Neurologia 3.doc

(41 KB) Pobierz
Neurologia

Neurologia

W3: Zawroty głowy

 

Choroba Meniere’a

 

Napadowe silne zawroty głowy, z wymiotami szumem niedosłuchowym – w wyniku gromadzenia się endolimfy w błędniku błoniastym.

Napad trwa nawet do kilku dni, towarzyszy mu oczopląs.

Rozpoznanie: obraz kliniczny, głuchota ślimakowa.

Leczenie: Torecan, prometazyna, sulpiryd, leki odwadniające, betahistyna

 

Zapalenie nerwu przedsionkowego

 

Etiopatogeneza: wirusowa

Nagłe wystąpienie dolegliwości, po infekcji, z towarzyszącymi nudnościami i wymiotami, czasem oczopląsem przebieg pomyślny.

Leczenie objawowe.

 

Łagodne położeniowe bóle głowy.

 

Napadowe bóle głowy wyzwalane pozycją ciała, towarzysza objawy lękowe.

Etiopatogeneza niejasna.

Postępowanie brak skutecznej metody leczenia.

 

Szyjne zawroty głowy

 

Przyczyny: zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa szyjnego, ucisk tt kręgowych, także zaburzenia krążenia w układzie tętniczym kręgowo – podstawnym na tle miażdżycy i nadciśnienia, czy pourazowe

Postępowanie kompleksowe.

 

Psychogenne zawroty głowy.

 

Przyczyna: nerwica i depresja.

Obraz kliniczny, rozpoznanie i leczenie.

 

Zaburzenia snu.

 

Bezsenność (insomnia) ok. 35%, narasta z wiekiem:

1.Trudności w zasypianiu

2.Częste budzenie się

3.Zbyt wczesne budzenie

4.Upośledzenie jakości snu

 

Przyczyny bezsenności:

- niewłaściwa higiena snu                - czynniki psychoemocjonalne                      - nerwice

- zaburzenia psychiczne                   - czynniki organiczne układu nerwowego   - alkohol

- somatyczne                                    - fizjologiczne                                         - psychologiczne

- psychiatryczne                               - farmakologiczne

 

Narkolepsja:

 

Nadmierna senność z katapleksją

Etiopatogeneza nieznana, rodzinne występowanie

Obraz kliniczny: (tetrada objawów)

1.Senność narkoleptyczna

2.Katapleksja zwiotczenie mięśni przy zachowanej przytomności

3.Porażenie senne

4.Omany przydenne

Leczenie: leki stymulujące, imipramina, propranolol, lewodopa.

Rokowanie niepewne.

 

 

 

 

W: Urazy czaszkowo – mózgowe

 

Żaden uraz nie jest tak łagodny, aby go całkowicie lekceważyć, ani żaden tak ciężki, aby tracić wszelką nadzieję. < Hipokrates>

 

Tradycyjny podział urazów czaszkowo – mózgowych:

- wstrząśnienie mózgu

- stłuczenie

- zranienie

- ucisk mózgu w postaci krwiaków

- obrzęk

Scale AIS – Abberviateted Injury Scale – 0 – 6

 

Podział ze względu na mechanizm pourazowych uszkodzeń:

1.Pierwotne – wstrząśnienie i stłuczenie mózgu

2.Wtórne – krawienie śródczaszkowe, obrzęk mózgu i jego powikłanie, pourazowe zakażenie wewnątrzczaszkowe

 

Urazy czaszkowo – mózgowe nie są jedynym uszkodzeniem, najczęściej mamy do czynienia z urazami mnogimi.

 

Następstwa zamkniętych urazów czaszkowo – mózgowych – bezpośrednie

- urazy czaszki bez uszkodzenia mózgu

- wstrząśnienie mózgu

- stłuczenie mózgu

- obrzęk i przekrwienie mózgu

- krwawienie śródczaszkowe: krwiak nadtwardówkowy, podtwardówkowy, śródmózgowi, podpajęczynówkowy

- pourazowe podciśnienie śródczaszkowe

- wodniak podtwardówkowy

- wyciek płynu mózgowo – rdzeniowego

- porażenie nerwów czaszkowych

- wytrzeszcz tętnicy oka

- pourazowy zakrzep tętnic mózgowych lub zewnątrzmózgowych

- zakażenie pourazowe

- psychozy pourazowe

 

Następstwa zamkniętych urazów czaszkowo – mózgowych – odległe:

- pourazowy zespół podmiotowy tj. subiektywny (zespół powstrząsowy, nerwica pourazowa)

- encefalopatia pourazowa – encefalopatia prosta, zespół przedsionkowy, padaczka pourazowa, zespół otępienny, charakteropatia pourazowa, zespół, parkinsonowski

- inne rzadkie zespoły – zespół rzekomoguzowy, wodogłowie komunikujące

 

Uraz zamknięty czaszki bez uszkodzenia mózgu.

Definicja: obrażennia powłok zewnętrznych

Obraz kliniczny: otarcie naskórka, zranienia, ból, uszkodzenia, bez utraty przytomności, bez objawów neurologicznych.

Rozpoznanie: rtg czaszki, obserwacja, ryzyko powikłań 1:10000, przy złamaniu czaszki 1:100

Postępowanie: surowica p/tężcowa, środki p/bólowe

Rokowanie: bóle głowy, parastezja

 

 

Wstrząśnienie mózgu

 

Definicja: przejściowe pourazowe zaburzenia czynności mózgu, zwłaszcza pnia.

