PIWO.doc

PIWO

Przepraszam bardzo, ale dwutlenek węgla rozpuszczony w płynie, który spożyłem uwolnił się w żołądku i wydostając z przewodu pokarmowego spowodował powstanie charakterystycznego dźwięku.

(c) Tomasz Oleksiewicz

Już 6000 lat temu Sumerowie na swoich glinianych tabliczkach zapisali informacje dotyczące wytwarzania piwa. W starożytnym Egipcie żadna uroczystość (żałobna) nie mogła odbyć się bez tego napoju. W "Księdze snów" piwo oznaczało pomyślną wróżbę. Piwowarzy posiadali również wówczas swojego patrona-był nim Ozyrys. W czasach panowania Rzymian piwo określane było mianem 'wina z jęczmienia'. Chrześcijanie winu przypisali rolę sakralną, a piwo było traktowane jako napój orzeźwiający. Wraz z rozprzestrzenianiem się zakonów, technika wytwarzania tego szlachetnego trunku była udoskonalana. W IX w. do opactwa St. Gallen w Szwajcarii należała słodownia i trzy browary. W każdym z nich minisi przygotowywali inny gatunek piwa:

·         Tertia - dla pielgrzymów

·         Cerevisia - do codziennego użytku

·         Prima Melior - najlepsze piwo trzymane na specjalne okazje

To właśnie zakonnicy zaczęli dodawać chmiel (ok. 1000r.) oraz przenieśli fermentację do zimnej piwnicy (Bawaria, 1429r.). W średniowieczu produkcja piwa coraz bardziej nabierała cech przemysłu. Pierwsze browary typu rzemieślniczego powstały w XI w. w Londynie i Trondheim, wkrótce rozprzestrzeniły się na całą Europę. W owych czasach bardzo trudno było o przywilej warzenia piwa. Cechy narzucały obowiązek odbycia praktyki czeladniczej (nawet 3 lata). Wielkim amatorem piwa był sam król Bolesław Chrobry. W Polsce piwo można nazwać napojem narodowym. Powód tego jest dosyć prozaiczny - w naszym kraju nie dojrzewa winorośl. Gall Anonim w swoich kronikach pisał: "...Goście Piasta obficie zapijali jedzenie beczułką dobrze sfermentowanego piwa, którego ciągle ubywało". Zaś Jan Długosz opisując nasze obyczaje wspomina: "wino tu rzadko używane. Ma jednak naród polski napój warzony z pszenicy, chmielu i wody, po polsku piwem zwany. Ale nie ma nadeń lepszego dla pokrzepienia ciała . Jest nie tylko rozkoszą mieszkańców , lecz i cudzoziemców". W wieku XVI było na naszych ziemiach już 86 browarów. W Polsce pierwszy zapis określający prawa odnoszące się do produkcji i sprzedaży piwa pochodzi z 1272 roku. W okresach trudności surowcowych chmiel zastępowano ziołami a jęczmień owsem i żytem. W związku z tym w 1434 roku w Weissesee wydane zostały "Statuta thaberna", który stanowił min., że do produkcji piwa można używać tylko chmielu, jęczmienia i wody. W 1516 roku książęta bawarscy wprowadzili obowiązujące do dzisiaj tzw. "prawo czystości". W 1842 roku w czeskim browarze "Prazdnoj" w Pilźnie po raz pierwszy przeprowadzono tzw. "dolną fermentację" uzyskując złocisty, klarowny napój. W 1871 roku Carl von Linde wynalazł maszynę chłodniczą, co pozwoliło browarnikom uniezależnić się od klimatu. Dzęki odkryciu Ludwika Pasteura możnabyło przedłużyć przydatność do spożycia piwa. Rozwój kolejnictwa umożliwił wysyłanie piwa do dużych ośrodków przemysłowych. To pozwoliło na rozwój browarnictwa do dzisiejszych rozmiarów.

 DOMOWE WARZENIE PIWA - INSTRUKCJA WARZENIA PIWA

POTRZEBNE WYPOSAŻENIE

1. Dopuszczony do kontaktu z żywnością plastikowy zbiornik posiadający wieko lub balon fermentacyjny. Optymalna pojemność zbiornika to 35 litrów.
2. Długa plastikowa rurka do przelania przefermentowanego piwa do butelek lub beczki.
3. Użyta beczka lub butelki muszą być na tyle mocne aby wytrzymać zgromadzenie w nich 23 litrów musującego napoju. Zalecane jest jednak używanie brązowych butelek do piwa zamykanych kapslem. Nie używać butelek uszkodzonych, zanieczyszczonych oraz butelek bezzwrotnych.
4. 1 kilogram białego granulowanego cukru
5. Płyn do mycia naczyń
6. Kapslownica i kapsle (dostępne w sklepie)

WYPOSAŻENIE OPCJONALNE

1. Cukromierz i próbny słój są użyteczne do sprawdzenia przebiegu fermentacji i końcowej ciężkości.
2. Termometr oraz podgrzewacz do kontroli optymalnej temperatury.

