Opera (wł. "dzieło") – sceniczne dzieło muzyczne wokalno-instrumentalne, w którym muzyka współdziała z akcją dramatyczną (libretto). Istotą tego gatunku muzycznego jest synteza sztuk, czyli połączenie słowa, muzyki, plastyki, ruchu, gestu oraz gry aktorskiej. Podobnie jak i balet, wywodzi się z włoskich, renesansowych maskarad karnawałowych, które przerodziły się w widowiska dramatyczne. Opera składa się najczęściej z 4 aktów, które podzielone są na sceny.
W epoce romantyzmu nastąpiło pogłębienie wyrazu formy operowej. Zmienił się układ i relacja jej podstawowych elementów. Znikają zamknięte numery (recytatywy i arie), wszystko zmierza do wielkiej formy. Harmonika pełni coraz ważniejszą funkcję, służy pogłębieniu elementów wyrazowych. Rośnie ilość chromatyzmów. Rola orkiestry jest coraz ważniejsza, staje się ona równoprawnym partnerem w stosunku do tego, co dzieje się na scenie. Pojawia się wielka orkiestra romantyczna.
Rozwój opery rozgrywał się w czterech ośrodkach: Francja, Włochy, Niemcy, szkoły narodowe.
Opera złożona jest z:
* partii wokalnych
o solowych (recytatywy, arie)
o zespołowych (ansamble)
o chóralnych
* partii orkiestrowych
o uwertura
o intermezzo
* wstawek baletowych
* czasami również z partii mówionych
Od XVII wieku mianem tym określa się dzieło sceniczno-muzyczne wykonywane z udziałem orkiestry. Istnieje kilka rodzajów opery:
* opera seria – poważna (wyłącznie śpiewana)
* opera buffa – komiczna
* opera semiseria – poważna z elementami komicznymi
* opera balladowa (inaczej śpiewogra)
* opera wodewilowa
* operetka (dzieło operowe o tematyce rozrywkowej)
bobcool