Geodezja I.doc

(46 KB) Pobierz
1

geodezja 1

 

1.       Położenie osi pionu optycznego w stosunku do osi głównej teodolitu;

pokrywają się

 

2.       Kiedy powinno stosować się metodę kierunkową pomiaru kątów (praktycznie);

w pomiarach o średniej dokładności

(więcej niż 2 cele)

 

3.       Błąd tyczenia kąta prostego za pomocą węgielnicy (wartość do wybrania);

2’ lub 6 cm na 100m

 

4.       Kiedy błąd kolimacji osiąga wartości ekstremalne;

gdy kąt pionowy h dąży do 90o  (min gdy h = 0)

 

5.       Układ współrzędnych 1965 – cechy, czy dla całej Polski itp.

strefy 1-4 – odwz. quasistereograficzne

strefa 5 – odwz. Gaussa Krugera

układ wsp. prostokątnych płaskich na el. Krasowskiego.

 

6.       Godło mapy (w skali 1:500);

123.422.234.1 niżej opis dla debili.....

strefa pas słup.50tys 25tys 10tys.01-25(2000) 1tysiąc.piencet

 

7.       Szkic poglądowy szkiców polowych (kiedy jest wykorzystywany);

Aby powiązać szkice ze sobą w przyp. pomiarów na dużych obszarach lub gdy dużo szczegółów. Ułatwia odszukanie szkicu polowego...

 

8.       W jaki sposób usuwa się błąd kolimacji;

przez pomiar kąta w 2 poł. lunety.

 

9.       Dopuszczalna długość rzędnej przy zdejmowaniu szczegółów (od dokł. Szczegółów);

I gr. dok. – 25m (bląd max 0.05m)

II gr. dokł. – 50m ( 0.10m)

III gr. dokł – 70m (0.10m)

 

10.   Błąd położenia punków osnowy pomiarowej;

mp<0,2m

 

11.   Od czego zależy dopuszczalny błąd wysokości warstwicy (od skali, od dokładności sporządzenia., od nachylenia, od wartości gospodarczej terenu);

nachylenia terenu (cięcia)

1/3 zasadniczego cięcia warstwic dla terenów o nachyleniu do 20

2/3 zasadniczego cięcia warstwic dla terenów o nachyleniu do 20 - 60

1 zasadniczego cięcia warstwic dla terenów o nachyleniu powyżej 60

 

12.   Jaka instrukcja określa zasady wykonywania pomiarów sytuacyjno-wysokościowych;

G-4

 

13.   Jaki cel ma pomiar czołówek;

-                      pomiary kontrolne szeg. ter. I gr. dokł.

 

14.   Czy może być zaakceptowana odchyłka kątowa w ciągu poligonowym stanowiąca podwójną wartość odchyłki dopuszczalnej;

tak dla ok. 30% ciągów

15.   W jakiej instrukcji są zawarte wartości dopuszczalnej odchyłki liniowej ciągu sytuacyjnego;

G-4

16.   Jakie błędy eliminujemy przez pomiar kąta poziomego w 2 poł. Lunety;

wszystkie błędy instrumentalne z wyj. błędu wychylenia osi obrotu teodolitu od pionu

tj: kolimacji, inklinacji, ustawienia siatki celowniczej, mimośród osi celowej itp. itd..

 

17.   Jakiego typu zniekształcenia spowodowane odwzorowaniem występują układzie 1965;

zniekształcenia długości (ściskające i rozciągające)

 

18.   Znak poprawki mierzonej długości ze względu na pochylenie terenu;

- minus

19.   Jak określa się wagi ciągów w sieciach niwelacyjnych wyrównywanych metodą przybliżoną;

pi=1/Li lub pi=1/ni (wzór uniwersalny)

 

20.   Gdzie stosuje się niwelację metoda przekrojów;

w pomiarach obiektów wydłużonych

 

21.   Gdzie można interpolować warstwice (na jakich kierunkach) – warianty połączeń;

zgodnie z kierunkiem spadku terenu a także liniami szkieletowymi ( spadku, grzbietowa, ściekowa)

 

22.   Eliminacja błędu kreski zerowej podziału łat;

ta sama łata zaczyna i kończy pomiar (czyli parzysta liczba stanowisk)

 

23.   Warunek podstawowy dla niwelatora libelowego;

1.                   oś pozioma lunety równoległa do osi  libelli lub do jej płaszczyzny głównej

2.                   oś pozioma lunety prostopadła do osi obrotu instrumentu

 

24.   Czy suma powierzchni działek obliczona ze współrzędnych w obrębie (administracyjna) podlega wyrównaniu

tak. (do kompleksu )

 

25.   Sposób opisu wysokości warstwic;

tekst zwrócony do kier. wzrostu wys.

 

26.   Jaki jest cel kontroli orientacji limbusa przez wycelowanie na drugi punkt osnowy;

jeżeli w trakcie pomiaru biegunowego przemieszczenie nastąpiło w kierunku osi instrument- pierwszy punkt osnowy, to tego przemieszczenia nie jesteśmy w stanie wyeliminować

 

27.   Jakie szczegóły należą do poszczególnych grup dokładnościowych (które z podanych syt. szczegółów terenu zaliczamy tylko do II grupy dokładnościowej);

szczegóły terenowe o mniej wyraźnych i mniej trwałych konturach :

·                                 punkty załamań konturów budowli i urządzeń ziemnych:

tamy, wały, groble, kanały, rowy, nasypy, wykopy.

