logika(4).doc

(16 KB) Pobierz

LOGIKA

 

 

)        Język – jest to system znaków.

)        Znak – def. Znak jest to przedmiot, który ma charakter konwencjonalny. Jest postrzegany zmysłowo,

                  wskazuje na coś innego niż on sam. Wskazuje na jakiś przedmiot na mocy pewnej umowy.

)        System znaków – to zbiór znaków razem z regułami składniowymi i semantycznymi.

)        Korelator semantyczny – przedmioty, które są oznaczone przez znaki danego języka np. krzesło, oraz sytua

                                                  cje i cechy. Korelator semantyczny przypisuje się konkretnemu językowi np. polski

                                                  emu.

)          Metajęzyk – jest to taki język, w którym mówi się o wyrażeniach innego języka.

)          Język sztuczny – jest konstruowany na mocy jakiejś umowy.

)          Język naturalny – kształtuje się w jakimś dłuższym okresie czasu.

)          Język naukowy – jest to język używany tylko do funkcji opisowych.

)          Funkcje języka - : a) użytkowa, b) performatywna, c) expresywna. – są to funkcje pragmatyki.

)          Kategoria semantyczna – jest to zbiór wyrażeń języka pełniących tę samą funkcje składniową w danym

                                                języku. a) nazwy, b) zdania, c) kat. syntakt. funktorów i operatorów. 

)          Logikę dzielimy na : I) semiotykę – bada relacje pomiędzy wyrażeniami językowymi a rzeczywistością

                                                                pozajęzykową 

)          Syntaktyka – dziedzina semiotyki, która bada relacje pomiędzy znakami     językowymi ze względu na kształt i bez względu na ich znaczenie 

)          Semantyka – bada relacje zachodzące pomiędzy znakami a rzeczami pozajęzyk.

)          Pragmatyka – bada relacje zachodzące pomiędzy znakami językowymi a użytkownikami tych znaków.

                                        II ) Logikę formalną – wyznacza niezawodne schematy rozumowe. 

                                        III ) Metodologię – a) ogólna, b) szczegółowa

)          Zdanie w sensie logicznym – jest to wyrażenie opisujące jakąś sytuację, które jest prawdziwe albo fałszywe.

)          Prawdziwość – zdanie jest prawdziwe jeśli opisuje sytuację, która zachodzi w rzeczywistości pozajęzykowej.

)          Fałszywość -  zdanie jest fałszywe jeśli opisuje sytuację, która nie zachodzi w rzeczywistości pozajęzykowej.

)          Ontologiczna zasada niesprzeczności – jest prawdziwa z powodu otaczającej rzeczywistości a nie z

                                                                           powodu autorytetu Arystotelesa. Wartości logiczne są obiektyw –

                                                                           nymi własnościami zdań.

)          Zdanie hipotetyczne – jest wtedy gdy uznaje się je za prawdopodobnie prawdziwe.

)          Zdanie supozycyjne – jest wtedy gdy jego prawdziwość została założona dla celów jakiejś argumentacji.

)          Sensowność – zdanie jest sensowne w jakimś języku gdy jest konstruowane zgodnie z zasadami

                               składniowymi tego języka.

)          Fałszywość – aby dane wyrażenie było fałszywe musi być ono sensowne. Fałsz jest wartością logiczną

                             Zdania i należy go odróżnić od  nonsensu.

)          Nonsens – wyrażenie jest nonsensem danego języka wtedy gdy nie jest skonstruowane zgodnie z reg.

                         składniowymi tego języka.

21) Niezawodny schemat rozumowy – to taki schemat, w którym prawdziwość przesłania gwarantuje                     

                                                              prawdziwość wniosku. Nie możliwe jest by otrzymać prawdziwy wniosek

                                                              przy fałszywej przesłance. ~~A      A

22) Przedmiot – jest to każdy obiekt dla którego spełniona jest ontologiczna zasada niesprzeczności. Przedmiot   

                            to wszystko co możemy sobie wyobrazić.

23) Supozycja formalna – wyrażenie występuje w supozycji formalnej gdy jest ono znakiem dla czegoś innego

                                             od siebie.

24) Supozycja materialna – występuje gdy wyrażenie jest znakiem dla samego siebie.

25) Nazwa – jest to wyrażenie, które można wstawić w miejsce (a) lub (b) w schemacie (a) jest (b) i w wyniku

                     tego podstawienia otrzymuje się wyrażenie sensowne danego języka. 

26) Zmienna – wyrażenie, za które można wstawić inne wyrażenie. Każda zmienna posiada swój zakres.

