Zespół Szkół Elektroniczno – Elektrycznych
w Koszalinie
Temat: Badanie układów różniczkujących
Koszalin 2002/2003
3
Teoria.
Układ różniczkujący składa się z elementów RC jak na rys. poniżej.
Rys. 1. Bierny układ różniczkujący
W dziedzinie czasu[1] jest to filtr górnoprzepustowy, ponieważ dla wysokich częstotliwości kondensator C stanowi małą reaktancję w stosunku do rezystancji rezystora R. Jednocześnie układ ten jest przesuwnikiem fazowym, w którym sygnał wyjściowy wyprzedza w fazie sygnał wejściowy o kąt φ. Częstotliwość graniczną określa się wzorem:
fg =
U2
U1
f
Rys. 2. Charakterystyka częstotliwościowa układu różniczkującego.
φ
Rys. 3. Charakterystyka fazowa układu różniczkującego.
Wykres wskazowy pokazuje zależności pomiędzy prądem I i napięciami występującymi w obwodzie oraz zależności fazowe między nimi.
Rys. 4. Wykres wskazowy układu różniczkującego.
Prąd I płynący w obwodzie RC wywołuje spadek napięcia UR na rezystorze rezystorze oraz spadek napięcia UC na kondensatorze C. Napięcie na rezystorze R jest jednocześnie napięciem wyjściowym Uwy. Prąd i napięcie UR są ze sobą zgodne w fazie, natomiast napięcie UC jest opóźnione w fazie względem prądu I o 90O. Napięcie wejściowe Uwe jest sumą geometryczną napięć UC i UR i jak widać na rysunku napięcie wyjściowe wyprzedza w fazie napięcie wejściowe.
W dziedzinie czasu[2] układ różniczkujący zmienia kształt przebiegu prostokątnego. W momencie pojawienia się przedniego zbocza impulsu, kondensator C (jest nie naładowany) stanowi zwarcie i na wyjściu pojawia się napięcie U2 równe napięciu wejściowemu U1. W czasie trwania impulsu kondensator ładuje się, a wartość prądu ładowania maleje. Napięcie wyjściowe U2 jest proporcjonalne do prądu ładowania i maleje zgodnie z prawem Ohma. Czas ładowania kondensatora zależy od stałej czasowej:
Iloczyn RC ma wymiar czasu [s] stąd jej nazwa.
Gdy pojawi się tylne zbocze impulsu, napięcie U1= 0 i dodatnio naładowana okładzina kondensatora zostanie zwarta do masy. Wówczas na wyjściu pojawi się ujemne napięcie z kondensatora.
Rys. 5. Przebiegi czasowe: a) sygnał prostokątny wejściowy, b) sygnał wyjściowy.
Gdy stała czasowa jest wielokrotnie mniejsza od czasu trwania impulsu, na wyjściu układu różniczkującego pojawia się ciąg dodatnich i ujemnych krótkich impulsów. Im jest mniejsza, tym sygnał wejściowy jest lepiej zróżniczkowany. Idealnie zróżniczkowany przebieg prostokątny jest ciągiem bardzo krótkich dodatnich i ujemnych impulsów. Różniczkowanie bliskie ideałowi uzyskuje się w czynnych układach różniczkujących.
Rysunek poniżej przedstawia czynny układ różniczkujący.
Rys. 6. Czynny układ różniczkujący.
Czynny układ różniczkujący zbudowany jest w oparciu o wzmacniacz operacyjny. Elementy RC włączone są w obwód ujemnego sprzężenia zwrotnego wzmacniacza operacyjnego. Wzmacniacz operacyjny znacznie poprawia selektywność filtru według zależności:
G = 20 log K0 = 20 log K0 [dB]
gdzie: K0 – wzmocnienie wzmacniacza operacyjnego bez pętli ujemnego sprzężenia zwrotnego.
w układzie różniczkującym.
[1] Oś odciętych (oś X) układu współrzędnych jest osią częstotliwości.
[2] Oś odciętych (oś X) układu współrzędnych jest osią czasu.
edudako