·                                 boiska sportowe, parki i zieleńce

·                                 drzewa przyuliczne, pomniki przyrody,

·                                 elementy podziemne uzbrojenia terenu

·                                 budynki i budowle których poł. określono wyłącznie fotogrametrycznymi metodami pomiaru.

 

28.   Wzory na obliczenie teoretycznej sumy kątowej w ciągach poligonowych nawiązanych dwustronnie (kąt prawy i lewy);

dla kątów prawych               [ b ]= Apocz – Akoncowy + n*1800

dla kątów lewych               [ a ]= Akoncowy – Apocz + n*1800

29.   Kolejne etapy wyrównania elementów powierzchniowych o różnym znaczeniu (cała sekcja, obręb, kompleks, działka – jaka jest kolejność wyrównania);

1.                   obręb ze współrzędnych

2.                   część obrębu ze wsp. , porównanie z całym obrębem- brak rozbieżności

3.                   kompleks ze wsp. – porównanie z częścią obrębu - brak rozbieżności

4.                   pow. działek (ze wsp., metoda graficzna, metoda analityczno-graficzna) – porównuje się z kompleksem (dozwolona odchyłka)

5.                   pow. użytków i klas (metoda mechaniczna) – porównanie z pow. działek (dozwolona odchyłka)

 

30.   Co jest podstawą podziału na sekcje mapy zasadniczej;

sekcja wielkoskalowej mapy topograficznej w skali 1:10 000

 

31.   Jak definiowana jest oś celowa lunety;

prosta łącząca punkt główny obiektywu ze środkiem krzyża kresek

 

32.   Jak definiowany jest pomiar kąta w jednej serii;

chuj wie

 

 

33.   Definicja błędu inklinacji;

nieprostopadłość osi obrotu lunety do osi pionowej instr.

 

34.   Dany jest błąd względny i odległość. Obliczyć błąd średni;

1/N=M/L  gdzie : M- błąd absolutny, 1/N – błąd względny

 

35.   Od czego zależy wielkość poprawek kątowych w ciągu poligonowym wyrównanym sposobem przybliżonym;

poprawka V=-fk/n gdzie n- ilość kątów w ciągu

 

36.   Dopuszczalna liczba rzędów ciągów sytuacyjnych;

2 rzędy

 

37.   Ekstremalne błędy celowania zależne od wychylenia tyczki w stosunku do płaszczyzny celowania;

błąd max. gdy pomiar na górę tyczki

 

38.   Dopuszczalne długości ciągów sytuacyjnych w osnowie pomiarowej;

nie większe niż 2000m

 

39.   Liczba rzędów linii pomiarowych w osnowie pomiarowej;

2

 

40.   Dopuszczalne formy nawiązania ciągów w osnowie pomiarowej;

·                                 ciąg dwustronnie nawiązany k i l

·                                 ciąg obustronnie naw. l i jednostronnie k

·                                 ciąg obustronnie naw. k i jednostronnie l

·                                 jednostronnie k i l (wiszący-  nie dluzszy niż 2 boki)

 

41.   Pole działki na mapie w skali 1: M. wynosi P. Jakie pole zajmie ta działka na mapie w skali 1: N (w cm2);

P1/P2=M22/M12                                  (N/M)2*P

 

42.   Znaczenie poszczególnych cyfr w godle mapy 1:10000;

strefa pas słup.50tys 25tys 10tys

 

43.   Obliczyć błąd indeksu gdy znana jest suma odczytów kręgu pionowego z I i II poł. Lunety;

E = (a1 + a2 – 400g) /2

 

44.   Jakie błędy eliminuje metoda niwelacji ze środka;

wpływ krzywizny Ziemi, refrakcji, niepoziomości osi celowej, niwelatora, kreski zerowej podziału łat.

 

45.   Określić błąd pomiaru kąta w 1 serii gdy znany będzie błąd pomiaru kierunku;

ma = * mk               w jednym poł. lunety

ma =  mk                             w 2 poł. lunety

46.   Skala mapy zasadniczej

1:500, 1:1000, 1:2000,1:5000

 

47.   Od czego zależy błąd odczytu z łaty odchylonej od pionu;

od wysokosci odczytu na łacie  i od kąta pochylenia łaty

 

48.   Usuwanie błędu nieprawidłowej kompensacji pochylenia lunety w niwelatorze automatycznym;

·                                 za pomocą śruby rektyfikacyjnej siatki celowniczej- ustawiamy poziomą kreskę na obliczony odczyt...

·                                 za pomocą obrotu płytki klinowej umieszczonej przed obiektywem niwelatora

 

 

 

 

 

 

 

 

49.   Technologie wykonywania pomiarów niwelacyjnych w wysokościowej osnowie pomiarowej;

niw. techniczna, tachimetryczna, trygonometryczna

1.                   osn. pomiarowa co najw. 2 rzędowego ukł.

2.                   dł. ciągu £ 12km

3.                   dł. odcinków : dla ter. zabudowanych £500m , dla ter. rolnych i leśnych £ 1500m

4.        ...

Zgłoś jeśli naruszono regulamin