaktyczne
MIMUW
na studia informatyczne I stopnia:
• Wstęp do programowania
[2]
• Paradygmaty programowania
[3]
• Metody programowania
[4]
• Środowisko programisty
[5]
• Programowanie w Visual Basic
[6]
Materiały dydaktyczne MIMUW na studia informatyczne II stopnia:
• Metody realizacji języków programowania
[7]
Przypisy
[1] Ancient Greek Computer's Inner Workings Deciphered
(http:/
/
news.
nationalgeographic.
com/
news/
2006/
11/
061129-ancient-greece.
html)
(
ang.
)
. National Geographic News
(http:/
/
news.
nationalgeographic.
com/
)
, 2006-11-29. [dostęp 2010-10-19].
[2]
http:/
/
wazniak.
mimuw.
edu.
pl/
index.
php?title=Wst%C4%99p_do_programowania
[3]
http:/
/
wazniak.
mimuw.
edu.
pl/
index.
php?title=Paradygmaty_programowania
[4]
http:/
/
wazniak.
mimuw.
edu.
pl/
index.
php?title=Metody_programowania
[5]
http:/
/
wazniak.
mimuw.
edu.
pl/
index.
php?title=%C5%9Arodowisko_programisty
[6]
http:/
/
www.
e-programme.
info
[7]
http:/
/
wazniak.
mimuw.
edu.
pl/
index.
php?title=Metody_realizacji_j%C4%99zyk%C3%B3w_programowania
Plik z chomika:
jakubtx
Inne pliki z tego folderu:
pascal.pdf
(163 KB)
Programowanie.pdf
(476 KB)
Inne foldery tego chomika:
Anatomia
Archeologia
Astronomia
Biologia
Chemia
Zgłoś jeśli
naruszono regulamin