CZYSZCZENIE

Cały sprzęt, butelki itd. muszą być umyte i wysterylizowane z pomocą płynu do mycia naczyń. Po wysterylizowaniu sprzęt wypłukać czystą ciepłą, a następnie zimną wodą.

DOŚWIADCZENIE

Doświadczeni kiperzy mogą w pewnym stopniu urozmaicać niniejszą instrukcję tak aby wyprodukować piwo zgodne z ich indywidualnymi preferencjami. Na przykład, zastępując niewielką ilość dodatkowego cukru ekstraktem słodowym lub słodem suszonym powstanie piwo z odpowiednio pełniejszą treścią. Robiąc 18 litrów piwa zamiast 23 litrów otrzymamy piwo z pełniejszym smakiem i ABV (zawartością alkoholu około 6%. Zalecamy produkowanie piwa typu STOUT w maksymalnej ilości 18 litrów.

WARZENIE PIWA

Zamkniętą puszkę z ekstraktem wkładamy na 10 minut do naczynia (zlewu) z gorącą wodą. Do ok. 5 litrowego naczynia wsypujemy 1 kg cukru, dolewamy 2 litry wrzącej wody i mieszamy aż do rozpuszczenia cukru, następnie dodajemy zawartość puszki i powtórnie dokładnie mieszamy. Roztwór po wystudzeniu wlewamy do pojemnika fermentacyjnego (balonu). Dodajemy 20 litrów wody (dla polepszenia smaku wodę można wcześniej przegotować) i całość dokładnie mieszamy. Po dodaniu wszystkich składników maksymalna objętość nastaw to 23 litry. W przypadku piwa typu Stout max. 18 litrów. Końcowa temperatura nastawu powinna wynosić 18-24°C. Należy pamiętać, że temp. powyżej 27°C zabije drożdże. W temp. poniżej 18°C fermentacja może w ogóle się nie rozpocząć. Wsypać zawarte w torebce drożdże do nastawu, wymieszać i zamknąć otwór pojemnika (balonu) umieszczając w zamknięciu (korku) rurkę fermentacyjną. Pozostawić pojemnik w ciepłym miejscu 18-24°C (zaleca się zastosowanie ogrzewaczy w celu utrzymania optymalnej temperatury nastawu) na okres od 4 do 8 dni.Przed przystąpieniem do dalszych czynności upewnić, się że fermentacja dobiegła końca. Sprawdzenie polega na potwierdzeniu, że na powierzchnię nie przedostają się bąbelki, a brzeczka zaczyna się klarować. Fermentacja będzie zakończona gdy cukromierz będzie wskazywał przez dwa kolejne dni 1006, dla Diabetic Beer 996-998. Przed rozlaniem piwa do butelek należy upewnić się, że fermentacja jest zakończona w przeciwnym razie istnieje niebezpieczeństwo rozsadzenia butelek.

ROZLEWANIE PIWA DO BUTELEK

Proces rozlewania wytworzy w piwie dwutlenek węgla, doda trwałości i spowoduje, że będzie ono musujące.

1. Dodać maksymalnie 1 łyżeczkę cukru (4 g) do każdej wcześniej wysterylizowanej, 0,5 litrowej, butelki. Nie należy przekraczać powyższej ilości gdyż może to spowodować rozsadzenie butelki, a piwo będzie zbyt musujące. Zaniżenie dawki cukru ograniczy pienistość piwa. Za pomocą wężyka przelać piwo do butelek, pamiętając aby nie poruszyć osadu z dna pojemnika fermentacyjnego (balonu). Wężyk do obciągu piwa nie powinien być zanurzony głębiej niż 5 cm od osadu. Butelki podczas napełniania trzymamy lekko przechyloną dzięki czemu ograniczymy pienienie się piwa oraz utratę CO2. Butelki napełniamy tak aby w szyjce pozostało 5 cm wolnej przestrzeni. Po zakapslowaniu wymieszać cukier kilka razy przekręcajc butelki.
2. Druga fermentacja. Uszczelnić lub zakapslować butelki i umieścić je w ciepłym pomieszczeniu o temperaturze ok. 20°C przez 4 dni. Nie przechowywać w bezpośrednim nasłonecznieniu.
3. Następnie na ok. 7-10 dni przestawić piwo do chłodniejszego pomieszczenia (15°C ) w celu sklarowania. Kiedy piwo jest doskonale klarowne nadaje się do spożycia, będzie jednak znacznie lepsze jeżeli pozostawimy je na min. kolejne dwa tygodnie, jednakże pełnego smaku zabierze dopiero po 2-3 miesiącach. (jednakże tu trzeba mieć bardzo silną wolę).
4. Podczas serwowania piwa należy uważać aby nie zmącić drożdży zalegających na dnie butelek. Przed spożyciem zaleca się przelanie piwa do kufli. Piwo podawać dobrze schłodzone.