Obraz kliniczny: krótkotrwała utrata przytomności, wymioty, bóle i zawroty głowy, niepamięć wsteczna, stan pomroczny:

1.Lekkie: utrata przytomności, niepamięć wsteczna, krótkotrwała do 15 minut, wskaźnik GCS 15

2.Średnio ciężkie: utrata przytomności powyżej 15 minut GCS 14

3.Ciężkie: utrata przytomności i niepamięć wsteczna do 6h GCS 13 – 14

 

Patogeneza: najpewniej na skutek uderzenia pnia mózgu o podstawę czaszki – przejściowe zaburzenia ośrodków autonomicznych i tworu siatkowatego.

Rozpoznanie: objawy i brak zmian w badaniu neurologicznym wskazana obserwacja, CT

Postępowanie: hospitalizacja, CT, leżenie, bez podawania płynów

 

Stłuczenie mózgu:

 

Definicja: urazowe uszkodzenie tkanek mózgu w postaci zranienia, rozerwania i większych krwawień z objawami ogniskowymi i zaburzeniami świadomości

Obraz kliniczny dwa zespoły kliniczne:

1.Stłuczenie półkul ( AIS = 2 – 4, GCS = 5 – 8) objawy ogniskowe, niedowłady, zaburzenia mowy, ataksje, utrata węchu, zaburzenia wzroku, objawy piramidowe, utrata przytomności nie dłużej niż 6 godzin

2. Stłuczenie pnia mózgu (AIS = 4 – 5, GCS = 3 – 6)głęboka i długotrwała utrata przytomności z objawami neurologicznymi uszkodzenia pnia, objaw Babińskiego obustronnie, zniesienie odruchów, zaburzenia autonomiczne.

 

Rozpoznanie: obraz kliniczny i CT

Postępowanie leczenie zachowawcze.

Rokowanie: mogą nastąpić trwałe następstwa – encefalopatia, padaczka, otępienie

 

Pourazowe przekrwienie i obrzęk mózgu.

 

Definicja: wtórne następstwa urazu czaszkowo – mózgowego z zaburzeniami świadomości i objawami ogniskowymi.

Obraz kliniczny: w kilka godzin po urazie, klinicznie nawet po kilku dniach, narastające bóle głowy, wymioty, apatia, senność zwolnienie tętna.

Rozpoznanie: CT, MRI

Postępowanie: ułożenie z uniesioną głową, utrzymanie RR skurczowego 160 – 100 mmHg, wyrównanie zaburzeń elektrolitowych, hyperwentylacja, leki odwadniające.

 

 

Krwiak nadtwardówkowy.

 

Definicja: powikłanie ciężkich urazów, gromadzenie krwii w przestrzeni nadoponowej, zazwyczaj ma miejsce złamanie kości czaszki ( między kością a oponą twardą)

Obraz kliniczny: po ustąpieniu wstrząsu świadomość wraca, po czym zaczynają narastać bóle głowy, zaburzenia świadomości, objawy ogniskowe, niedowłady, źrenica poszerza się po stronie krwiaka, wklinowanie – zgon

Rozpoznanie: CT, angiografia

Postępowanie: natychmiastowy zabieg chirurgiczny – trepanacja i opróżnienie krwiaka

 

Krwiak podtwardówkowy.

 

Definicja: nagromadzenie krwi między opona twardą  a pajęczynówką.

Obraz kliniczny: krwiak ostry obraz jak w nadtwardówkowym, przewlekły obraz narasta powoli ból głowy, objawy wzmożonego ciśnienia śródczaszkowego, wymioty, zwolnienie tętna, tarcza zastoinowa, senność, zaburzenia świadomości, objawy ogniskowe, rozszerzenie źrenicy po stronie krwiaka – wgłobienie, objawy oponowe.

Rozpoznanie: CT lub MRI

Postępowanie: leczenie operacyjne lub zachowawcze.

 

Pourazowy zespól podmiotowy.

 

Definicja: nerwica pourazowa, cerebrastenia pourazowa, zespół powstrząsowy, pourazowa dystonia wegetatywna, zespół podmiotowy z encefalopatia + choroba pourazowa lub pourazowy zespół mózgowy.

Obraz kliniczny: bóle, zawroty głowy, drażliwość, bezsenność, trudność w koncentracji, objawy nerwicy neurastenicznej – chwiejność neurowegetatywna ( drżenie powiek, palców, potliwość, symetryczne wzmożenie odruchów głębokich)

Rozpoznanie: spłaszczenie opisu eeg

Leczenie: leki uspokajające, psychoterapia, leczenie objawowe.

 

Encefalopatia pourazowa.

 

Definicja: ciężkie urazy czaszkowo – mózgowe powodują trwałe uszkodzenie tkanek mózgu.

Obraz kliniczny: objawy ogniskowe, utrwalone zmiany w eeg, objawy zespołu psychoorganicznego, bóle głowy, padaczka pourazowa, zespól parkinsonowski, otępienie, objawy psychiatryczne

Rozpoznanie: obraz kliniczny, CT

Postępowanie: leczenie objawowe, środki uspokajające.

...
Zgłoś jeśli naruszono regulamin