HISTORIA.doc

(2622 KB) Pobierz

                                            HISTORIA

 

STAROŻYTNEGO RZYMU.

 

 

 

 

 

 

 

                                                                                                                              Prace wykonał                                                                                                                                                              Patryk Banasiak

                                          Początki Rzymu.

 

 

Jak głosi legenda w roku 753 p. n. e dwóch braci o imionach Romulus i Remus zakładają na wzgórzu Palatyn miasto Rzym. Historię tę zaczynamy gdy to potomkowie Eneasza (Romulus i Remus) zostają porzuceni przez rodziców- boga Wojny Marsa i westalki Rei Sylwii. Bliźnięta schowane w wiklinowym koszu zostają wrzucone w nurty Tybru, skazane na pewną śmierć. Gdy nagle, zwabiona płaczem dzieci wilczyca postanawia przygarną bliźniaków. Karmi chłopców własnym mlekiem, wychowuje ich. Chłopcy po osiągnięciu wieku dojrzałości postanawiają przywrócić koronę Numitorowi i założyć miasto, o który to zaszczyt gwałtownie się sprzeczają. Tamtejsi wróżbici wybierają Romulusa jako tego który nada nazwę miastu, odnosić ono się będzie do jego imienia – Roma.

   Romulus. Remus i wilczyca, XVII w.

Ten mit i wiele innych pokazują mam jak powstawały przełomowe rzeczy w historii świata, Np. mit o koniu Trojańskim. Gdyby nie te wspaniałe opowieści byśmy nie wiedzieli wielu rzeczy o starożytnym świecie. Ludzie spisywali wymyślone opowieści mające odrobinę prawdy oraz fantastyki, pragnęli poznać prawdę o rzeczach które od zarania dziejów ich interesowały.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                    

 

 

              Królowie „młodego” Rzymu                                                                                                               

Na początku Rzymem rządzili królowie. Pierwsi królowie to postacie legendarne, jednak imiona i czyny, jakie się im przypisuje są po części autentyczne. Jednymi z pierwszych królów byli królowie Etruscy, działo się to w 616 r. p.n.e. gdy to na tron rzymski wstępuje z Etrurii Tarkwiniusz Stary. Zręczne przemowy Tarkwiniusz podbiły serca Rzymian. Po rządach Tarkwiniusz Starego na tron rzymski zasiadło jeszcze dwóch innych królów etruskich: Serwiusz Tuliusz, który panował w latach 578-534 p.n.e. i Tarkwiniusz Pyszny 534-509 r. p.n.e. Serwiusz Tuliusz zasiadł na tron dosyć pokojowo. Od samego narodzenia wróżono mu los niezwykły, zatem król go usynowił. Natomiast Tarkwiniusz Pyszny przemocą doszedł do władzy. Właśnie za panowania etruskich królów  Rzym urósł do rangi miasta.

 

Rzym około roku 500 p.n.e.

 

                           

Także we współczesnym świecie napotykamy władzę absolutną, ale także uczciwych, sprawiedliwy władców (polityków). Każda wieś świata pragnie, aby jej przywódca (sołtys) doprowadził ją do rangi miasta. Taka właśnie myśl dotarła do naszych czasów. Tak samo pewnie myśleli rzymianie, gdy na ich tronie zaczą panować etruski król. Pragnęli, aby ich miasto stało się potęgą.

...
Zgłoś jeśli naruszono regulamin