Neoimpresjonizm.pdf

Neoimpresjonizm (1886 – 1889)

Jest to kierunek w malarstwie francuskim, zapoczątkowany po ostatniej wystawie

impresjonistów w 1886 roku przez Georges'a Seurata i dążący do zreformowania impresjonizmu

poprzez zastąpienie lirycznej improwizacji ścisłą metodą budowania obrazu z wykorzystaniem

naukowych zdobyczy optyki, analizy światła i koloru.

Neoimpresjoniści w płótnach stosowali zasadę dywizjonizmu i rozwinęli technikę

pointylizmu, polegająca na malowaniu do drobnymi, kładzionymi równomiernie, punktami czystej

farby. Ich stosunek do malarstwa charakteryzował się ścisłe naukowym podejściem; instynktowna,

spontaniczna metoda pracy impresjonistów była dla nich zupełnie obca, Metodą twórcza

sprowadzała się do uważnego stawiania punktów czystego koloru (niektóre obrazy miał nawet

powstać bez użycia pędzla – za pomocą zapałki) . Na palecie nie mieszano farb (z wyjątkiem

sąsiadujących ze sobą kolorów, jak czerwień – pomarańcz – żółcień, czy błękit – zieleń – żółcień),

kolory mieszały się w oku widza, który z kolei, aby to było możliwe, nie mógł stać zbyt blisko.

Mieszanie farb na palecie uważali za brudzenie koloru, nadawanie mu zbytniej materialności,

podczas gdy ich metoda zapewniała farbie wrażenie niematerialności

Neoimpresjoniści wrócili też do zwyczajów praktykowanych przed impresjonistami – w

plenerze poprzestawiali na szkicach, właściwie dzieło powstawało w pracowni. Obrazy

powstawały w procesie wymagającym dużej cierpliwości, Seuratowi niektóre zajmowały ponad

rok. Wycinkowy kadr zastąpiła kompozycja statyczna, przemyślana, o geometrycznym porządku,

Ulotnym wrażeniom artyści nadawali solidność i trwałość. Neoimpresjonizm dążył do rygoru i

dyscypliny. Metoda twórcza neoimpresjonistów dążyła do obiektywizacji sztuki, wyeliminowania z

niej subiektywności malarza, Po przedwczesnej śmierci Seurata jego kontynuatorzy i naśladowcy

doprowadzili do skostnienia twórczej metody w dogmat, normatywną estetykę co mocno osłabiło

żywotność ruchu.

Georeges Seuret ( 1859 – 1891)

Kąpiel w Asnieres

Niedzielne popołudnie na Grande

- Jatte

Siedząca

modelka

odwrócona

plecami

Paul Sigmac (1863 – 1935)

Port w Marsylii

Saint - Tropez, Burza