GRYPA

Epidemiologia.

Grypa jest wirusową chorobą zakaźną o ostrym przebiegu wywołana przez wirusa typa A, B lub C. Występuje ona w cyklicznych epidemiach co kilka lat oraz w obejmujących cały świat pandemiach co 30- 40 lat. Choroba charakteryzuje się wielką zaraźliwością oraz powszechną wrażliwością antygenową wirusa grypy oraz nietrwałą odpornością, wynoszącą do kilku miesięcy po przechorowaniu grypy. Zakażenie występuje od chorego na drodze kropelkowej (śluz, ślina- kichanie, kaszlenie). Okres wylęgania wynosi 1-3 dni, okres zaraźliwości ok. 5 dni.

Wirus Grypy- zdjęcie mikroskopowe.

Objawy:

Grypa rozpoczyna się najczęściej gwałtownie i od początku towarzyszą jej ostre objawy. Nie należy jej mylić z przeziębieniem, które ma wiele podobnych objawów. Dla przeziębienia charakterystyczne jest stopniowe pojawianie się dolegliwości i nieżyt nosa, który nie jest typowym objawem i nie występuje u każdego pacjenta w przebiegu grypy. Okres najbardziej nasilonych objawów ostrej infekcji wirusowej górnego układu oddechowego trwa zwykle około 3-4 dni. Wydłużenie tego okresu jest wskazaniem do wizyty lekarskiej.

- Wysoka gorączka

Na początku choroby obserwuje się nagły wzrost temperatury ciała. Może ona wynosić nawet 39-41˚C. Jeśli choroba przebiega łagodnie, temperatura stopniowo spada, zwykle od 3-5 dnia choroby, czemu towarzyszy obfite pocenie się. Jeśli jednak gorączka na krótki czas obniży się, a potem szybko wzrośnie, może to wskazywać na pojawienie się nadkażenia bakteryjnego .

      - Dreszcze

Dreszcze najczęściej towarzyszą wzrostowi temperatury ciała podczas rozwoju infekcji i czasem utrzymują się podczas jej przebiegu.

- Bóle mięśniowe, kostno-stawowe

Zwykle towarzyszą grypie i mogą być bardzo silne. Najczęściej pojawia się charakterystyczne „łamanie w kościach”. Zaobserwowano, że u wielu pacjentów bóle dotyczyły tych części ciała, które podlegały uprzednio różnym urazom.

- Ból głowy

Pojawia się na początku choroby z dużą intensywnością. Może towarzyszyć mu ból oczu, światłowstręt, bolesność uciskowa gałek ocznych. Stopniowo przechodzi w obniżenie sprawności psychoruchowej i senność.

- Ból gardła i suchy kaszel

W pierwszym stadium choroby kaszel jest suchy, męczący, czasem napadowy i trudny do opanowania. W przebiegu typowego zachorowania na grypę, przechodzi on w kaszel wilgotny, któremu towarzyszy odkrztuszanie wydzieliny śluzowej.

- Uczucie wyczerpania i ogólnego rozbicia

Zwykle występuje od początku choroby i może trwać jeszcze przez 2-3 tygodnie od ustąpienia infekcji.

- Brak apetytu

Jest to naturalna i pożyteczna reakcja organizmu, który „odciąża się” kosztem procesów trawienia i przemiany materii, by w pełni zmobilizować układ odpornościowy.

U niemowląt i małych dzieci, u których gorączka narasta bardzo gwałtownie, mogą wystąpić majaczenia, drgawki, czy też biegunka i wymioty. Wystąpienie takich objawów jest wskazaniem do natychmiastowej konsultacji lekarskiej. U ludzi starszych może dojść do przyśpieszenia akcji serca i tętna w związku z podwyższoną temperaturą ciała. Szczególnej opieki oraz konsultacji lekarskiej w przebiegu grypy wymagają także osoby starsze z chorobami układy krążenia, w tym pacjenci z niewydolnością krążenia.

Powikłania:

- Ze strony układu oddechowego:

o        zapalenie zatok obocznych nosa

o        zapalenie krtani

o        zapalenie oskrzeli

o        zaostrzenie przewlekłych chorób układu oddechowego takich jak astma oskrzelowa czy POChP ( Przewlekła Obturacyjna Choroba Płuc)

o        zainicjowanie astmy oskrzelowej

o        niewydolność oddechowa w przebiegu tych chorób

- Ze strony układu krążenia:

o        zapalenie mięśnia sercowego

o        zapalenie osierdzia

o        nagły zgon sercowy

o        dekompensacja przewlekłej niewydolności krążenia

- Ze strony ośrodkowego układu nerwowego:

o        splątanie, nasilenie zmian otępiennych u osób starszych

o        napady drgawkowe (zwłaszcza u dzieci pod postacią drgawek gorączkowych)

o        zapalenie mózgu lub zapalenie opon mózgowych

- Ze strony innych narządów:

o        ostre zapalenie ucha środkowego

o        zapalenie mięśni

o        ostra niewydolność nerek

o        zapalenie spojówek

o        zaostrzenie lub dekompensacja różnych chorób przewlekłych (np. cukrzycy)

- Zespół Reyea  (w przypadku podawania kwasu salicylowego np. aspiryny)

- Zespół Guillaina-Bárrego ( porażenie wstępujące)

Zapobieganie:

Najskuteczniejszą metodą zapobiegania grypie jest są profilaktyczne szczepienia ochronne przeciw grypie. Niektóre z dostępnych leków przyczyniają się do wzmocnienie systemu odpornościowego, dzięki czemu organizm jest zdolny sam przeciwdziałać atakowi wirusów. Wskazaniem do zastosowania tzw. immunomodulatorów są okresy zwiększonego ryzyka zachorowania na grypę. Do kategorii leków o działaniu immunomodulacyjnym pochodzenia naturalnego zaliczają się leki homeopatyczne.

Skuteczność szczepień określa się na 75-95 procent (oznacza to, że taki odsetek osób zaszczepionych odpowiednio wcześniej przed sezonem grypowym nie zachoruje na grypę). Niestety, wirusy grypy są bardzo różnorodne i łatwo ulegają mutacji tworząc nowe odmiany. Z tego względu należy szczepić się co roku przed każdym sezonem grypowym.

Pielęgnacja:

- chory musi leżeć w łóżku, wtedy gdy ma gorączkę

- obniżenie nadmiernie podwyższonej temperatury ciała poprzez podanie leków przeciwgorączkowych lub kąpiel dziecka w wannie wypełnionej wodą o temperaturze 36,6 stopnia Celsjusza

- podawanie witamin

- zapewnienie świeżego choremu powietrza poprzez wietrzenie pomieszczenia w którym się znajduje chory

- nieprzegrzanie pomieszczenia w którym się znajduje chory

- zapewnienie choremu spokoju

        - dieta wysokobiałkowa