Radek Tomtas Regiment z Karaz-a-Karak Zbli�cie si� moi drodzy, opowiem wam pewn� histori�. By�o to w czasach mej m�odo�ci, gdy nie liczy�em sobie wi�cej ni� sto wiosen. By� to czas pr�by dla ka�dego z nas poniewa� z�o zapragn�o zniszczy� nasz �wiat... Nasz oddzia� otrzyma� polecenie, aby do��czy� do si� lorda Thrunda, kt�rego zadaniem by�o dotarcie do krain ludzi i wspomo�enia ich w wysi�kach powstrzymania fali z�a. Oczywi�cie �aden z nas nie by� szczeg�lnie zadowolony z tego zadania w chwili, gdy nasi bracia walczyli w tunelach, nasze twierdze oblegane by�y przez goblinoidy, a nas wysy�ano by�my pomagali ludziom w obronie ich ziem. Wielokrotnie jednak nasz dow�dca, Kurgan przypomina� nam o tym, jak wielki d�ug ma wobec ludzi nasza rasa. Oczywi�cie to wszystko nie przeszkadza�o mu w wy�adowywaniu na nas swej z�o�ci, spowodowanej koniecznosci� opuszczenia g�r. Nigdy nie widzia�em, aby ten stary choleryk by� w takim nastroju, jak w czasie naszej podr�y do Kislewu. Przez ca�y czas musieli�my wys�uchiwa� jego z�orzecze�, w tej dziedzinie nie mia� sobie r�wnych, potrafi� w ci�gu jednego dnia ochrzani� nas wszystkich, a co gorsze po tym dniu przychodzi� kolejny... Lecz zaraz, chwileczk�, z tego wszystkiego zapomnia�em si� wam przedstawi�, nazywam si� Hazkal i w tym czasie by�em sztandarowym w naszym oddziale. Pami�tam ich wszystkich, Harkona zawsze os�aniajacego mnie w czasie bitwy, Kadrina, kt�rego gra towarzyszy�a nam nieustannnie, Grontiego najwi�kszego zawadiak� oddzia�u i wielu innych... Wszyscy pochodzili�my z Karaz-a-Karak i byli�my r�wie�nikami. Wychowywali�my si� w okresie wzgl�dnego spokoju. Jako dow�dc� przydzielono nam do�wiadczonego wojownika Kurgana, kt�rego dzieli�o ju� tylko kilkadziesi�t lat od zostania cz�onkiem elitarnego oddzia�u D�ugobrodych. Nie brali�my udzia�u w wielu starciach (potyczki z goblinoidami), ale wyrobili�my sobie opinie, �e pomimo m�odego wieku jeste�my dobrymi wojownikami. Kislew, jedno z najwi�kszych, ludzkich miast Starego �wiata... Dla mnie by�a to po prostu zabita dechami dziura. Kilkadziesi�t dom�w otocznych murem ludzie od razu gotowi s� nazwa� miastem. Nasze oddzia�y dotar�y tu w ostatniej chwili, bowiem nieprzyjacielskie wojska zacz�y zamyka� pier�cie� okr��enia wok� miasta. Nigdy nie widzia�em tylu wyznawc�w Chaosu zgromadzonych w jednym miejscu, zar�wno Tzeentha, Khorne'a, Slaanesha, Nurgla jak i pomniejszych b�stw. Wszyscy przybyli tu w jednym celu, aby zniszczy� nasz �wiat. Nawet Kurgan przesta� na chwile marudzi� i uwa�nie przygl�da� si� nieprzyjacielskim regimentom. Stara� si� przed nami ukry� fakt, �e na nim widok ten r�wnie� zrobi� olbrzymie wra�enie. W obl�onym mie�cie dzielili�my si� obowi�zkami z naszymi ludzkimi sojusznikami. Z czasem pomiedzy obiema armiami wykszta�cila si� szczeg�lna wi�, ludzie byli nam wdzi�czni za pomoc, kt�r� im udzielili�my, my natomiast podziwiali�my