Uniwersytet Warmińsko – Mazurski
Wydział Nauk Technicznych
Katedra Elektrotechniki i Energetyki
DOBÓR REGULATORA DO OBIEKTU METODA ZIEGLERA - NICHOLSA.
1. Metody czasowe.
Metody czasowe syntezy układów regulacji polegają na doborze parametrów regulatora (korektora) na podstawie założonych wartości parametrów odpowiedzi czasowej, głównie odpowiedzi skokowej, które traktuje się jako warunki syntezy. Tymi parametrami odpowiedzi czasowej najczęściej są: czas regulacji tr, maksymalne przeregulowanie i czas t1 osiągnięcia przez odpowiedź pierwszego ekstremum.
Metoda Zieglera – Nicholsa.
Procedura doboru wartości parametrów regulatora według Zieglera – Nicholsa jest następująca:
- regulator zainstalowany w układzie regulacji należy nastawić na działanie P i zwiększać stopniowo jego wzmocnienie Kp, doprowadzając układ do granicy stabilności,
- w stanie wzbudzonych oscylacji zmierzyć ich okres Tos (w minutach) oraz odczytać wartość współczynnika wzmocnienia Kp=Kkr,
- zależnie od typu regulatora należy przyjąć
dla P Kp=0.5Kkr
dla PI Kp=0.45Kkr Ti=0.85Tos
dla PID Kp=0.6Kkr Ti=0.5Tos Td=0.125Tos
Ziegler i Nichols zaproponowali także dobór nastaw regulatora w zależności od parametrów aperiodycznej odpowiedzi skokowej obiektu. Prowadząc przez punkt przecięcia styczną określa się opóźnienie zastępcze L oraz współczynnik nachylenia stycznej R.
h(t)
tga=R
a
t
Rys. Parametry odpowiedzi skokowej obiektu.
Stąd otrzymujemy następujące nastawy regulatora:
dla P kp=1/RL
dla PI kp=0.9/RL Ti=3.3L
dla PID kp=1.2/RL Ti=2L Td=0.5L
CZĘŚĆ II. ZADANIA DO WYKONANIA.
1. Dla transmitancji o współczynnikach podanych w tabeli 1.1 dobrać regulator P, PI, PID metodą Zieglera - Nicholsa.
2. Wykreślić odpowiedź skokową i charakterystyki Bode dla poszczególnych układów regulacji Porównać otrzymane charakterystyki, określić który z regulatorów zwiększa zapas stabilności a który nie. Następnie stwierdzić, który z regulatorów powoduje że układ ma najmniejszy czas regulacji, oraz porównać przeregulowanie dla wszystkich regulatorów, oraz dla układu bez regulatora.
Tabela 1.1
Grupa
k
T1
T2
I
10
0.5
0.25
II
20
0.75
III
1
0.4
IV
40
0.8
0.125
V
50
VI
200
mariusz_WNT