Wzory.doc

(58 KB) Pobierz
Wzory ze statecznosci

Wpływ przyjęcia masy na środki ciężkości (dodawanie i zdejmowanie masy)

 

DXG = _m     * (X- XG)              DZG =  m     * (Z- ZG)              DZG =  m     * (Z- ZG)

              D + m                                                   D + m                                                        D              (wzór przybliżony !!)

 

Przesuwanie tej samej masy   DXG = XG 1(szukane) - XG (przed operacją)
 

DXG = m * (X2 – X1)                m = DXG *  D    m = Δt · MJ               X2 – to miejsce gdzie dodajemy

              D                                          X2 –  X1              X2 – XS              X1 – to miejsce gdzie zdejmujemy

 

Środek ciężkości statku obliczamy z               XG = t · Mj   + XF

                                                                                                    D

 

Przeliczenia Volume              m=   V                V = SF * m             

                                                              SF

Objętość podwodzia w w wodzie słodkiej (V01):

              D1                                                                             g1 - gęstość wody do której

V01 = ----------                 D = V · γ ·k                                   statek przeszedł

          g1 * k                                                                 k  - współczynnik części

                                                                                          wystających kadłuba             

 





Stateczność wzdłużna              t = 0 gdy  XG = XF

t = _D_ * (XG – XF)                             TD = TÄ + _t _   LPP – XSÄ               TR = TÄ - _t _  LPP – XSÄ

       Mj                                                                               LPP          2                                                  LPP                 2

 

 

Przyjecie masy dla 100 T    DT =    m                                   DX = X – XS

                                                                      100 TPC


Draft  Survey                            Poprawianie zanurzeń na z znaków na pionach


T =  TD + TR + 6 * TÄ                C1 = 100TPC *   t * XSÄ              C2 =  t2 * DMj 

                            8                                                              LPP                                          2 * LPP

 

D1.025 = D + C1 + C2  ,                Dg =   D1.025 * g

                                                                      1.025

 

DYG = m * DY              tgj =   YG               tgφ = ΔTÄ              GM = YG _              =  YG * 57.3

                D                                          GM                            B                            tgj                            j                                          wzór przybliżony

DZWIG              -  wyładunek

Tgφ = m ·Δy + mD                             ΔZG = m (h – z)               (Uwaga Δy ma – na lewej burcie)

                 D · GM’                                              D                            - h  to wysokość noku bomu)

GM’ = ZM– (ZG + ΔZG)

DZWIG              -  załadunek                            D1  = D0 +  m                  GMMIN. - to minimalne wymagane

                            GMMIN. = m · Δy + MD                                                            do załadunku

                                                 D1 · tgφ                                                        MD - moment od dzwigu

Okres kołysań  i GM z czasu kołysań                             (do 10˚ i wys. GM> 0.15m)



GM =   2 * C * B  2                            Tj = 2 * C * B                C = 0.373*0.023 +B/T-0.043*LPP/100



                   Tj                                                        GM                            dla B-353  -  C = 0.38

 

 

 

 

MIELIZNA

 

 



1. Obliczamy Reakcję gruntu, skały              R = D0 - DM               lub               R = ΔT · 100TPC

ΔT =  R · ΔX            ΔX =  R ·  Xp - XS                           

              MJ                                            MJ                            Δt –    to różnica między ( t ) początkowym

2. Obliczamy punkt podparcia                                           a  (t) po wejściu na mieliznę                     

              XP = Δt · MJ + XS                            yP = tgφ · D(mielizny) · GM’              

                              R                                                                      R             

3. Jeżeli założenie  TPM + h > TP1                to statek zejdzie z mielizny              



TR1 ,  t1               to dane po awarii zanurzenie rufy i trym

TPM =   TRM +   t  · XP    · cosφ – yP · sinφ               TP1 = TR1 + t1 · XP              

                            Lpp                                                                                                  LPP             

DOKOWANIE                            R =  Δt  · MJ               Δt = t0 – tp

                                                               (X – XS)             

tP - ...

Zgłoś jeśli naruszono regulamin