ich, �e pomimo kiepskiego uzbrojenia, a cz�sto i lichych umiej�tno�ci, w chwilach pr�by potrafili zdoby� si� na po�wiecenie godne krasnoludzkiego wojownika. Oble�enie trwa�o, a� nadszed� dzie�... Tego mro�nego poranka bogowie Chaosu po raz kolejny rzucili swe si�y na bramy miasta. Krzyki umieraj�cych obro�c�w miesza�y si� z wrzaskiem nacieraj�cych, wydawa�o si�, �e napastnicy prze�ami� si� przez obron�, lecz nagle ich natarcie zacz�o s�abn��. Z pocz�tku nie wiedzieli�my, co by�o tego przyczyn�, po chwili zrozumieli�my, �e oto nadci�gn�a odsiecz z samego Imperium, prowadzona przez przysz�ego imperatora Magnusa. Lecz jego wojska by�y zbyt nieliczne, aby do nas dotrze�, wkr�tce wi�c zosta�y zatrzymane i okr��one. Mogli�my si� jedynie przygl�da�, jak si�y Chaosu zaciskaj� wok� nich pier�cie� �mierci. Ale my nie zamierzali�my sta� bezczynnie. Thrund szybko wybra� trzystu spo�r�d wojownik�w, ich cel by� jasny - przebi� si� do odsieczy. R�wnie� i nasz oddzia� znalaz� si� po�r�d tych trzystu. Nie spos�b policzy� wrog�w, kt�rych zabili�my podczas naszego wyj�cia z odsiecz�. Nasze zmagania przypomina�y przepraw� przez rzek�, zewsz�d otoczeni przez Chaos, doszli�my do miejsca, gdzie pr�d by� zbyt silny... Zrozumieli�my, �e zawiedli�my, zrozumia� to tak�e Thrund i aby uratow� tych, kt�rzy pozostali, nakaza� odwr�t w stron� bram miasta. Lecz niekt�rzy z nas musieli zosta�, aby umo�liwi� powr�t innym. W ferworze walki nie by� czasu na wydawanie komend, kr�tka wymiana spojrze� wystarczy�a, aby poszczeg�lni dow�dcy wiedzieli, �e to ich odzia�y wyznaczono. Ju� po chwili Kurgan kr�ci� si� wok� nas jak oszala�y, wydaj�c polecenia by rozwin�� szyk, tak aby�my, gdy wymin� nas pozosta�e oddzia�y, mogli powstrzyma� jak najwi�ksz� liczb� nieprzyjaci�. Nie rozumia�em dlaczego przyjmujemy taka formacj�, przecie� w ten spos�b liczniejsze odzia�y przeciwnika wkrotce prze�amia nasz� lini�, dopiero gdy spojrza�em w g�r� na nasz sztandar, zrozumia�em, �e �aden z nas nie cofnie si� z tego miejsca �ywy. Niewiele wi�cej pami�tam, przyjaci� kt�rzy gin�li obok mnie, Grontiego rozerwanego przez rydwan, Harkona, kt�ry odepchn�� mnie z linii �miertelnego ciosu pote�nej bestii - p� smoka, p� ogra, wreszcie przekle�stwa, w akompaniamencie kt�rych Kurgan wyzywa� ogromn� besti� na pojedynek. Po ciosie smoczego ogra, kt�rego si�a pozbawi�a mnie r�ki i odrzuci�a trzy metry dalej straci�em przytomno�� i zosta�em przysypany innymi cia�ami. Odnalaz�a mnie jedna z grup pal�cych zw�oki. Tak ocala�em i dowiedzia�em si� jak obl�enie Kislewu zosta�o przerwane, a Chaos powstrzymany. Lecz moje serce przepe�nione by�o smutkiem, gdy� z ca�ego oddzia�u tylko ja prze�y�em. Przez te wszystkie lata przechowywa�em ten sztandar czekaj�c, a� pojawi si� oddzia� godny go nosi�. Teraz przekazuj� go wam, strze�cie go dobrze i b�d�cie dumni z tego, �e mo�ecie pod nim s�u�y�.
Meridion