Beata Siedem dziewcza z Albatrosu tys jedyna Dzis pozostal mi po tobie smutek zal Mialas wtedy siedemnscie lat dziewczyno W Augustowie pierwszy raz poznalem cie A na imie mialas wlasnie Beata Piekne imie musisz przyznac mila ma Zabieralem cie co dzien na Fregate Bys miloscia swa upajala mnie Minal dzionek slonce zaszlo za jeziorem I Fregaty kontur ukryl sie za mgla Na fregacie bylismy znowu sami A na brzegu ktos nucil piosnke ta Juz od dawna ciebie nie widzialem Tak mi smutno jest bez ciebie tak mi zle Lecz mysle ze kiedys sie spotkamy W Augustowie tam nad Neckiem w biale dnie Te wspomnienia w mej pamieci pozostana I na zawsze schowam je w sercu mym Bo jestem Beatko zakochany Pragne z taba jeszcz raz spotkac sie
gosiaczek1979