UŻYWANIE BECZKI POD CIŚNIENIEM

Należy postępować zgodnie z instrukcją podaną wyżej, aż do momentu gdy pierwsza fermentacja dobiegła końca. Następnie, postępować zgodnie z instrukcją załączoną do beczki i wykonać następujące czynności:

1. Przelać piwo z pojemnika fermentacyjnego (balonu) do wysterylizowanej beczki (pozostawiając osad z drożdży na dnie pojemnika).
2. Rozpuścić 60 gram (1/4 szklanki) cukru w szklance gorącej wody, dodać do beczki i dobrze wymieszać.
3. Zamknąć szczelnie beczkę i pozostawić w ciepłym miejscu (20°C) przez 4 dni, a następnie przenieść do chłodniejszego miejsca w celu sklarowania. Należy wiedzieć, że piwo klaruje się i dojrzewa w beczce dłużej niż w butelkach. Okres ten wynosi min. 3-4 tygodnie. W celu przyspieszenia dojrzewania do piwa dodaje się odpowiednie składniki. Jeżeli pokrywa z beczki pasuje to zaworu z CO2, można wpompować dodatkowy gas gdy naturalnie powstały CO2 został zużyty.

PORADY KIPERSKIE

1. Regulacja mocy piwa
   Regulacja zawartości alkoholu w piwie polega na dodaniu do brzeczki przed rozpoczęciem pierwszej fermentacji odpowiedniej ilości cukru. Mianowicie:

o        z 1 kg. cukru powstaje 5,2 % alkoholu

o        z 750 g cukru powstaje 4,6 % alkoholu

o        z 500 g cukru powstaje 4,0 % alkoholu

o        z 250 g cukru powstaje 3,4 % alkoholu

Zawartość cukru nie powinna być niższa niż 250 g. Uwaga: Nie należy zmieniać ilości cukru (4 g) dodawanego do butelek z piwem przed rozpoczęciem drugiej fermentacji.

2. Kontrola temperatury
   Bardzo duży wpływ na jakość piwa ma zapewnienie odpowiednich temperatur podczas procesów fermentacji, a zwłaszcza pierwszej fermentacji. Fermentująca brzeczka może być dogrzewana do temperatury 18-24°C przez grzejnik (z nawiewem). Przekroczenie temperatury brzeczki ponad 27°C może spowodować wyciek piany przez rurkę fermentacyjną i wdanie się zakażenia lub zabicie drożdży i przerwanie procesu fermentacyjnego. Jeżeli temperatura brzeczki spadnie poniżej 18°C fermentacja może ustać.

CZĘSTE BŁĘDY

1. Biały kożuch na powierzchni brzeczki, kwaśny smak lub nieprzyjemny zapach. Powyższe skutki mogą być spowodowane wystąpieniem zakażenia poprzez: nieodpowiednie umycie sprzętu, nieodpowiednią temperaturę fermentacji, zbyt pózne przelanie piwa do butelek po zakończeniu pierwszej fermentacji.
2. Brak piany - może być skutkiem: wydostania się piany podczas pierwszej fermentacji, zbierania piany podczas fermentacji lub usuwania piany podczas przelewania piwa do butelek.
3. Zbyt dużo dwutlenku węgla. Może być efektem dodania zbyt dużej ilości cukru do butelek lub nie utrzymywaniu prawidłowej temperatury podczas pierwszej fermentacji (18-24°C). Przy spadku temp. poniżej 18°C cukier nie odfermentuje do końca i po rozlaniu piwa do butelek fermentacja ruszy ponownie mogąc doprowadzić do eksplozji butelek.
4. Piwo zbyt rozcieńczone wodą. Pozbawione będzie cech charakterystycznych dla piwa: smaku, odpowiedniej ilości piany, aromatu.

SKŁADNIKI  

Początek formularza

Akcesoria