Laborem Exercens
Jan Paweł II, 1981
ENCYKLIKA
0 pracy ludzkiejLaborem Exercens
Z okazji 90 rocznicy encykliki Rerum novarum
W której zwraca się do czcigodnych braci w biskupstwie, do kapłanów, do rodzin zakonnych, do drogich synów i córek Kościoła oraz do wszystkich ludzi dobrej woli.
1 ENCYKLIKA
1.1 O pracy ludzkiej
1.2 Laborem Exercens
2 WPROWADZENIE
2.1 O pracy ludzkiej w 90 lat po encyklice „Rerum novarum"
2.2 W organicznym rozwoju działania i nauki społecznej Kościoła
2.3 Problem pracy kluczem do kwestii społecznej
3 PRACA A CZŁOWIEK
3.1 W Księdze Rodzaju
3.2 Praca w znaczeniu przedmiotowym. Technika
3.3 Praca w znaczeniu podmiotowym. Człowiek — podmiot pracy
3.4 Zagrożenie właściwego porządku wartości
3.5 Solidarność ludzi pracy
3.6 Praca — godność osoby
3.7 Praca a społeczeństwo: rodzina, naród
4 KONFLIKT PRACY I KAPITAŁU NA OBECNYM ETAPIE HISTORYCZNYM
4.1 Wymiary konfliktu
4.2 Pierwszeństwo pracy
4.3 Ekonomizm i materializm
4.4 Praca a własność
4.5 Argument „personalistyczny"
5 UPRAWNIENIA LUDZI PRACY
5.1 W szerokim kontekście praw człowieka
5.2 Pracodawca „pośredni" a „bezpośredni"
5.3 Problem zatrudnienia
5.4 Płaca i inne świadczenia społeczne
5.5 Znaczenie związków zawodowych
5.6 Godność pracy na roli
5.7 Osoba upośledzona a praca
5.8 Praca a problem emigracji
6 ELEMENTY DUCHOWOŚCI PRACY
6.1 Szczególne zadanie Kościoła
6.2 Praca jako uczestnictwo w dziele Stwórcy
6.3 Chrystus — człowiek pracy
6.4 Praca ludzka w świetle Chrystusowego Krzyża i Zmartwychwstania
7 Przypisy:
Czcigodni Bracia i Drodzy Synowie, Pozdrowienie i Apostolskie Błogosławieństwo!
Z PRACY swojej ma człowiek pożywać chleb codzienny (por. Ps 128 [127], 2; por. także Rdz 3, 17 nn.; Prz 10, 22; Wj 1, 8-14; Jr 22, 13) i poprzez pracę ma się przyczyniać do ciągłego rozwoju nauki i techniki, a zwłaszcza do nieustannego podnoszenia poziomu kulturalnego i moralnego społeczeństwa, w którym żyje jako członek braterskiej wspólnoty; praca zaś oznacza każdą działalność, jaką człowiek spełnia, bez względu na jej charakter i okoliczności, to znaczy każdą działalność człowieka, którą za pracę uznać można i uznać należy pośród całego bogactwa czynności, do jakich jest zdolny i dysponowany poprzez samą swoją naturę, poprzez samo człowieczeństwo. Stworzony bowiem na obraz i podobieństwo Boga Samego (por. Rdz 1, 26) wśród widzialnego wszechświata, ustanowiony, aby ziemię czynić sobie poddaną (por. Rdz 1, 28), jest człowiek przez to samo od początku powołany do pracy. Praca wyróżnia go wśród reszty stworzeń, których działalności związanej z utrzymaniem życia nie można nazywać pracą — tylko człowiek jest do niej zdolny i tylko człowiek ją wykonuje, wypełniając równocześnie pracą swoje bytowanie na ziemi. Tak więc praca nosi na sobie szczególne znamię człowieka i człowieczeństwa, znamię osoby działającej we wspólnocie osób — a znamię to stanowi jej wewnętrzną kwalifikację, konstytuuje niejako samą jej naturę.
WPROWADZENIE
O pracy ludzkiej w 90 lat po encyklice „Rerum novarum"
1. W dniu 15 maja br. upłynęło 90 lat od ogłoszenia przez wielkiego Papieża „kwestii społ...
ATPLA