27) Zakres zmienności – jest to zbiór wyrażeń, które można podstawić za daną zmienną.   

28) Desygnat nazwy „N” – jest to przedmiot, który nazwa „N” oznacza.

29) Zakres nazwy „N” – jest to zbiór wszystkich jej desygnatów.

30) Treść pełna nazwy „N” – jest to zbiór cech, które to cechy posiadają wszystkie desygnaty nazwy „N”,

                                               przy czym są to wszystkie cechy.

31) Funktor – wyrażenie, które posiada argumenty i które tworzy razem z tymi argumentami nowe zdanie

                       lub inny funktor. Przyjmuje się, że samodzielnymi kategoriami syntaktycznymi są nazwy i zdania

                       a niesamodzielnymi funktory tzn. ich znaczenie zależy od argumentów. Funktory dzielimy na:

                       zdaniotwórcze, funktorotwórcze, nazwotwórcze. ( funktorami mogą być czasowniki, spójnikami).

                       Funktory mogą mieć wiele argumentów np. z/nn  gdzie z – f. zdaniotwórczy, nn – argumenty (2).  

                      Np.: Jan  kocha Zosię.  Jola  i  Kasia.  Z/nnn  gdzie z - f. zdaniotwórczy, nnn – argumenty (3).

                       Argumenty funktorów mogą należeć do różnych kategorii syntaktycznych.

     Dane wyrażenie jest wieloznaczne w danym języku J wtedy gdy występuje w tym języku w różnych rolach

     składniowych.                                       

32) Predykat – jest to funktor zdaniowy od argumentów nazwowowych.

33) Korelatem semantycznym od predykatu dwuargumentowego jest relacja.

34) Korelatem semantycznym od predykatu jednoargumentowego jest własność.

      Np.: Jan idzie do szkoły ( relacje między Janem a szkołą ) -  idzie do – predykat dwuargumentowy.

35) Operator – jest to wyrażenie występujące razem ze zmienną posiadającą zasięg, wraz z którą tworzy nazwę   

                         lub zdanie.

36) Zasięg – jest to wyrażenie występujące bezpośrednio po operatorze ( nie będące zmienną ). Zasięg   

                     zazwyczaj występuje w nawiasach.

37) Kwantyfikator ogólny ( duży) 

         Dla każdego...(tu wstawiamy zmienną)....jest tak, że....(tu stawiamy zasięg)

                                      "x ( gdzie x jest np. człowiekiem)

38) Kwantyfikator szczegółowy (mały lub egzystencjalny)

        Dla niektórych...( tu wstawiamy zmienną)...jest tak, że .....(tu wstawiamy zasięg)

 

                                        $x ( gdzie x jest człowiekiem)

39) Operator abstrakcji

        Zbiór.... (zmienna) takich, że....(zasięg)

                                       Ů             

40) Wskaźnik kategorii operatorowej

                                                     x – wskaźnik wyrażenia, które tworzy dany operator

                                       X / Y      y – wskaźnik kategorii zasięgu

 

41)Zmienna związana – jest to taka zmienna, która: a) występuje w zasięgu danego operatora

                                        b) jest równokształtna względem zmiennej występującej pod operatorem. 

            Np.: "x ( x – jest człowiekiem ) lub ( x – śpi )

                    "x $y  ( x kocha y-ka ).

42) Zmienna wolna – jest to taka zmienna, która nie jest związana względem danego operatora.

43) Funkcja zdaniowa – jest to wyrażenie, które posiada przynajmniej jedną zmienną wolną i staje się zdaniem

                             gdy: w miejsce wszystkich zmiennych wolnych podstawimy wyrażenie z zasięgu ich

                                     zmienności lub poprzedzimy kwantyfikatorami wiążącymi wszystkie zmienne. 

                             Np.: Jurek jest człowiekiem

                                     "x  ( x jest człowiekiem )

                                     $x  ( x jest człowiekiem )

44) Funktor prawdziwościowy – jest to funktor zdaniotwórczy od argumentów zdaniowych

                                                      ( tzn. posiada on wskaźnik Z / Z1.....Zn ) takich, że wartość logiczna zdania

                                                       utworzonego przez ten funktor zależy wyłącznie od tego jakie są wartości

                                                       logiczne jego argumentów.

45) Funktor negacji -  „ nieprawda, że”

                                                 p  ~p  p  f ‘(p)  f ‘’(p)

                                                 0    1  0    1        0

                                                 1    0  1    1        0

        ...

Zgłoś jeśli naruszono regulamin